Sextum
ſtatutum eccleſie: nihilominus ei debetur quāuis ſit diues. ¶ Ad ẜm dd̓ꝙ ſicut pauluſ laudabil̓r nō exigebatſūptus qͥ ſibi ꝑꝑ p̄dicatiōem euāgelijdebeant̉. ue qd̓ impedimētū fier̄t euāgelio: aut ſcādalū fidelibus xp̄i. nō tn̄illi peccabāt nō miniſtrātes ſumptuſquos apl̓s ſibi d̓bitos remittebat. itaēt p̄lati eccleſie laudabiliter faciūt nōexigēdo decimas in terris illis ī qͥbꝑꝑ diſſuetudinē timēt ſcādalū generari: nec peccāt illi qͥ nō ſoluunt decimas in terris ī qͥbus nō ē ꝯſuetū. peccarēt aūt ſi obſtīate exigētibus dar̄ recuſarēt. ⁊ iō vt huic pctō obuiēt ſacerdotes ī terris illis nō exigūt decimasEinde q̄ſitū ē de actibꝰ caritatis. Et pͥmo de obediētiadvtꝝ ſit magis meritoriū obedire plato: vel face aliqͥd ad dictū fr̄iſ2ª de elemoſyna.Articulus. xiⁱD pͥmū ſic ꝓceditur. Ur̄ ꝙmagis fit meritoriū obedire3p̄lato qͣꝫ facere aliqͥd ad dicū fratris Maiori .n. merito maiuſdetrimētū opponit̉. Sꝫ magis demeret̉ ille qͥ ē inobediēs p̄lato: qͣꝫ ille quinō aſſētit dicto fratris. ergo ⁊ magismeret̉ aliqͥs obediēdo p̄lato qͣꝫ aſſentiēs dicto fratris. ¶ Sꝫ cōtra. Ubi ēmaior humilitas ibi videt̉ eē maiusmeritū: qꝛ humilibꝰ dat deꝰ gr̄aꝫ. vtdr̄ Iaco. 4. Sꝫ maioris humilitatisvidet̉ eē ꝙ aliqͥs equali ſe ſb̓ijciat faciēs aliqͥd ad dictū eiꝰ: qͣꝫ ꝙ aliqͥs ſb̓ijciat ſe ſuperiori: obediens prelato ergo magis videtur eſſe meritorium: ꝙaliquis faciat ad dictum fratris: qͣꝫ ꝙ
obedit p̄lato. ℟º dd̓ ꝙ aliqͥs actuspōt dici magis meritorius dupliciterUno modo ex genere operis: ⁊ ſic ille actus ē magis meritorius qͥ ē excellētioris ꝟtutis. Manifeſtū ē autē ꝙlatria ꝑ quā aliquis ſeruit deo eſt excellētior ꝟtus qͣꝫ bn̄ficētia: qua quisſatiſfacit ꝓximo. ſicut ⁊ diligere deuꝫeſt magis meritoriuꝫ qͣꝫ diligere ꝓximū. qd̓ aūt aliqͥd fiat ad dictū fratrisꝑtinet ad amicitiām: vel bn̄ficētiam:qua qͥs diligit ꝓximū. qd̓ aūt obediaur p̄latō īquātū ē dei miniſter: ꝑtinetad religioneꝫ qua quis colit ⁊ diligitdeum: ⁊ ideo magis eſt meritoriumꝙ aliquis faciat aliqͥd obediens p̄lato vel ſeruās votū: qͣꝫ ſi aliquid faciatad dictū fratriſ. Alio mō pōt dici aliqͥs actꝰ magis meritorius ex eo ꝙ ꝓcedit ex maiori caritate: lꝫ ſit mino exſuo genere: ⁊ ſic nihil ꝓhibet magismereri illū qͥ facit aliqͥd ad dictū fr̄isPrimum ergo ꝯcedimꝰ. Ad ẜm dicēdum ꝙ ille qͥ facit aliqd ad dictumfr̄is facit ꝓpria ſponte. vnde minorishumilitatis eē videt̉ qͣꝫ ꝙ aliqͥs obediat p̄lato tanqͣꝫ ſuꝑiori.Einde queſitum ē de elemo2ſina. ¶ Et primo de elemoſina ciericorum. 2º de eleſinis q̄ ſiūt pro mortuis.Articulus. 12ꝰ.DO pͥmū ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ cl̓ici peccēt motal̓r. ſi ea q̄ eiſ ſuꝑ̄fluūt ī el̓inis n̄ largiant̉. qꝛLſuꝑ illd̓ lu. 3. Quibꝫ duas tūicas detvnā n̄ hn̄ti. dic̄ glo. De duabꝰ tunicisdiuidēdis dat̉ p̄ceptū. qꝛ ſi vna diuidatur: nemo veſtit̉ in dimidia tunica