Quodſibet
forma ſubſtantialis. Omnis autemformā ſb̓alis requirit aliqͥd qd̓ ꝑ ipſāinformet̉. non āt pōt dici ꝙ ipoſtaſiſvel ſuppoſitū eternū īformet̉ ꝑ aliquāformā creatā. gͦ oꝫ ī xp̄o ponere aliqd̓ſuppoſitū vel ipoſtaſim creatā q̄ hūanitate informet̉. ⁊ ſic in xp̄o erūt dueipoſtaſes ipoſtaſis .ſ. ꝟbi: ⁊ ipoſtaſishoīes. ¶ Sꝫ ꝯͣ eſt. Ea q̄ ſunt adinuicē diꝑata nō p̄dicātur de ſe inuicem:niſi per hoc ꝙ conueniunt in vno ſuꝑpoſito. ſicut dicimus ꝙ album ē dulceꝓpter vnitatem ſb̓iecti. Sed diuinanatura ⁊ humana ſunt. nature penituſdiſperate. predicantur autem de ſe inuicem in concreto. Dicimus enim. deus eſt homo ⁊ homo eſt deus. ergo eſtibi vnum ſuppoſituꝫ tm̄ ⁊ vna ipoſtaſis. Si dicatur. ꝙ predicāt̉ de ſe īuicē ꝑꝑ hoc ꝙ ꝯueniunt in vna perſonanon per hoc ꝙ ꝯueniūt in vno ſuppoſito vel ipoſtaſi vna. ſicut dicimus album eſt dulce. ¶ Contra. Perſona nōaddit ſupra ipoſtaſim vel ſuppoſitumniſi aliquod accidens .ſ. proprietatemad dignitatē ꝑtinētē. Si gͦ in xp̄o eētvna ꝑſona ⁊ nō vnū ſuppoſitū vl̓ ip̄oſtaſis: diuina naͣ ⁊ humana eēt ī ipſo vnite ſolū in accidēte. qd̓ falſū eſt.℟º dd̓ ꝙ ẜm opinionem ſecūdā ꝙͣmagr̄ in. 6. di. tertij li. ſnīaꝝ. ponit: q̄ ēcōis opinio modernoꝝ: ⁊ alijs multoverior ⁊ ſecurior. in xp̄o ē vnum ſuppoſitū tantū ⁊ vna tantū ipoſtaſis. ſicut⁊ perſona vna. Oportet nāqꝫ nos ẜmdoctrinā fidei ponere vnam rem ſubſiſtentem in duabus naturis diuinaꝫſcilicet ⁊ humanā. alias nō poſſet dici ꝙ vnus eſſet dn̄s Ieſus xp̄s ẜm ſē-
tentiam apoſtoli .i. ad cor. 8. Unde ⁊Neſtorius damnatꝰ ꝑꝑ hoc ꝙ xp̄ꝫ p̄ſumpſit diuidere duas introducēs poſonas Illud autem quod eſt ſubſiſtens in natura: eſt alquod indiuiduum ⁊ ſingulare. Unde vnitas chriſtiin qua due nature vniuntur attribuenda eſt alicui nomini per quod ſingularitas deſignetur. Nominum autem que ſingularitatem deſignant:quedam ſignificant ſingulare in quolibet genere entis Sicut hoc nomenſingulare ⁊ particulare ⁊ indiuiduumquia hec albedo eſt quoddam ſingulare ⁊ particulare ⁊ indiuiduumNam vniuerſale ⁊ particulare circueunt omne genus. Quedam vero ſignificant ſingulare ſolum in genereſubſtantie. ſicut hoc nomen ipoſtaſisquod ſignificat indiuiduam ſubſtantiam. ⁊ hoc nomē ꝑſona qd̓ ſignificatſb̓am indiuiduam rationalis nature.⁊ ſimiliter hoc nomē ſuppoſitū vl̓ resnature quoꝝ nullū de hac albedinepoteſt p̄dicari: qͣꝫuiſ hec albedo ſit ſingularis: eo ꝙ vnūquodqꝫ eoꝝ ſignificat aliquid vt ſubſiſtēs. Accidentiavero non ſubſiſtunt: ꝑtes ꝟo ſub̓aruꝫqͣꝫuis ſint de naͣ ſubſiſtentium. nō tn̄per ſe ſubſiſtūt. ſꝫ in alio ſunt. vnde ētp̄dicta nomina de partibꝰ ſub̓aruꝫ n̄dicuntur. Nō .n. dicimꝰ ꝙ hec manꝰſit ipoſtaſis vel perſona vel ſupoſituꝫvel res nature. Quanuiſ poſit dici ꝙſit quoddam indiuiduum vel particulare vel ſingulare. que nomina de accidentibus dicebantur. non autempoteſt dici ꝙ humana natura in chriſtovel aliqua ꝑs eius ſit per ſe ſubſiſtēs.