Quodlibet
materiales: ſola autem anima intellectiua q̄ hꝫ eē ſubſiſtēſ: cū maneat poſtcorpꝰ ē ab extrīſeco ꝑ creatōem. ſi aūtſēſibile ⁊ vegetabile ⁊ ītellectuū ī homīe ī diuerſis ſb̓ſtātijs aīe radicāt̉ tc̄⁊ vegetabil̓ ⁊ ſēſibil̓ hoīs gnͣante eritſꝫ qꝛ hec opinio repugnat dictis ph̓oꝝqͥ ī vno aīato vnā aīam tm̄ poſueruntad quā oēs oꝑatōes aīe ꝑtinēt: ⁊ etiaꝫꝯͣ dicta ſcōrū īprobātiū qualitatē aīarū vt pꝫ ī li. de ecl̓iaſticis dogmatibꝰIō approbato ꝙ ī hoīe ſit tm̄ vna ſb̓aaīe cuiꝰ potētie ſūt vegetatiuū ſenſitiuū ⁊ ītellectiuuꝫ dicimꝰ ꝙ aīa hoīs q̄oēs has potētias aīe ſuſtīet a deo creatur: qͣꝫuis ꝑ oꝑatōeꝫ naͣlis agentis fiat: vt corpus orgnaizatū actu ꝑficiat̉ꝑ potētias q̄ ſūt corporaliū ꝑtiūⁱ actꝰ.Ad pͥmū gͦ dd̓ ꝙ aīa vegetabilis.⁊ ſenſibilis nō ſunt ſub̓: viuēteſ: ſicutnec ſubſiſtētes: ſꝫ ſūt pͥncipia viuendi⁊ eēndi. ⁊ iteꝝ nō oꝫ ſi qͥd minꝰ nobile ſit a deo īmediate ꝙ ēt qd̓ ē magisnobile: qꝛ deꝰ cū nō hēat limitatā ꝟtutē nec agat neceſſitate natur; pōt agē⁊ nobiliora ⁊ minꝰ nobilia ẜꝫ ſuā voluntatē: ſicut īmediate ꝓduxit pͥma indiuidua brutoꝝ aīaliū. qͥbꝰ tn̄ hoīes qͥnūc gnͣant̉ ex ſemine nobiliores iūt.Ad ẜm dd̓ ꝙ aīe ſenſitiue nō ꝯuenit ꝑ ſe eē nec fieri nec oꝑari. nulla .n.ē actio aīe ī qͣ corpꝰ nō cōicet. Eſt eniꝫduplex potētia motīa aīe ſēſitiue. vnaq̄ imꝑat .ſ. appetitiua. cuiꝰ actꝰ ꝯſtat q̄affixa muſculis ⁊ neruis ē pͥncipiummobilitatis in eis. ſꝫ ipſa diſtīctio partiū corporaliū facit ꝙ vnapars aīalisē mouens ⁊ alia mota ⁊ ita p̄nt moueri ex ſe. Alia q̄ ſunt in ꝯͣ:iū conce
dimus: niſi quantum pertinet ad hominem in cuiꝰ ſemīe qͣꝫuis p̄cedat vegetatiua ⁊ ſēſitiua aīa imꝑfecte cū ill̓ceſſātibꝰ introducat̉ ꝑ creatōnem aīarōnalis q̄ ꝑfecte ꝯtinet qd̓ ī eis erat īꝑfectōis: nā ẜm Auic. in gn̓atiōe aīalis ex ſemīe īterueniūt multe gn̓ationes ⁊ corruptōes.Articulus. 12ª.Dẜm ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ imIiperare ſit actꝰ rōis. qꝛ philoſophus dicit in .i. ethi. Ratōrecte ⁊ ad optima d̓precat̉ ⁊ obedit eiqd̓ ē ꝯtinētis. gͦ imꝑare ⁊ deprecari ⁊hiꝰ vident̉ ad rōnē ꝑtinere. Sꝫ ꝯtraImꝑare ad dn̄iuꝫ ꝑtinet. Sꝫ nos ſumus dn̄i nr̄oꝝ actuū ꝑ volūtatē. gͦ imꝑare ē actꝰ volūtatis. ¶℟º dd̓ ꝙ ī imperio duo ꝯcurrūt. quoꝝ vnū eſt rationis aliud voluntatis. Qui .n. imꝑataliqͥd inclinat ad faciēdū qd̓ voluntatis ē. ipſiꝰ enī eſt mou e ꝑ modū agentis ⁊ iteꝝ ordinat cū cui imꝑat ad exequēdū illud qd̓ impetrat̉. ⁊ hoc ad rōnē pertinet cuiꝰ eſt ordinare. Et ſi duoꝝ hoꝝ ordo conſideret̉ videt̉ primūeſſe inclinatio volūtatis ī aliqͥd ꝑ electōem: ⁊ poſtea ī pͥncipio executionisordinatur per quos fieri debeat quodelectum eſt. ⁊ ſic impium erit īmedia.te actus rationis: ſꝫ voluntatis quaſipͥmo mouentis. ⁊ per hoc patet ſolutōad obiecta.Articulus. 13.Einde q̄rit̉ quātū ad gr̄aꝫ ꝑlinet: vtrum caritas ſuamd ẜeſſentiā augeat̉. Et videturꝙ non. Cū enim augmētuꝫ ſit quedāmutatio vel variatio: qd̓ ẜm eēntiam