Druckschrift 
Quaestiones de duodecim quodlibet
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quodlibet

nudus remanet qui accipit: qui dedit ſꝫ largitōem vniꝰ tunice intell̓rlargitio eoꝝ ſuꝑfluūt ad neceſſitatēvite. vt pꝫ ea ī eadē glo. p̄mittunt̉ dare. ſuꝑflua ē ī p̄cepto. ſꝫ trāſgredit̉ p̄ceptū peccat mortal̓r. illedat ſuꝑflua pauꝑibꝰ peccat mortal̓r. Preterea p̄ceptū plus obligat qͣꝫſiliū. Sꝫ dare oīa qͥs poſſidet ēſiliū. tn̄ ad hoc obligat̉ ī caſu extreme neceſſitatiſ: etiā extra caſū extreme neceſſitatis tenet̉ aliqͥſ ſuꝑfluadare pauꝑibꝰ ſit ī p̄cepto. ita largit̉ peccat mortal̓r. Pretereaqͥcūqͣꝫ ꝯſumit qd̓ ē alteriꝰ tenet̉ ad reſtitutōem. Sꝫ bona cl̓icoꝝ ſūt paupe. vt pꝫ glo. Hiero. ſuꝑ illud Iſa.2. Kapina pauꝑū in domo vr̄a. ſicl̓ici īutil̓r bona eccl̓iaſtica ꝯſumūt tenent̉ reſtituere pauꝑibus aliūde ſi habuerīt. Preterea qͥcūqꝫ facit ſe īpotētē ad id qd̓ tenet̉ face̓peccat mortalit̓. ſꝫ cl̓ici faciēdo ſuꝑfluas expēſas faciūt ſe ī potētes ad ſb̓ueniēdū pauꝑibꝰad qd̓ tenent̉. ergo videtur peccetmotal̓r. Sꝫ in cōtrariū videt̉ eſſeſuetudo que apud multos preualuit.℟º dd̓ al̓r videt̉ ſe hēre circa bōapatrimonialia circa bona eccleſiaſtica. bonoꝝ patrimonialium vl̓licite acquiſitoꝝ ꝟe eſt dn̄s. vn̄ qͣꝫ ꝑtinet ad ꝯditōem ipſiꝰ rei: pōt reſua vti vt vult. ex hac ꝑte acciditpcm̄. pōt tn̄ pcm̄ accide̓ ex inordinato vtendi: vel ſuꝑabūdātiā. .ſ. īutiliter conſumit bona ꝓpria in ea inque non oꝫ. vel ẜm defectū. inquātuꝫ.ſ. erogat ea in que oꝫ. Utroqꝫ .n. corrūpitur ꝟtus. vt dr̄ ī. 2. ethi. bo

norum vero eccleſiaſticorum clericiſunt ꝟe dn̄i. ſꝫ diſpēſatores: ſꝫ illud. i.ad cor̄. 9. Diſpēſatio aūt mihi creditaē. Pertinet aūt ad diſpēſatorē vt fidelit diſtribuat ea eiꝰ diſpēſatōi ꝯmittunt̉: ẜm illud. i. ad cor̄. 4. Hic q̄ritur inter diſpēſatores vt fidelis qͥs īueniat̉. In his pōt dupl̓r peccatumꝯtinge. vno ex ꝯditione ipſiꝰ rei. .ſ. vſurpat ſibi quaſi ꝓpriā: invſus ſuos ꝯuertit id qd̓ eēt alijs erogā. Alio ex inordinato vſu eorū ī ꝑtē ſuā cedūt. ſicut etiā de alijs dictuꝫ ē. Ueꝝ qꝛ hoꝝ diſpenſatio fideidiſpenſatoris ꝯmittit̉ vt dictuꝫ eſt. ſiqͥs bona fide diſpēſet eccl̓iaſtica bōainde accipiens qd̓ ſibi ꝯuenit ẜm ꝯditōem ſtatus perſone: alijs largit̉ẜm ſibi videt̉ bona fide expedirepeccat mortaliter etiā ſi forte aliquidplus ī ſuos vſus ꝯuertat qͣꝫ oporteat.Talia enī qꝛ in ſingularibus ē eoruꝫiudicium pn̄t oīodā certitudineꝫdiffiniri. Un̄ ſi ſit multus exceſſuſpōt ꝯꝑati bonā fidē diſpēſatoris. ſi ꝟomultus exceſſus fiat: pōt latereita pōt bōa fide diſpēſatorisagi. ſi aūt ꝯſeruet bonā fidē ī diſpēſando: peccat mortal̓r. Ad pͥmū dd̓ ſicut aug. dicit in li. de ẜmonedn̄i in monte. Illa precepta que dn̄stradidit Mat. 5. Qui ꝑcuſſerit te invnā maxillam pbe ei aliā. que ibiſequuntur ſūt intelligēda ẜm p̄parationē animi. vt .ſ. ſit paratꝰ hoc facere qn̄ ncc̄itas reqͥrit. Un̄ ſēꝑ eſtpcm̄ mortale: qn̄ homo hoc facit. ſꝫqn̄ videt neceſſitatem īminere: ſifaciat tunc peccat mortaliter. eadem