Nonum
angetur ẜm eēntiā variat̉ vel mutat̉Sꝫ qd̓ mutat̉ vel variat̉ ẜm eēntiamaut generat̉ aut corrūpit̉. gͦ ſi caritasẜm eēntiā auget̉ corrūpitur. non eniꝫgenerat̉: cū pͥus fuerit. ¶ Preterea caritas nō hꝫ qͣꝫtitatē niſi ꝟtualē. Sꝫ ꝟtus caritatis ē ip̄a eēntia eiꝰ. gͦ qͣꝫtitascaritatis ē eēntia eiꝰ. nō gͦ pōt eē ꝙ variet̉ qͣꝫtitas caritatis ſine variationecēntie eius. ⁊ ſic ſi auget̉ ẜm ſuaꝫ eēntiā oꝫ ꝙ eē eius. vel generet̉ vel corrūpatur. Sꝫ ꝯͣ. Premiū eēntiale rn̄detipſi eēntie caritatis. Sꝫ qͥdā ꝓficiuntad maius p̄miū eēntiale. gͦ in eis caritas ẜm eēntiā auget̉. ℟º dd̓ ꝙ caritas ẜm ſuā eēntiā auget̉. Sꝫ natandum eſt ꝙ hec prepoſitio ẜm variashabitudines qͣs īp̄ortat: qn̄qꝫ denotat ſubiectū. vt cū dr̄. iſte ē albꝰ ẜm pedē. qꝛ pes ē ſubiectū albedis. qn̄qꝫ ꝟoformā vt cū dr̄. iſte ē coloratꝰ ẜm albedinē. Cū gͦ dr̄ aliqͥd ẜm hoc moueri:pōt intelligi vel ſubiectū vel forma.Cū enī dr̄. iſte mouet̉ ẜm manū: nōtat̉ ſubiectū motꝰ. Cū ꝟo dr̄. iſte mouetur ẜm locū: notat̉ id qd̓ formaliterſpecificat motū. Sic ergo cū dicimꝰcaritatē ẜꝫ eēntiā augeri: denotat̉ ſubiectū augmēti. vt ſit ſenſus. Ipſa eēntia caritatis auget̉. ſicut cū dicimꝰ. albū auget̉ ẜm eēntiā ſuā. nō aūt deſignatur forma ſpecificās motuꝫ. vt ſitſenſus auget̉ ẜm eēntiā .i. augmentūeius ē motꝰ in eē vel in eēntia. ⁊ ſic dꝫaugmentuꝫ eē ẜm ꝙͣtitatem. ⁊ qͣꝫuisqͣꝫtitas caritatis que eſt virtus ſit idēquod eſſentia caritatis. nō tn̄ opꝫ ꝙeſſentia caritatis tollatur: quia etiamin augmento corporali ipſa eſſentia
qͣꝫitatist nō tollit̉: cū ſemꝑ remaneatdimēſio interminata. ſꝫ ẜm diuerſasterminatiōes qͣs recipit fit mutatiode paruo in magnū: que ē augmentū.ita etiā ipſa ꝟtus caritatis nō tollit̉ ꝑeēntiā ſuā: ſꝫ variat̉ terminatio eiusOīs aūt forma recepta in aliquo ſubiecto termīationē recipit ẜm capacitatem recipiētis. Un̄ qn̄ ſubiectū caritatis magis diſponit̉ ad caritateꝫ .ſ. adcōgregationē ſui ad deū: tanto maiorē participat caritatē. ⁊ ſic caritas ẜmſuā eēntiā augeri dr̄: ⁊ ꝑ hͦ pꝫ ſol̓o adobiecta.Articulus. 14ꝰ.Einde qͦritur de his que ꝑd̓tinēt ad culpā. Et querūtinduo. ¶ Primo vtrum Petrꝰnegando xp̄m peccauerit mortaliterSecūdo vtꝝ hr̄e plures p̄bendas ſine cura aīarum abſqꝫ diſpēſatione ſitpctm̄ mortale. Ad pͥmū ſic ꝓcedit̉.Uidetur ꝙ petrꝰ negādo xp̄m nō peccauit mortal̓r. Dicit enī q̄dam glo. q̄peccauit ꝑ ſurreptionē. Sꝫ pctm̄ perſurreptionē ē veniale ⁊ non mortale.vn̄ pͥmi motꝰ qͥ ꝑ ſurreptionē fiūt ſūtpcta venialia. gͦpeccauit tm̄ venialit̓¶ Preterea Bern̄. dicit in li. dile. dn̄iꝙ in petro caritas fuit ſopita nō extīcta. Sꝫ ꝑ pctm̄ mortale caritas extinguit̉. gͦ petrus nō peccauit mortaliterSed ꝯͣ ē qd̓ Greg. dicit in moral. ꝙpetrꝰ ab ipſis faucibꝰ diaboli eripitur.Sed in faucibꝰ diaboli nō ē aliquisniſi ꝑ peccatū mortale. ergo Petruspeccauit mortaliter. ℟º dicendumꝙ abſqꝫ dubio Petrus peccauit mortalr̄ neganˢ xp̄m. qd̓ qͥdē pꝫ ex duob