Nonum
Hoc enim vnioni repugnarꝫ: niſi poneremus vnionē ẜm qͥd ⁊ nō ſimpl̓r:ſicut vniunt̉ lapides in aceruo. vl̓ duohoīes ꝑ affectū amoris: vel per aliqͣꝫimitatōis ſil̓itudinē. q̄ oīa dicimꝰ eſſevnū ẜm qͥd ⁊ nō ſimpl̓r. qd̓ .n. eſt ſimpl̓r vnū ⁊ ꝑ ſe ſubſiſtens: nihil ꝯtinetactu ꝑ ſe ſubſiſtēs: ſꝫ forte ī potētia. vn̄ſeruata veritate vnionis naturaꝝ inxp̄o oꝫ ponere ſicut vnā ꝑſonā: ita vnaipoſtaſim ⁊ vnū ſuppoſitum: ⁊ vnā rēduaꝝ naͣrū. ſꝫ ipſā humanā naͣꝫ ī xp̄onihil ꝓhibet dicere eē qd̓dā īdiuiduūaut ſingulare aut ꝑticulare: ⁊ ſil̓r qͣſlibet partes humane naͣe. vt manus⁊ pedes ⁊ oſſa: quoꝝ quodlibet ē qd̓dam indiuiduū: nō tn̄ ꝙ de toto p̄dicet̉: qꝛ nullū eoꝝ eſt īdiuiduū ꝑ ſe ſubſiſtens. ſꝫ indiuiduū ꝑ ſe ſubſiſtēs: velſingulare vl̓ particulare: qd̓ p̄dicaturde xp̄o eſt vnum tantum. Un̄ poſſumus dicere in xp̄o eē plura indiuiduavel ſingularia vel particularia nō ātpoſſumus dicere xp̄m eē plura indiuidua vel ſingularia vl̓ ꝑticularia ſꝫ plures ipoſtaſes vel ſuppoſita nō poſſumus dicere ī xp̄o eſſe. ¶ Ad primuꝫ gͦdd̓ ꝙ ex vnione aīe ⁊ corporis conſtituitur ⁊ hō ⁊ humanitas: qͥ qͥdeꝫ duohoc modo differūt: ꝙ humanitas ſignificat̉ ꝑ modū ꝑtis: eo ꝙ humanitas dr̄ qͣ hō ē hō: ⁊ ſic p̄ciſe ſignificateſſentialia principia ſpeciei: per que h̓indiuiduuꝫ in tali ſpē collocat̉. vn̄ ſehꝫ per modū partis. cuꝫ preter hiꝰ pͥncipia multa alia in rebus nature īueniant̉. Sꝫ hō ſignificat̉ ꝑ modū totius. Homo enim dr hn̄s humanitatēvl̓ ſubſiſtēs in humanitate ſine p̄ciſi
on quorūcūqꝫ alioꝝ ſuperuenientiūeſſentialibꝰ pͥncipijs ſpēi: qꝛ ꝑ hͦ ꝙ dico. habēs humanitatē: nō p̄cidit̉ quinhēat colorē ⁊ qͣꝫtitatē ⁊ alia hiꝰ. Secūdum gͦ ſecundā opinionē p̄dictā vnioni humane naͣe ad diuinā p̄ſupponit̉vnio aīe ⁊ corporis ẜm ꝙ ꝯſtituit humanitatē: nō ẜm ꝙ ꝯſtituit hoīeꝫ. Illud enim qd̓ ī xp̄o eſt ꝯſtitutū ex aīa ⁊corpor̄ tm̄: qd̓ vnione p̄ſupponit̉: noneſt totū qd̓ per ſe ſubſiſtit: ſꝫ aliqͥd eiꝰ.⁊ ideo nō pōt ſignari vt hō: ſꝫ vt hūanitas vn̄ oꝫ dice̓: qꝛ in ipſa vniōe humane nature ad diuinā qͣſi in termino aſſūptiōis ītelligat̉ pͦ ī xp̄o rō hominis: qꝛ tunc ī pͥmo intelligit̉ vt resꝑ ſe ſubſiſtēs ꝯpleta. ⁊ in hoc differtab alijs duabus opinionibus. Nā pͥma opinio ponit ꝙ vnio aīe ad carnēp̄ſupponit̉ ẜm intellectū aſſumptionihumane nature. nō ẜm ſolum hoc ꝙꝯſtituit humanitatē: ſꝫ etiam ẜm ꝙſtituit hominem. dicit enim homineꝫeſſe aſſumptum. Tertia vero opinieponit ꝙ nec etiam in termino aſſumptionis ītelligit̉ aīa corpori vnita necad ꝯſtituendū hominem: nec ad ꝯſtituēdam humanā naturā. Dicit enimhumanā naͣm ſumi multipl̓r .i. pro ꝑtibus eiꝰ .ſ. aīa ⁊ corpore: cū dicamushumanā naturam aſſumptam a ꝟbo.vn̄ patet ꝙ nec vere dicit xp̄m eſſe hominem: nec ꝟe ponit humanā naꝫ inxp̄o ⁊ iō ē tāqͣꝫ heretica condemnata.Ad ẜm dicendum ꝙ corpus vnitūanime preintelligit̉ aſſumptioni humane nature. Unitū autem dico vnionem conſtituente humanitatem nōautem vnione ꝯſtituente hominem.