Quodlibet
conecturam aliquis non habens caritatem pōt percipere aliū caritatemhēre. Hoc aūt dico ſupponēdo ꝙ aliqͥs poſſit ſcire ſe habere caritatem: qd̓tn̄ puto eē veꝝ: qꝛ in actibꝰ ipſius caritatis nō poſſumꝰ ſufficiēter ꝑcipereꝙ ſint a caritate eliciti ꝑꝑ ſil̓itudineꝫdilectōis naͣlis cum dilectōe gratuita. ¶ Ad pͥmū gͦ dd̓ ꝙ in nō hn̄te caritatē nō ẜm eē nature ſꝫ ẜm eē intelligibile ē eēntia caritatis. ¶ Ad ẜꝫ dd̓ꝙ poſtqͣꝫ aliquis deſinit̓ habere caritatem ẜm eē naͣle caritatis: adhuc caritas in ipſo manet ẜm eē intelligibile. ⁊ ſic poteſt ſcire quid eſt caritas.Manent etiam in memoria eiꝰ actꝰcaritatis quos facit etiam in memoria ſenſibili ꝑꝑ actꝰ ſenſibiles caritatꝭqui vtiqꝫ manent ẜm ſui ſimilitudinēſicut ⁊ cetera ſenſibilia. ⁊ ex his aliqͥſmemoratur ſe habuiſſe caritatē. Adtertium dd̓ ꝙ illud qd̓ ē in memoriaredit ad intelligētiam: nō ita ꝙ eadēſpecies numero: que eſt in memoria:poſtmodum fiat in intellectu. ſꝫ per illum modum loquendi quo fantaſmata dicuntur fieri in intellectu: vt dictum eſt.Articulus. 5º.Einde querit̉ de his que ꝑtinēt ad corpꝰ humanū. vtrūoalimētū ꝯuertat̉ in veritateꝫhumane nature. Et videt̉ ꝙ nō: qꝛ incorpore humano id qd̓ eſt de veritatehumane nature ē caro vel os ẜm ſpēꝫSed alimētū nō ꝯuertit̉ in id qd̓ ē ẜꝫſpēꝫ. ſꝫ ī id qd̓ ē ẜm maͣꝫ vt videt̉ dicere ph̓s in primo. de generatione. ergoalimentum non conuertitur in verita
tem humane nature. Preterea idqd̓ ē de veritate humane nature oꝫ ꝙſemꝑ in hoīe maneat alias nō remaneret hō idē numero. Sꝫ illud qd̓ generat̉ ex alimēto nō ſemꝑ manet. immo fluit ⁊ refluit. vt pꝫ ex .i. de gnͣatōegͦ qd̓ gn̓at̉ ex alimēto nō ē de ꝟitatehumane nature. Preterea aug. dicitꝙ nos fuimus in adam dupl̓r .ſ. ẜꝫ ſeminalē rōnē ⁊ ẜm corpulētā ſb̓aꝫ. xp̄saūt fuit in eo ẜm corpulētā ſb̓am: ⁊ n̄ẜm ſemīalē rōnē. id aūt qd̓ ex alimēto gnͣat̉ in nobis nō fuit in adā: gͦ illud qd̓ ē de ꝟitate corpulēte ſb̓e nr̄e n̄ē ex alimēto gn̓atū. Sꝫ dicebat ꝙ cōpulēta noſtra ſb̓a fuit in adā originaliter ⁊ nō eēntialiter. Sꝫ ꝯtra. Sem̄originem rei importat. Si ergo dicimur in adam fuiſſe ẜm corpulentamſub̓am originaliter tm̄. tunc ideꝫ eriteſſe ẜm corpulentam ſub̓am ⁊ ẜm ſeminalē rōnem: qd̓ ē falſum. gͦ ideꝫ qd̓prius. Sed contra eſt qd̓ dr̄ in. 2. deanima. Alimētū ē potentia tale quale eſt illud quod nutrit̉. Sed qd̓ ē potentia aliqualeⁱ in illud cōuerti poteſtergo alimentum conuerti poteſt in illud qd̓ nutrit̉. Sꝫ illud qd̓ nutrit̉ eſtid quod eſt de veritate humane nature. ergo alimētū ꝯuertit̉ in id quod ēde veritate humane nature. ¶ Preterea ſemen ex quo fit generatio maxime videt̉ ad veritatē humane nature pertinere. ſꝫ ſemē ſecūdum philoſophum in. 15. de animalibus. eſt de ſuperfluo alimenti. Ergo alimentuꝫ cōuertitur in ꝟitatem humane nature℟º dicēduꝫ ꝙ ad huius queſtioniseuidētiam oportet primo videre quid