Quodlibet
ꝙ primo inter omnia eſt ipſe ſubſtantificatorrerū deus: poſtea ꝟo ipſa dena dei que creaturis exhibēt̉: ⁊ vniuerſaliter ⁊ particulariter ꝯſiderata. vt ꝑſe pulchritudinē per ſe vitā quaꝫ diciteſſe donum ex deo ꝓueniēs .i. ipſaꝫ naturā vite: deinde ipſa participātia vniuerſaliter ⁊ particulariter ꝯſiderata:que ſunt res in quibus natura eſſe hꝫIn his ergo illud quod ē prius ſemꝑeſt ratio poſterioris: ⁊ remoto poſteriori remanet prius. nō autem econuerſo. Et inde eſt ꝙ hoc competit nature ẜm abſolutam conſiderationem eſtratio quare competat nature alicui ſecundum eſſe quod habet in ſingulari⁊ non econuerſo. Ideo enim ſorteseſt rationalis quia homo eſt rationalis. ⁊ non econuerſo. Un̄ dato ꝙ Sortes ⁊ Plato non eſſent adhuc humane nature rationalitas cōpeteret. Similiter etiam intellectus diuinusⁱ eſtratio nature abſolute conſiderate ⁊ inſingularibus. ⁊ ipſa natura abſoluteconſiderata ⁊ in ſingularibus eſt ratio intellectus humani ⁊ quodāmodomenſura ipſius. Poſſunt ergo verbaAuguſti. intelligi de ſenario dupliciter. ¶ Uno modo vt per ſenarium numerum intelligatur ipſa natura ſenarij abſolute: cui primo ⁊ per ſe competit perfectio: que quidem eſt ratio perfectionis eorum que ſenarium participant. Unde remotis omnibus queſenario perficiuntur: adhuc perfectionature ſenarij competit. ⁊ hoc modo ſenarius nominat naturam creatam.Alio modo poteſt intelligi ſenariusẜm eſſe quod habet in intellectu diui-
no. ⁊ ſic eius perfectio eſt ratio perfectionis in creaturis inuente: que ſecūdum ſenarium ſunt condite. quibꝰ etiāremotis in predicto ſenario perfectioremaneret. Sic autem ſenarius nonerit creatura: ſed ratio creature in creatore que eſt idea ſenarij. ⁊ eſt idem ẜmrem quod diuina eſſentia: ratione tm̄differens. Ad primū ergo dicenduꝫꝙ remotis omnibus creaturis qͥ ſuntfacte in ſenario dierū: non dicitur ꝙperfectio remaneat in ſenario numero quaſi ſenarius numerus aliquodeſſe habeat in rerum natura: nullacreatura exiſtente. Sed quia remotoomni eſſe creato remanet abſoluta cōſideratio nature ſenarij: prout abſtrahit a quolibet eſſe. ⁊ ſic attribuitur ſibi perfectio: ſicut remotis omnibꝰ ſingularibus hominibus adhuc remaneret ratiōalitas attribuibilis humanenature. ¶ Ad ẜm dicendum ꝙ ſicutꝭrebus creatis quedam ſunt magis cōmunes. ⁊ quedam magis contracte.Ita etiaꝫ rōnes rerum in deo magiscōmunium ad plura ſe extendūt: minꝰvero cōmunium ad pauciora. Et quiavnitas ⁊ multitudo ſunt omnibus rebus creatis cōmunia: ideo etiam ratoidealis numeri ad omnes creaturasſe extendit. Unde dicit Boecius inprincipio ariſmetrice. ¶ Omnia quecūqꝫ a primeua rerū natura cōſtitutaſunt: numeroꝝ ſpecie vident̉ eſſe formata. Hoc enim fuit principale ī aīocōditoris. Exemplar autē lapidis autidea nō ſe extendit ad oēs creaturas⁊ ideo ſi ſenarius accipiaur pro ideaſenarij quantū ad hoc adhuc ſenariꝰ