Quodūbe-

¶ Ad quartum dicendum ꝙ intereternitatē ⁊ euū pōt aſſignari triplexdr̄ia. Quaꝝ vna poteſt ſumi ex predicris. nā eternitas mēſurat. ipſam ſb̓aꝫeterni ẜm ꝙ eſt in reꝝ naͣ .i. cum omnibus que ei attribuūt̉. nō autem euūvt dictuꝫ ē. Alia ſumit̉ ex hoc ꝙ eternitas mēſurat eē per ſe ſtās. vnde eternitas eſt idem cū ſub̓a eterni. Euumaūt mēſurat eē creatū. qd̓ nō eſt ꝑ ſeſtans. qꝛ eſt aliud a ſub̓a entis creati.Tertia pōt ſumi ex hoc ꝙ euū: qͣꝫuisſit interminabile ex parte finis: nō tn̄ex parte principij eternitas vero ex ꝑtevtriuſqꝫ.Einde queritur de anima.Et primo quantum ad naͣꝫdScd̓o qͣtū ad gr̄aꝫ. Tertio qͣꝫtū ad culpā. Quarto qͣtū adgloriā. ¶ Circa naͣlia anime queſituꝫeſt de eius ſub̓a. ⁊ de eiꝰ operatione.Circa ſb̓aꝫ q̄ſita ſūt duo. ¶ Prīo vtꝝaīa ſit ſue potētie. Scd̓o vtꝝ ẜꝫ ſuaꝫſub̓aꝫ ſit incorruptibilis.Articulus. 5º.D pͥmū ſic ꝓcedit̉: Uidet̉ ꝙaīa ſit ſue potētie. qꝛ ī li. d̓ ſpū⁊ anima dicit̉ ꝙ anima eſtquedam ſua .ſ. potentie quedam veroſua nō eſt .ſ. virtutes. ¶ Preterea aug.dicit in li. de tri. Quod memoria intelligentia ⁊ voluntas ſunt vna mēsvna vita. vna eſſentia. Sꝫ hec tria ẜꝫmagiſtrum. 3. di. primi libri ſentētiaꝝſunt tres anime vires: ergo vires anime ſunt ipſa eius eſſentia. Sed contra eſt ꝙ Dio. xi. c. ce. ier. diſtinguit ſuperiores ſubſtantias. ſcilicet angeloſintria .ſ. ſub̓am. virtutē ⁊ operationeꝫ

Sed angeluſ non eſt minoris ſimplicitatis qͣꝫ anima. ergo ⁊ in anima ſuaſub̓a non eſt ſua virtus ſiue potentia¶ Preterea eorum que ſunt idemſivnum multiplicetur: ⁊ reliquū. Si ergo anima ſit idem quod ſue potentievidetur cum potentie ſint multe ꝙ eſſentia anime vna eſſe non poſſit. ℟dicēdum ꝙ de anima dupliciter loqͥpoſſumus. Uno modo ẜm ꝙ eſt quedam ſub̓a. ⁊ ſic impoſſibile eſt ꝙ anima ſit ſue potētie duplici rōne. Quarum vna ſumitur ex eo quod eſt anime proprium. qꝛ .ſ. impoſſibile eſt vtidem ſecūdū idem ſit naturaliter prīcipium plurium: ⁊ diuerſoꝝ numero.immo quaſi oppoſitorum. Animaautem ſecūdū diuerſas potentiās inuenitur eſſe principium actuum diuerſoꝝ ſcd̓m ſpecies ⁊ quaſi oppoſitoruꝫUnde impoſſibile eſt ꝙ ipſa eſſentiaanime que eſt vna ſit īmediatū hoꝝprīcipiū. ⁊ ideo oportet ponere in anima preter eius ſubſtantiam potentias naturales: que ſunt hoꝝ actuumīmediata principia. Secūda ratio ſumitur ex eo quod eſt cōmune anime⁊ omni ſubſtantie create. In nullaenim ſubſtantia creata eſt ideꝫ eſſe ⁊operatio. Hoc enim ſolius dei eſt. Eſſentia autē ē eſſendi principium. potētia vero operationis. ergo cuꝫ ab vnonaturaliter non ſit niſi vnum: nullaſubſtātia niſi diuina eſt ſua potentia.Nec eſt inſtantia de potentia materie: etiam dato ꝙ ſit ſua eſſentia. quiatalis potētia nō eſt ad operatōem ſꝫad eē. Alio modo poſſumus loqui deaīa ẜm ꝙ ē quoddā totum potentiale