Octauum
erit eminētior lapide .i. qͣꝫ idea lapidiſprout .ſ. ad plura ſe extendit. ⁊ iterumꝑfectio ꝯpetit ſenario ẜm naturā ſenarij nō autē lapidis. Ad tertiū dd̓ ꝙnō eſt intētio aug. dicere ꝙ ſi celum⁊ terrā tranſeant: ⁊ cetere creature ꝙſenarius remaneret ẜm aliqd̓ eē creatum. ſꝫ qꝛ ſi omnes creature ab eſſe deficerēt: remaneret adhuc natura ſenarij: ꝓut abſtrahit a quolibet eē huiuſmodi: qd̓ eius ꝑfectioni ꝯpetit: ſic̄ etiānatura humana manebit caliſ ꝙ ei ꝯͣpeteret rōnalitas. Ad illud ꝟo qd̓ īcōtrariū obr̄ dd̓ ꝙ quāuis in deo nopoſſit eſſe aliquid habēs partes: tam̄poteſt eſſe in eo ratio rei habētis partes. ⁊ ſic eſt in eo ratio ſenarij ex partibus cōſtituti: ⁊ ratio ſuarum partiū.Articulus. 2ꝰ.Dẜm ſic ꝓcedit̉. Uidetur ꝙ̄idee que ſunt in mēte diuinaꝑ prius reſpiciāt res quantūad naͣm ſingularē qͣꝫ quantū ad naͣmſpēi. quia vt Augu. dicit in li. 83. q.Idee ſunt quedā forme vel rationesrerū ſtabiles: que in diuina intelligētia continentur. ⁊ cum ipſe neqꝫ oriātur neqꝫ intereant. ẜm eas tamen formari dicitur omne quod oriri vel interire poteſt. ⁊ oē quod oritur vl̓ īteritſꝫ ſolum ſingulare eſt quod oritur ⁊ īterit .i. quod generat̉ ⁊ corrumpitur. gͦidee per prius reſpiciunt ſingulare.Sed cōtra. Cū idee ſint forme exemplares: requirit̉ ad rōnem idee aſſimilatio ideati ad ipſam. Sed ideatū.i. res creata magis aſſimilat̉ diuinoexemplari ẜm formam: a qua ē ratioſpēi: qͣꝫ ẜm materiaꝫ que eſt indiuidu
ationis pͥncipiū. gͦ idea ꝑ prius reſpicit naturā ſpēi qͣꝫ ſingularitatē indiuidui. ℟º dd̓ ꝙ cū ī mēte diuina ſintomniū creaturarū forme exēplares q̄idee dicuntur ſicut ī mēte artificis forme artificiatoꝝ. hoc tamē intereſt inter formas exemplares que ſunt ī mēte diuina ⁊ ī mente artificis creati: qcreatꝰ artifex agit ex preſuppoſita materia. Unde forme exemplares q̄ ſūtin mente eius: non ſunt factiue marerie que eſt indiuiduationis principiūſed ſolius forme a qua eſt ſpēs artificiati. ⁊ ideo huius forme exemplaresnon reſpiciunt directe artificiatum qͣꝫtum ad indiuiduum: ſed quantum adſpēm ſolum. forme autē exemplares ītellectuſ diuini ſunt factiue totius rei⁊ quantū ad formā ⁊ quantum ad materiam. ⁊ ideo reſpiciunt creaturam n̄ſolum quantū ad naturā ſpēi: ſed etiāquantum ad ſingularitatem indiuidui: perprius tamē quantū ad naturāſpeciei. quod ex hoc patet. Exemplarenim eſt ad cuius imitationem fit aliquid. Unde ad rōnē exemplaris reqͥritu. ꝙ ipſa aſſimilatio operis ad exēplar ſit intenta ab agente. alias talisaſſimilatio caſu accideret: ⁊ non ẜmviam exemplaritatis. Sic ergo in ratione exemplaris includitur intentioagentis. Ad hoc ergo perprius exemplar reſpicit ꝙ agens primo intenditin opere. Agens autē quilibet principal̓r intendit in opere id quod perfectius eſt. natura aūt ſpēi eſt ꝑfectiſſimū in vnoquoqꝫ indiuiduo. ꝑ ipſamenī duplex imꝑfectio ꝑficit̉. imꝑfectio.ſ. materie q̄ ē ſingularitatis pͥncipiū
o