Quodlibet
quod erat futurum ſit preſens: non fitaliqua īnouatio in intellectu angelicō: cū nihil recipiat a re extra. gͦ ſi pͥuſdū erat futuꝝ non cognoſcebat: necdum fit p̄ſens cognoſcer̄ poterit. Sidicat̉ ꝙ qͣꝫuis nihil recipiat: tn̄ formāquā apud ſe hēat pͥus applicat ad particulare qd̓ de nouo fit. Cōtra. Intellectꝰ nō pōt aliqͥd ad aliud applicareniſi p̄cogͦſcat ⁊ qd̓ applicat ⁊ cui applicat̉. qꝛ pͥus ē cognoſcere duo ẜm ſeqͣꝫ ꝯparatōem vniꝰ ad alteꝝ. gͦ applicatio p̄dicta ſeq̄ret̉ cognitōem ſingulariū ⁊ ſic nō poſſet eē cā eius. ¶ Preterea ſi angelus cognoſcit ſingulariaaut cognoſcit vna ſpecie: aut pluribuſſꝫ nō pluribus. qꝛ ſic oporteret ꝙ infinitas ſpēs apud ſe hēret cum infinitaſint particularia ad minꝰ in potentiaſimil̓r nec vna: qꝛ ſic intellectuſ angelicꝰ equaret̉ ītellectui diuino: qͥ vno .ſ.eēntia diuina plura intelligit. ergo ītellectus angelicus ſingularia cognoſcere non pōt. ¶ Si dicat̉ ꝙ non cognoſcit per vnam ſpēꝫ oīa: ſꝫ per vnāſpeciem omnia indiuidua vnius ſpeciei: ⁊ non alia. ¶ Contra. Illa vnaſpēs non ſe hꝫ magͣis ad vnum indiuiduum qͣꝫ ad aliud. ſꝫ oꝫ ꝙ per ſpēmintelligibilem intellectus determinetur ad determinatū cognoſcibile. gͦ ꝑſpēm illam non poterit cognoſcere hͦꝑticulare determinate. ¶ Sed ꝯͣ ē qd̓dicitur ad Heb. i. Omnes ſunt adminiſtratorij ſpūs ⁊c̄. qd̓ non poſſet eſſeniſi cognoſcerēt ſingulares homines¶ ℟º dd̓ ꝙ angelus abſqꝫ dubio ſingularia cognoſcit. Ut aūt videamusmodum qͦ hoc poſſibile ſit: ſciēdū ē ꝙ
ad hoc ꝙ ſingulare aliquod cognoſcat̉ oꝫ ꝙ in potētia cognoſcitiua ſit ſimilitudo eiꝰ inquātū particulare eſt.Oīs aūt forma de ſe cōis eſt. Undeadditio forme ad formā non pōt eſſecā indiuiduatōis. qꝛ quotcūqꝫ formeſil̓ agregēt̉. vt albū. bicubicū. criſpuꝫ⁊ hiꝰ. nō ꝯſtituunt particulare. qꝛ hecomnia ſimul ſunt in vno: ita ⁊ in pluribus potētijs eſt poſſibile īueniri. Sꝫindiuiduatio forme ē ex maꝑ quā forma ꝯtrahit̉ ad hoc determinatuꝫ. vn̄ad hͦ ꝙ particulare cognoſcat̉: oꝫ ꝙ īcognoſcēte nō ſolū ſit ſil̓itudo formeſꝫ aliqualiter materie. Sil̓itudo autērei cognite dupl̓r ē ī cognoſcēte. Unomō ſicut cauſata a re ſicut in his quecognoſcūt̉ per ſpēm abſtractā a rebuſAlio modo ſicut cā rei. vt pꝫ ī artifice qͥ cognoſcit artificiatū per illā formā: ꝑ quā ip̄m facit. Spēs aūt que ēin ſenſu cauſata a re ſenſibili inqͣtuꝫnō eſt oīo a ꝯditōibus maͣlibus depurata eſt ſil̓itudo forme ẜm ꝙ ē in maͣ⁊ iō ꝑ eā cognoſcit̉ particulare. Sedqꝛ ẜm ꝙ in intellectu nr̄o recipit̉ ſpēsrei ſenſibiliſ: eſt oīo iam a maͣlibus ꝯditōibꝰ depurata: non pōt intellectusnr̄ per eā directe ꝑticulare cognoſcer̄ſꝫ per quādā reflectionē intellectus adpotētias ſenſitiuas: a qͥbus ſpēs inteligibiles abſtrahūt̉. Per formā autēque eſt cā rei hͦ mō cognoſcitur reſ: ẜꝫꝙ forma illa ē cā eius. ⁊ qꝛ artifex hōper formam artis non producit māmſꝫ maͣ p̄ſuppoſita inducit formā artis.forma artis que eſt in mente artificiſnon eſt ſimilitudo artificiati niſi quoad formam tm̄. vnde ꝑ eaꝫ nō cogͦſci-