Sxpprimt
artificiatū in particulari: niſi formaꝫartificiati ꝑ ſenſum accipiat. Artifexaūt īcreatꝰ .ſ. deus nō ſolū ꝓducit formā ſꝫ etiā maͣm. Un̄ rōnes ydeales īmēte ipſius exn̄tes nō ſolū ſūt efficaces ad cognitionē vniuerſaliū: ſꝫ etiaꝫad ſingularia cognoſcēda a deo. Sic̄aūt ille rōnes ydeales effluūt ī res ꝓducēdas ī eſſe ſuo naͣli ī quo particulariter vnūquodqꝫ ſubſiſtit in forma ⁊maͣ: ita ꝓcedunt ī mētes angelicas vtſint ī eis pͥncipiū cognōīcendi res ẜmſuū totū eē ī quo ſubſiſtūt. ⁊ ſic ꝑ ſpēsīfluxas ſibi ab arte diuina angeli nonſolū vniuerſalia ſꝫ etiā particularia cognoſcūt ſicut ⁊ deus. Eſt tamē dr̄iain duobus. Primo qꝛ ydee que ſuntin mente diuina ſunt forme factiue rerum: ⁊ nō ſolum principia cognoſcendi ſꝫ ſpēs qͥ recipiunt̉ ī mēte angelica:ſunt ſolum pͥncipia cognoſcēdi ⁊ nonſunt factiue: ſed exemplate a factiuis.2º qꝛ intellectus quanto eſt altior ⁊ ꝑſpicacior: tanto ex vno poteſt plura cōgnoſcere. Et qꝛ intellectꝰ diuinus eſtaltiſſimus ꝑ vnā ſimplicē eēntiā ſuaꝫoīa cognoſcit. nec eſt ibi aliqua pluralitas formarum ydealium niſi ẜm diuerſos reſpectꝰ diuine eſſentie ad rescognitas: ſed in intellectu creato multiplicat̉ ẜm rem qd̓ eſt vnū ẜm rem inmēte diuina: vt non poſſit omnia pervnum cognoſcere. ita tn̄ ꝙ quanto intellectus creatus eſt altior: tāto habetpauciores formas ad plura cognoſcēda efficaces. Et hoc eſt qd̓ Dio. dicit12. c. ce. ie. Qd̓ ſuꝑiores ordines habent ſcīam magis vl̓em in inferioribus. Et in lib. de cauſis dr̄. ꝙ intelli
gentie ſuperiores hn̄t formas magisvl̓es: hoc tn̄ obſeruato ꝙ in īfimis angelis ſunt forme adhuc vl̓es in tantūꝙ ꝑ vnā formā pn̄t cognoſce̓ oīa indiuidua vnius ſpēi. ita ꝙ illa ſpēs ſitꝓpria vniuſcuiuſqꝫ ꝑticulariū ẜm diuerſos reſpectꝰ eiꝰ ad ꝑticularia: ſicuteēntia diuīa efficit̉ ꝓpria ſil̓itudo ſinguloꝝ ẜꝫ diuerſos reſpectꝰ: ſꝫ ītellectꝰhumanꝰ qͥ ē vltimꝰ ī ordine ſub̓arū intellectualiū habet formas ī tm̄ ꝑticulatas ꝙ nō pōt ꝑ vnā ſpēm niſi vnuꝫqͥd cognoſcere. Et iō ſil̓itudo ſpēi exiſtens in intellectu humano nō ſuffic̄ad cognoſcenda plura ſingularia. ⁊ ꝓpter hoc intellectui adiuncti ſunt ſenſus quibus ſingularia accipiat. Adprimum gͦ dd̓ ꝙ angelus nullo modocognoſcit ſingularia per ſpeciem acqſitam. qꝛ nec per ſpēm acceptam a re.Sic enim res agerēt in intellectumeius. quod eſt impoſſibile: neqꝫ ꝑ aliquā ſpēm de nouo influxam a deo reuelante ipſi angelo aliquid de nouo.qꝛ ſpēs quas angelus habet apud ſecōcreatas ſufficiūt ad oīa cognoſcibilia cognoſcēda: ſꝫ ẜm ꝙ per altiꝰ lumēintellectus angeli eleuatur in altioreſcōceptiones ex illis ſpēbus ꝓdire pōiſicut etiā ex eiſdē fantaſmatum ſpēbꝰītellectus ꝓph̓e lumine ꝓph̓e adiut̓aliquā cogͦnē accipit ad quā nō ſufficiebat naͣle lumen intellectus agentꝭReſtat gͦ vt angelus cognoſcat ſingularia per ſpēs cōcreatas. Sicut ātꝑ vnaꝫ ſpēm cōcreatā poteſt cognoſcere diuerſa indiuidua. ita etiam multoampliꝰ pōt ꝑ vnā ſpēm cognoſce̓ qͥqͥdeſt in vno indiuiduo. vt non oporteat
m 4