Quintum
ſpiritualis qui lege diuina ordinatureſt duplex. Unus qͥdem pͥncipalis .ſ.adherere deo per caritatem. Un̄ dicitur. i. ad Thi. i. Finis p̄cepti caritaseſt. Alius autē eſt finis ſecundariusquaſi diſpoſitiuus .ſ. puritas ⁊ rectitudo cordis que conſiſtit in interioribꝰactibus aliarum ꝟtutum. Unde apl̓sdicit ad ro. 6. Habetis fructum vr̄min ſantificatiōe. Sicut eſt in generatione naturali finis eſt ⁊ ipſa formaſb̓alis ⁊ vltima diſpoſitio ad formaꝫUnde manifeſtū eſt ꝙ principalia p̄cepta diuina ſūt quidem de dilectiōedei ⁊ ꝓximi vt pꝫ Mat. 22. Secūda vero de interiori ſanctificatōe. ẜꝫillud. i. ad The. 4. Hec eſt voluntasdei ſanctificatio veſtra. Omnia vero alia que ſūt ſpūalis vite ordinant̉ad predicta ſicut in finem. ſꝫ dupliciter. Quedam enim ſūt talia ſine quibus predicti fines eſſe non pn̄t. ⁊ heccadūt ſub precepto. ſicut non habetisdeos alienos. Non furtuꝫ facias ⁊c̄.Quedam autem ſūt ſine qͥbus ad p̄dictos fines perueniri poteſt. vnde n̄cadūt ſub precepto. Sed qꝛ per huiuſmodi facilius ⁊ melius ꝑuenitur adfines predictos dant̉ de eis ꝯſilia. ſic̄pꝫ de pauꝑtate ꝟginitate ⁊ aīijs hiꝰ.⁊ ē ſimile ſi aliquis deberet ex p̄cepto eē rome certo die: teneret̉ etiā ex debito precepti. Romā ire. nō aūt tenetur exp̄cepto ire eques. qꝛ ſine hͦ poſſꝫromā ꝑuenir̄: cū caderet hoc ſb̓ ꝯſilioīqͣꝫtū eqͥtādo facilius ⁊ melius ꝑueniret ad finē. His gͦ viſis pꝫ de faciliid qd̓ q̄rebat̉. Si .n. ꝯꝑemus conſiliaad precepta finalia: que ſunt de dile-
ctione dei ⁊ proximi de interiori cordis puritate manifeſtum eſt ꝙ precepta ſunt priora conſilijs naturaliter:ordine perfectōis. ſicut naturaliter pͥor potentia: ⁊ finis his que ſunt ad finem. ſꝫ conſilia erāt pͥora naturaliterordine generatione temporis inquātum .ſ. ꝑ ꝯſilia ad puritatem perfectaꝫcordis ⁊ ꝑfectam dilectōem dei ⁊ proximi ꝑuenimꝰ. Si aūt ꝯꝑemuſ ꝯſiliaad alia precepta q̄ ordinant̉ ex neceſſitate in p̄dictos fines. ſic erit duplexconſideratio. Nam in conſilijs neceſſe eſt vt includant̉ precepta. Qui .n.oīa dimittit non rapit aliena: ⁊ qui ꝟginitatē ſeruat nō mechat̉: ſicut etiāqͥ equitat vadit: ſꝫ non ꝯuertit̉: Erit gͦvna ꝯparatio ꝯſilioꝝ ad p̄cepta abſolute ꝯſiderata. ⁊ ſic hoc modo precepta erunt ordine nature pͥora conſilijsſicut genꝰ eſt naturaliter prius ſpecieꝯſilia autem econuerſo priora naturaliter preceptis. ſicut ſpecies ſunt priores ẜm naͣm qͣꝫ gn̄a. vt pꝫ ꝑ ph̓ꝫ in pͥmo phi. ꝯꝑat̉ .n. genꝰ ad ſpēꝫ ſic potētia ad actum: p̄cepta aūt abſolute ſūpta ſe hn̄t ꝑ modum generis ad obſeruantiam p̄ceptorum cum cōſilijs ⁊ ſine ꝯſilijs. ſicut nō mechari ad non mechari cū ꝟginitate: ⁊ ad non mecharicum matrimonio. ⁊ ire commune eſtad ire equitem ⁊ ad ire peditē. Aliaꝟo ꝯꝑtō ē ꝯſilioꝝ a p̄cepta ſine ꝯſilijſobſeruata. ſic̄ ſi ꝯꝑemꝰ eūtē ī equo adeū qͥ vadit pedibus. Similis .n. ē cōparatio ꝟginis ſeu continentiſ ad matrimonium. ⁊ pauperis ꝑꝑ xp̄m ad eūqui in ſeculo ſuis cōtentus eſt. Et ſicſimpliciter ordine nature conſilia.