Quodlibet
eum aliaꝫ ſpeciem habere qua cognoſcit colorē ⁊ odorē vniuſpomi: ſꝫ ſimulcogͦſcēdo hͦ pomū cogͦſcit qͥcqͥd ē ī pomo illo ⁊ eēntial̓r ⁊ accidētal̓r. Effectꝰ aūt n̄ ē ī cā ſua vt ī ea poſſit cogͦſci:niſi ſit cā d̓termīata ad effectū illū ſic̄pꝫ in cauſis neceſſarijs: qͥbus cognitꝭcognoſcunt̉ effectꝰ eaꝝ. Sꝫ cā ꝯtingēs nō determinat̉ ad effectum ſuuꝫ:niſi qn̄ actu ꝓducit ipſū. vn̄ ī cā ꝯtingēte nō eſt effectꝰ eiꝰ vt ī ea poſſit cognoſci niſi qn̄ iā actuꝓductꝰ ē. Et iōangelus ꝑ ſpēs ꝯcreatas cognoſcenſcās vl̓es oīuꝫ ſingulariū ꝯtīgētiū nocognoſcit naͣli cognitōne effectꝰ eaꝝan̄qͣꝫ ſint ī actu: ſꝫ ſtatī cū actu ſūt.Ad ẜm dd̓ ꝙ qn̄ aliqͥd īcipit eē p̄ſēs: angelꝰ de nouo cognoſcit illud n̄fcā aliqͣ īnouatōe in ipſo angelo: ſꝫ inre cognoſcibili ī qua ē aliqͥd qd̓ priusnō fuit: qd̓ ſine ea cognita nōᵉ cognoſcitur. Ad tertiū dd̓ ꝙ applicatio illa ē intelligēda ꝑ modū illū quo deydeas ad res cognoſcēdas applicat: n̄ſicut mediū cognocſibile ad aliud: ſꝫſicut modꝰ cognoſcēdi ad rē cognitāal̓ nihil valeret ad ꝓpoſitū: ſicut oſtēſū ē in obijciēdo. Ad qͣrtū dd̓ ꝙ ītellectꝰ āgeli neqꝫ vna ſpē cognoſcit oīaneqꝫ tot ſpēs hꝫ quot ſunt indiuiduavt ex dictis patet. AAd qͥntū dd̓ ꝙ illa vna ſpēs efficit̉ rō cognoſcēdi qd̓libet īdiuiduum ẜm reſpectū ad ipſumvt ex dictis pater.Articulus. 4ꝰ.O qͣrtū ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ qͥnoticia q̄ ab Augu. dr ꝓlemētis nō ſit ī mēte ſicut accidens in ſubiecto. Nullū .n. acciden-
excedit ſuum ſubiectum. Sed noticiaexcedit mentem: qꝛ mēs nō ſolū ſe ip̄ꝫſꝫ ⁊ alia ꝑnoticiā nouit. ergo noticiauō ē accidēs mētis. ¶ Preterea nullūaccidens eſt equale ſub ſubiecto. Sꝫnoticia eſt equalis mēti. alias in noticia mente ⁊ amore non conſiſteretimago trinitatis. quod augu. ponit gͦnoticia non eſt accidens mentis.¶ Preterea hoc idem videt̉ ex verbisaug. qui in. 9. li. de tri. dicit. quod noticia ⁊ amor in anima exiſtūt ſb̓alit̓.vel vt ita dicā eſſential̓r: nō tāqͣꝫ accidens ī: ſubiectō: vt color aut figura incorpore. Sed ꝯtra. Noticia mentiſnihil aliud eē vr̄ qͣꝫ ſciētia. Sed ſcientia eſt accidens: cum ſit in prima ſpecie qualitatis. ergo ⁊ noticia. ℟º dicendum ꝙ noticia quatuor modis accipi poteſt. Primo pro ipſa natura cōgnoſcitiua. 2º pro potentia cognitiua. 3ª pro habitu cognoſcitiuo. 4 ꝓipſo cognitionis actu. Sicut etiam hͦnomen ſenſus qn̄qꝫ nomīat naturamſenſiriuam. ꝓut .ſ. eſt pͥncipiū huiꝰ nature: quod eſt ſenſibile. Quādoqꝫ ꝟonominat ipſā potentiā. qn̄qꝫ vero actū. Loquendo ergo de noticia primomō accepta ꝯſtat ꝙ nō ē ī ſb̓a mentisſicut accidenſ in ſubiecto. ſꝫ ſb̓aliter ⁊eſſentialiter. ſicut dr̄ ꝙ rōnale eſt ī viuo ⁊ viuum ī ente. Si aūt loquamurd̓ noticia tribꝰ alijs mōis accepta: ſicdupl̓r poteſt ꝯſiderari. vel ẜm quamꝯparat̉ ad cognoſcentē. ⁊ ſic ineſt cognoſcēti ſicut accidens in ſubiecto. ⁊ſic nō excedit ſubiectum: qꝛ nunqͣꝫ inuenit̉ ineſſe alicui niſi mēti. Ul̓ ſcd̓ꝫquam comparatur ad cognoſcibile. ⁊