Septimū
exponit̉ lr̄aliter ⁊ ſpūalr̄ non ē in ipſaaliqua multiplicitas. ¶ Ad ẜm dd̓ ꝙẜm ꝙ aug. dicit in li. de doctri. xp̄ianaUtuil̓r ē a deo diſpoſitū vt ꝟitas in ſacra ſcriptura cū aliqͣ difficultate manifeſtet̉. Eſt enī hoc vtile ad tollendumfaſtidium: qꝛ ad ea que ſunt difficiliamaior ſurgit attētio: que tediū tollit.Sil̓r ex hoc tollit̉ ſuꝑbiendi occaſio:dū homo difficulter veritatē ſacre ſcripture caꝑe poteſt Similiter ꝑ hoc ꝟitas fidei ab irriſione infideliū defēditur. Un̄ dn̄s Mat. 7. Nolite inquitſanctū dare canibus. Et DionyſiusThimoteum monebat dt ſancta ab īmundis incontaminata ſeruaret. Etita pꝫ ꝙ expedit ꝟitatē fidei ſub diuerſis ſenſibus in ſacra ſcriptura tradiAd tertiū dd̓ ꝙ ſicut dicit Augu. īlib. de doctrina xp̄iana. Nihil eſt qd̓occulte in aliquo loco ſacre ſcripturētradatur. quod non alibi manifeſte exponitur. Unde ſpiritualis expoſitio ſēper debet habere fulcimentum ab aliqua litterali expoſitione ſacre ſcripture. ⁊ ita vitat̉ omnis erroris occaſio.Ad quartum dicendum ꝙ non ēpropter defectum auctoritatis: ꝙ ex ſēſu ſpirituali non poteſt trahi efficaxargumentum. ſed eſt ex ipſa natura ſimilitudinis: in qua fundatur ſpūalisſenſus. Una enim res pluribus ſimil̓eſſe poteſt. vnde non poteſt ab illa qn̄in ſcriptura ſacra proponitur procediad aliquam illarum determinate: ſedeſt fallacia conſequentis. Uerbi gratia. leo propter aliquam ſimilitudineꝫſignificat chriſtum ⁊ dyabolum. Unde per hoc ꝙ aliquid de leone dicit̉ in
ſacra ſcriptura: ad neutrū poteſt fieriꝓceſſus in ſacra ſcriptura argumētando. ¶ Ad quintū dicendū ꝙ actor pͥncipalis ſacre ſcripture ē ſpiritꝰ ſanctꝰ.qui in vno ꝟbo ſacre ſcripture ītellexitmulto plura qͣꝫ ꝑ expoſitores ſacre ſcripture exponant̉ vel diſcernant̉. nec ēetiā incōueniēs: ꝙ homo qͥ fuit actorinſtrumentalis ſacre ſcripture in vnoverbo plura intelligeret: quia ꝓph̓evt Hiero. dicit ſuper Oſe. Ita loquebatur de factis pn̄tibus ꝙ etiā intenderunt futura ſignificare. Unde noneſt impoſſibile ſimul plura intelliger̄inquantū vnā eſt figura alterius.Articulus. 15ª.Dẜm ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ n̄debeant diſtingui quattuorſenſus ſacre ſcripture .ſ. hiſtorialis vel litteralis. alegoricus. moralis. ⁊ anagogicus. Sicut enī in ſacraſcriptura aliqua figurate dicuntur dexp̄o. ita etiam figurate dicuntur de ml̓tis alijs hominibus. ſicut Daniel̓. 8.per hircū caprarū ſignificatur rex grecorū. Sed hiꝰ figuratiue locutōes nōfaciunt aliquē ſenſum p̄ter lr̄alem inſacra ſcriptura. ergo nec ſenſus alegoricus ꝑ quē exponuntur de xp̄o ea quein figura ipſius preceſſerūt: debet aliꝰſenſus ab hiſtorico poni. ¶ Pretereavna eſt eccleſia capitis ⁊ mēbroꝝ. Sꝫſenſus alegoricus videt̉ pertinere adcaput eccleſie .ſ. xp̄m ſenſus moralisvidetur pertinere ad membra eius .ſ.fideles. ergo ſenſus moralis nō debꝫab alegorico diſtingui. ¶Pretereamoralis ſenſus eſt qui ad morum inſtructionē partiū. Sꝫ ſacra ſcriptura
n Z