Quodlibet
inſinuandam. ſi tamen ſuſtinertur ꝙꝟmis ⁊ fletus eēt corporales. poſſetdici ꝙ dīna ꝟtute ⁊ ꝟmiſ ille ſuſtētaret̉ ⁊ lachrimaꝝ d̓ꝑditio reſtauraret̉.d Ipture. Et circa hͦ q̄runt̉ triaEide qͥrit̉ de ſeſibꝰ ſacre ſcriPrīo vtꝝ p̄ter ſēſus litterales ī ꝟbis ſacre ſcripture alij ſēſus lateant. Scd̓o d̓ nūero ſēſū ſacre ſcripture. Tertio vtꝝ iſti ſenſus īueniāt̉ī alijs ſcripturis.Articulus. 14ꝰ.Opͥmū ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ inD4eiſdē ꝟbis ſacre ſcripture nōlateāt plures ſenſus qꝛ dictionibꝰ ſemel ſūptis nō ē vtēdū eqͥuocevel multipl̓r. Sꝫ pluralitas ſēſuumfacit multiplicē locutōem. gͦ ī eademlocutōe ſacre ſcripture nō p̄nt pluresſenſus latē. ¶ Preterea ſacra ſcriptura ordinata ē ad intellectuꝫ ẜm illudp̄ſ. Declaratio ſermonū tuoꝝ dat ītellectū. Sꝫ multiplicitas ſenſuū obnubilat ītellectū. gͦ nō debēt ī ſacra ſcriptura multi ſenſus eſſe. ¶ Pretereaid qd̓ pōt eſſe occaſio erroris dꝫ in ſacra ſcriptura vitari. Sed ponere aliquos ſenſus preter lr̄alem in ſcriptura pōt eē occaſio erroris. quia quilibꝫpoſſet exponere ſacram ſcripturaꝫ ẜmꝙ ip̄e vellet ad confirmatōem opinionis ſue. gͦ nō debent eē plures ſenſus ī ſacra ſcriptura. ¶ Preterea aug.dicit. 2. ſuꝑ gn. ad lr̄am. Qd̓ maiorēſacre ſcripture auctoritaſ qͣꝫ omniſ humani ingenij perſpicacitas. ergo illeſenſus qui non habꝫ auctoritatem adaliquid ꝯfirmādum nō eſt ꝯueniensſenſus ſacre ſcripture. Sꝫ nullus ſen
ſus preter litteralem habet robur adaliqͥd ꝯfirmādū. vt pꝫ ꝑ dio. ī epl̓a adTitu. Dicit .n. ꝙ ſimbolica theolgia.i. q̄ ex ſil̓ibꝰ ꝓcedit nō ē argumētatīagͦ ſacra ſcriptura alios ſenſuſ p̄ter lr̄alē nō hꝫ. ¶ Preterea qͥcūqꝫ ſenſus exꝟbis alicuiꝰ ſcripture trahit̉ quē auctor: nō ītēdit: nō ē ſenſus ꝓpriꝰ. qꝛ auctor ꝑ vnā ſcripturā nō pōt ītelligereniſi vnum. qꝛ nō ꝯtingit plura ſimulītelligere ẜmph̓um. ergo nō poſſunteē plures ſenſus ꝓprij ſacre ſcripture.Sed ꝯͣ eſt qd̓ dicitur Danicl̓. 12. ꝑtranſibunt plurimi ⁊ multiplex eritſcientia ¶ Preterea Hierony. dicit inprologo biblie loquens de apoc. Inꝟbis ſingulis multiplices latēt ītelligentie. ℟º dd̓ ꝙ ſacra ſcriptura adhoc diuinitus eſt ordinata vt per eamnobis veritas manifeſtetur neceſſaria ad ſalutē. manifeſtatio aūt vel exp̄ſſio alicuius ꝟitatiſ pōt fieri de aliqͦrebus ⁊ ꝟbis. inquātū .ſ. v̓ba ſignificant res: ⁊ vna res poteſt eē figura alterius. Actor aūt reruꝫ non ſolū pōtꝟba accōmodare ad aliqͥd ſignificandū: ſꝫ etiā res poteſt diſponere in figurā alterius. ⁊ ẜꝫ hoc in ſacra ſcripturamanifeſtatur ꝟitas dupl̓r. Uno mōẜm ꝙ res ſignificant̉ per ꝟba: ⁊ ī hocconſiſtit ſenſus lr̄alis. Alio mō ẜꝫ ꝙres ſunt figure aliarum rerū. ⁊ in hoccōſiſtit ſenſus ſpūalis. ⁊ ſic ſacre ſcripture plures ſenſus competunt. Adpͥmum gͦ dd̓ ꝙ varietas ſenſuū quorūvnus ab alio nō ꝓcedit facit multiplicitatem locutionis. ſed ſenſus ſpūaliſſemꝑ fundat̉ ſuꝑ lr̄alem ⁊ procedit exeo. ¶ Unde ex hoc ꝙ ſacra ſcriptura