Druckschrift 
Quaestiones de duodecim quodlibet
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quodlibet

ieiunium caritati: vigilias ſenſus integritati prefert. Et per hoc pꝫ rn̄ſioad obiectaEinde circa p̄cepta q̄ſita ſūtd duo. Primo vtꝝ p̄cepta ordine nature p̄cedāt conſilia. vtꝝ pcā fiūt ꝯͣp̄cepta ſcd̓e tabule ſint gͣuiora pcīs fiūt ꝯͣ p̄ceptapͥme tabule.Axticulus. 19Opͥmū ſic ꝓcedit̉. Ur̄cepta ordine nature p̄cedātAꝯſilia. Illud .n. ē pͥus ordinenature: ad qd̓ naͣ pͥmo inſtigat. Sedp̄cepta ſunt de pͥmo inſtīctu nature:qꝛ ſūt de dictamine rōnis naͣlis: nonaūt ꝯſilia. p̄cepta ſūt pͥora ordīe nature qͣꝫ ꝯſilia. Sꝫ ꝯͣ ē qꝛ pͥus naͣ dr̄aliqͥd tripl̓r. Uno ſicut imꝑfectū ē pͥus ꝑfecto. Et hoc p̄ceptaſūt priora cōſilijs. qꝛ ī p̄ceptis caritatꝭp̄cipue cōſiſtit ꝑfectio. modū cāetꝑe precedētis effectum. ſic etiā nonſūt priora: qꝛ eſt neceſſarium aliqͥs pͥus impleat p̄cepta qͣꝫ conſilia. modū originis: qn̄ pͥncipiū ē ſimul tꝑe ſicut lux ſolis radius. Sꝫnec hoc precepta ſunt pͥora. qꝛē neceſſe quicūqꝫ ſeruat p̄cepta ſeruet ꝯſilia. nullo p̄cepta ordīe nature p̄cedit ꝯſilia. ℟º dd̓ circahoc neceſſe eſt duo cōſiderare. primoqͥd ſit pͥus ordine nature. qͥd ſitp̄ceptum qͥd cōſilium. Quibus manifeſtatis euidenter apparebit qd̓ritur. De pͥmo ſciendū ē ẜm ph̓min. 5. meth. Prius poſterius dicūturin qͦlꝫ ordine ꝯꝑatōeꝫ ad pͥncipiumillius ordinis: ſicut in loco ꝯꝑatio-

ad principium loci in diſcipliniscomparationem ad prncipia diſcipline. Sic in ordine nature dr̄ aliqͥd pͥus ꝯꝑatōem ad nature pͥncipia. Que qͥdē ſūt qͣtuor cāe. Un̄ ẜmvnūqd̓qꝫ genꝰ cāe pͥus ī ordine nature ē qd̓ ꝓpīquius ē cāe. Quāuis aūtcauſe ſint quatuor. tres tamē earum..ſ. efficiēs. formalis: finalis ꝯcurrūtī idem. Un̄ relinqͥtur ordo natureſit duplex. Unꝰ qͥdē ẜm rōnē cāe maͣlis: ẜm imꝑfectum ē pͥª ꝑfecto potētia actu. Aliꝰ aūt ordine naͣe ē ẜmrōnē aliaꝝ triū cārū. ẜm quā ꝑfectumē pͥus imꝑfecio. actus potētia. Un̄ph̓s dicit ī. 5. metha. qd̓ alia ſūt ptātepͥora. alia ꝑfectōe qꝛ forma ē magisnaͣ qͣꝫ ma. vt ꝓbat̉ ī. 2. phi. Cōueniētius dr̄ pͥus naͣ actus ē pͥor ſb̓aſpecie vt dr̄. in. xi. meth. qͣꝫ potētia. īvno eodem ē pͥor generatōne tꝑeUn̄ ph̓s dicit in. 2. periermenias.Qd̓ in his que cōtingit actu poteſtate: ea ſunt actu ſunt naͣ prioratꝑe poſteriora. Circa ẜm ꝟo .ſ. circarōnem cōſilij p̄cepti ꝯſiderādum eſt p̄ceptū importat rōnem debiti. debitum aūt aliqd̓ eſt dupl̓r. Uno modo ẜm ſe. hoc finis eſt debitus īvnoquoqꝫ negocio. Medicus .n. ꝑꝑſe dꝫ querere ſanitatem. Alio ēaliqd̓ debitum ꝓpter aliud .ſ. id ſine pōt ꝑueniri ad finē. ſicut medicusdebet indicere deietam infirmo: ſinequa non poteſt ſanari. Illud vero qd̓ordinatur in finem vt melius aut facilius ad finem conſequatur: ſi ſinehoc aliqualiter poſſit haberi finis.habet rationem debiti. Finis autem