Quodlibet
ieiunium caritati: vigilias ſenſus integritati prefert. Et per hoc pꝫ rn̄ſioad obiectaEinde circa p̄cepta q̄ſita ſūtd duo. Primo vtꝝ p̄cepta ordine nature p̄cedāt conſilia.2ª vtꝝ pcā q̄ fiūt ꝯͣp̄cepta ſcd̓e tabule ſint gͣuiora pcīs q̄ fiūt ꝯͣ p̄ceptapͥme tabule.Axticulus. 19Opͥmū ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ p̄cepta ordine nature p̄cedātAꝯſilia. Illud .n. ē pͥus ordinenature: ad qd̓ naͣ pͥmo inſtigat. Sedp̄cepta ſunt de pͥmo inſtīctu nature:qꝛ ſūt de dictamine rōnis naͣlis: nonaūt ꝯſilia. gͦ p̄cepta ſūt pͥora ordīe nature qͣꝫ ꝯſilia. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē qꝛ pͥus naͣ dr̄aliqͥd eē tripl̓r. Uno mō ſicut imꝑfectū ē pͥus ꝑfecto. Et hoc mō p̄cepta n̄ſūt priora cōſilijs. qꝛ ī p̄ceptis caritatꝭp̄cipue cōſiſtit ꝑfectio. 2º ꝑ modū cāetꝑe precedētis effectum. ⁊ ſic etiā nonſūt priora: qꝛ nō eſt neceſſarium ꝙ aliqͥs pͥus impleat p̄cepta qͣꝫ conſilia.3º ꝑ modū originis: qn̄ pͥncipiū ē ſimul tꝑe ſicut ⁊ lux ſolis ⁊ radius. Sꝫnec hoc mō precepta ſunt pͥora. qꝛ nōē neceſſe ꝙ quicūqꝫ ſeruat p̄cepta ſeruet ꝯſilia. gͦ nullo mō p̄cepta ordīe nature p̄cedit ꝯſilia. ℟º dd̓ ꝙ circahoc neceſſe eſt duo cōſiderare. primoqͥd ſit eē pͥus ordine nature. 2º qͥd ſitp̄ceptum ⁊ qͥd cōſilium. Quibus manifeſtatis euidenter apparebit qd̓ q̄ritur. De pͥmo gͦ ſciendū ē ꝙ ẜm ph̓min. 5. meth. Prius ⁊ poſterius dicūturin qͦlꝫ ordine ꝑ ꝯꝑatōeꝫ ad pͥncipiumillius ordinis: ſicut in loco ꝑ ꝯꝑatio-
nē ad principium loci in diſciplinis ꝑcomparationem ad prncipia diſcipline. Sic gͦ ⁊ in ordine nature dr̄ aliqͥd eē pͥus ꝑ ꝯꝑatōem ad nature pͥncipia. Que qͥdē ſūt qͣtuor cāe. Un̄ ẜmvnūqd̓qꝫ genꝰ cāe pͥus ī ordine nature ē qd̓ ꝓpīquius ē cāe. Quāuis aūtcauſe ſint quatuor. tres tamē earum..ſ. efficiēs. formalis: ⁊ finalis ꝯcurrūtī idem. Un̄ relinqͥtur ꝙ ordo natureſit duplex. Unꝰ qͥdē ẜm rōnē cāe maͣlis: ẜm ꝙ imꝑfectum ē pͥª ꝑfecto ⁊ potētia actu. Aliꝰ aūt ordine naͣe ē ẜmrōnē aliaꝝ triū cārū. ẜm quā ꝑfectumē pͥus imꝑfecio. ⁊ actus potētia. Un̄ ⁊ph̓s dicit ī. 5. metha. qd̓ alia ſūt ptātepͥora. alia ꝑfectōe ⁊ qꝛ forma ē magisnaͣ qͣꝫ ma. vt ꝓbat̉ ī. 2. phi. Cōueniētius dr̄ eē pͥus naͣ actus qͥ ē pͥor ſb̓a ⁊ſpecie vt dr̄. in. xi. meth. qͣꝫ potētia. q̄ īvno ⁊ eodem ē pͥor generatōne ⁊ tꝑeUn̄ ⁊ ph̓s dicit in. 2. periermenias.Qd̓ in his que cōtingit eē actu ⁊ poteſtate: ea q̄ ſunt actu ſunt naͣ prioratꝑe poſteriora. ¶ Circa ẜm ꝟo .ſ. circarōnem cōſilij ⁊ p̄cepti ꝯſiderādum eſtꝙ p̄ceptū importat rōnem debiti. debitum aūt aliqd̓ eſt dupl̓r. Uno modo ẜm ſe. ⁊ hoc mō finis eſt debitus īvnoquoqꝫ negocio. Medicus .n. ꝑꝑſe dꝫ querere ſanitatem. Alio mō ēaliqd̓ debitum ꝓpter aliud .ſ. id ſine qͦnō pōt ꝑueniri ad finē. ſicut medicusdebet indicere deietam infirmo: ſinequa non poteſt ſanari. Illud vero qd̓ordinatur in finem vt melius aut facilius ad finem conſequatur: ſi ſinehoc aliqualiter poſſit haberi finis. nōhabet rationem debiti. Finis autem