Nonum
eſt in aliqua eius ſpecie. vnaqueqꝫ vero qͣꝫtitas ſpecificat̉ ꝑ certā terminationē qͣꝫtitatꝭ. ſicut multitudinis ſpēsſūt duo ⁊ tria: ⁊ ſic de alijs: ⁊ magnitudinis ſpēs ſūt bicubitū ⁊ tricubitū:⁊ hiꝰ: vel ẜm aliqͣꝫ determinatā menſurā. vn̄ īpoſſibile ē ſic inueniri aliquāqͣꝫtitatem ī actu qͦ nō ſit ꝓprijs terminis limitata. cū aūt infinituꝫ ꝯgruatquātitati ⁊ dicat̉ infinitū ꝑ cermini remotōem: īpoſſibile erit īfinitū eē ī actu. ꝑꝑ qd̓ dicit ph̓s in. 3. phi. ꝙ īfinitū ē ſicut maͣ nōdū ſpecificata ſꝫ ſub pͥuatōne exn̄s. ⁊ ꝙ ſe hꝫ magis in rōneptis ⁊ ꝯtenti qͣꝫ totius ⁊ ꝯtinētis. ⁊ iōſicut deꝰ nō pōt face̓equū rōnalē: itanō pōt facere ens actu eē infinitū. vn̄pͥmū cōcedimus qꝛ verū ꝯcludit: quāuis nō recte ꝯcludat: eo ꝙ ſi ponat̉ deum facere aliqͥd īfinitū ẜm vnū modū: adhuc pōt aliqͥd infinitū facere inalio ordīe. ſicut ſi poſſet facere īfinitoſleones infinito .n. non eſt aliquid maius in illo ordine quo eſt infinitum: ſꝫẜm aliumordinē nihil ꝓhibet aliqͥdeſſe aliud maius infinito. ſicut numeri pares ſunt infiniti. ⁊ tamē numeripares ⁊ impares ſimul accepti ſūt plures numeris paribꝰ. Ad illud ꝟo qd̓ī ꝯtrariū obijcitur dd̓ ꝙ ꝟbum ītellectus nō ſolū dr̄ qd̓ v̓bo profertur: ſedqd̓ mēte ꝯcipit̉. qd̓ aūt ſibi ipſi eſt repugnās mente ꝯcipi nō pōt: qꝛ nulluſpōt intelligere contradictoria eſſe ſimul vera. vt probatur in. 4. meth. vn̄cum eē īfinitū repugnet ei qd̓ ē eē actu hoc nō ē verbū. vn̄ nō eſt īfinitū inactu. ⁊ ideo non ſequit̉ ꝙ ſit deo poſſibile. Philoſophi autē qui poſuerūt
infinitum eē in actu ꝓpriam vocemignorauerunt.Einde q̄rebat̉ de xp̄o qͣꝫtumd ad vnionem humane uaturecū diuīa. ⁊ circa hͦ q̄rebanturtria. Primo vtꝝ ī xp̄o ſit vna ipoſtaſis tm̄. Scd̓o vtꝝ ſit ī eo vnū tm̄ eē¶ Tertio vtꝝ ſit ī eo vna tm̄ filiatio.Articulus. 2ꝰ.L¶ M pͥmū ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ inchriſto ſint plures ipoſtaſesUnio .n. aīe ad corpꝰ p̄ſupponit̉ ad aſſūptōeꝫ: qꝛ xp̄s hūanitatē ſiue hūanā naͣꝫ aſſūpſit: q̄ cn̄ ſit formatotiꝰ dicit aliqͥd ꝯpoſitū ex aīa ⁊ corpore. ſꝫ aīa ⁊ corpꝰ vnita faciūt ipoſtaſim hoīs. gͦ ipoſtaſis ī hūana naͣ p̄intelligit̉ aſſūptioni. Sꝫ ꝙ qd̓ p̄intellr̄aſſūptōi pōt dici eē aſſūptū. gͦ ipoſtaſis ꝟbi aſſūpſit ipoſtaſiꝫ hoīs. ⁊ ſi c ſūtdue ipoſtaſes ī xp̄o. ¶ Preterea corpqd̓ pintelligit̉ aſſūptiōi ē aſſūptibileSꝫ corpꝰ nō ē aſſūptibile niſi vt vnitū aīe rōnali. nō .n. dr̄ corpꝰ īaīatū eēaſſūptibile. gͦ vnio aīe ⁊ corporis preintellr̄ ad aſſumptōeꝫ hūane nature.⁊ ſic idē qd̓ pͥus. Preterea mediumvnionis p̄ſuppōit̉ ad vnionē. Sꝫ gr̄aē mediū vnionis humane nature addiuinā ꝑſonā. vn̄ dr̄ gratia vnionis ꝗͦpreſupponitur ad vnionem. gratia atnō poteſt intelligi niſi in aīa. animaautem non intelligitur eſſe antequaꝫcorpori vniatur. quia creando infunditur ⁊ infundendo creatur. ergo oportet preintelligi vnionem aīe cum corpore ad vnionem humane nature cuꝫdiuina. Et ſic idem quod prius.¶ Preterea humanitas eſt quedam