Sextum

rō ē de hoc p̄cepto. qͥ hꝫ duas tunicasdet nō hn̄ti: ⁊ de oībus ſil̓ibus. Undenō ſemꝑ peccat mortal̓r quotiēſcunqꝫnō dat pauꝑi qͥ ſuꝑfluū hꝫ: ſꝫ qn̄ neceſſitas īminet. Qn̄ aūt ſit talis neceſſitas: ꝙ obliget ad peccatū mortale: n̄pōt rōne determinari: ſꝫ cōmittit̉ prudētie ⁊ fidei diſpēſantis. vn̄ ſi bona fide det: qn̄ ſibi videt̉ expedire: īmunisē a pccō. alioqͥn mortal̓r peccat. ¶ Adẜm dd̓ ꝙ illa eadē q̄ ſūt cōſilia cadūtſub p̄cepto ẜm aī p̄parationē: nullumenī cōſiliū ē ꝑfectius qͣꝫ ꝙ hō tradataīam ſuā ꝓ fratribꝰ ſuis. ⁊ tn̄ hͦ caditſub p̄cepto ſecūdū animi preparationē ẜm illud. i. Io. 3. ⁊ nos debemꝰ profratribꝰ aīam pone: ⁊ ſil̓r dare oīa ſuapauꝑibꝰ cadit ſub p̄cepto ẜm aī p̄parationē. vt .ſ. homo ſit paratus hoc faceſi neceſſitas īmineat. Minor tn̄ neceſſitas requirit̉ ad ſuꝑflua erogandaqͣꝫ ad omnia exhibenda. tamē hoc totum rōne vniuerſali determinari nonpoteſt. ſed cōmittitur prudentie: vt dictum eſt. ¶ Ad tertium dicendum qbona eccleſiaſtica non ſolum ſunt diſpenſanda pauperibus: ſꝫ etiā eccleſieminiſtris. vn̄ ẜm canones debent diuidi hoc modo vt aliqua pars cedat īvſus pauperum ⁊ aliqua pars in vſusminiſtroꝝ ⁊ īcultū eccleſie. Aliter gͦeſt dicēdū de illis eccleſiaſticis bōis:que principalr̄ ſunt attribuēda neceſſitatibus pauperū: ⁊ ex ꝯn̄ti neceſſitatibus miniſtroꝝ: ſicut ſunt bona hoſpitalium ⁊ alioruꝫ hiꝰ. Et aliter de illisbonis que ſunt principaliter attributa vſibus miniſtrorum. ſicut ſunt prebende clericorum ⁊ alia hiꝰ. Nā in pͥ

mis bonis peccatuꝫ cōmittit̉: nō ſolūex abuſu: ſed etiā ex ipſa rerū cōditiōedum aliqͥs in ſuos vſus aſſumit quodeſt alterius. Et ideo tenetur ad reſtitutionē tanqͣꝫ defraudator rei aliene.In ſecundis vero bonis nō cōmittit̉peccatum niſi ꝑ abuſum. ſicut ⁊ de bonis patrimonialibus dictū eſt. vndenon tenet̉ quis ad reſtitutionem: ſedſolum ad pnīam ꝑagendā. Ad qͣrtūdicendum ꝙ neqꝫ moderatus vſus diuitiarū: neqꝫ bona fides diſpoſitiōisſaluari videtur in eo qui ſcienter ſuperfluas expenſas facit in voluptuoſis conuiuijs ⁊ alijs hiꝰ ſuperfluitatibus; ⁊ ſic non eſt dubium ꝙ in talibus peccat mortaliter. Un̄ dr Mat.24. Si dixerit malus ſeruus ille incorde ſuo. Moram facit dn̄s meusvenire: ⁊ ceperit percutere conſeruosſuos. Quod pertinet ad ſuperbum ⁊crudele dominium. manducet autē ⁊bibat cum ebrioſis: quod pertinet adſuperflua ⁊ voluptuoſa conuiuia: veniet dominus ſerui illius in die qua nſperat ⁊ hora qua ignorat: ⁊ diuideteum ſcilicet a ſocietate ſanctorum partemqͣꝫ eius ponet cum ipocritis ſcilicet in inferno. ¶ Unde ibi ſubditurIbi erit fletus ⁊ ſtridordentium. Siautem aliquis non multum in talibꝰexcedat pōt bona fide fieri ab aliquoqui vult ẜm decētiam ſui ſtatus morēgerere his quibus ꝯuiuit.Einde queſitū ē de elemoſinis q̄ fiūt ꝓ mortuis. Et cirdca hͦ q̄ſita ſūt duo. Prīo vtꝝmortuꝰ patiat̉ aliqd̓ detrimētū: ſi executor eiꝰ differat ſe dare el̓as: qͣs ip̄e ī