Quintum

illis. Sed ille qui liberatus eſt a latronibus vellet ſibi reſtitui ſi qͥd mutuaſſet. gͦ etiā ip̄e dꝫ reſtituere qd̓ mutuo accepit. ℟º dd̓ ꝙ iuſticie actuseſt vnicuiqꝫ reddere qd̓ ſibi debetur.Un̄ cū rōne ꝯͣctus bone fidei qui fuit inter mutuatē ⁊ mutuo accipientemreſtitutio debeatur ex iuſticie p̄ceptotenet̉ ille qͥ mutuo accepit. pecuniameā reddere creditori. Et tanto magisquāto in maiori neceſſitaie creditor ſibi ſubuenit. ¶ Ad pͥmum gͦ dicendūꝙ tūc ī neceſſitate fiunt oīa cōmunia:cū hō nō pōt ſibi de ſuo ſubuenire. ridiculum .n. eēt ſi quis famē patiēs nollet accipere panē quē hēret in arca: ⁊diceret ſe accipere panē alienū qͣſi cōmunem. q̄ aūt ꝑ amicos poſſumꝰ pernos aliqualiter poſſumꝰ. vt dic̄ ph̓s ī.zethi. Iſte aūt qui in latrones incidit pōt ſe ꝑ amicos liberare mutuumaccipieēdo. Et iō nō fiūt ei oīa communia. Ad ẜm dd̓ ꝙ vnuſqͥſqꝫ tenet̉ ad liberandum ꝓximum a morteẜm ſuam ꝯditionem ⁊ modū. ⁊ hoc qͥdē ꝯueniēter impleuit ille qͥ pecuniaꝫmutuauit. nō aūt tenebat̉ eā donarein caſu quo ille poterat per mutuumliberari.Articulus. 18ꝰ.Dẜm ſic procedebat̉. Uidet̉ꝙ homo nō poſſit peccare nimis ieiunando vel vigilando. Deusenim nō poteſt nimis ab hoīe diligi.Sed probatio dilectionis eſt exhibitionis oꝑis ut Grego. dicit in homel̓quadā. gͦuidet̉ ꝙ non poſſit aliquispeccare nimisⁱ ieiunando vel vigilando ꝓpter deū. Sed ꝯtra ē ꝙ Ber.

ꝯfitet̉ ſe peccaſſe de hoc ꝙ nimis corpꝰ ſuū ieiunio ⁊ vigilijs debilitauit.℟ dicendū ꝙ ẜm ph̓m ī prīo politic.Alr̄ eſt iudicandū de fine. alr̄ de hisqͥ ſunt ad finē. Illud .n. ꝙ q̄ritur ranq finis abſqꝫ mēſura q̄rendū ē. Inhis aūt q̄ ſūt ad finē ē adhibēda mēſura ẜm ꝓportionē ad finē: ſicut medicus ſanitatē qͥ ē finis eius: facit qͣntūcūqꝫ pōt maiorē. ſꝫ adhibet medicinam ẜm ꝙ ꝯuenit ad ſanitatē faciendā. Eſt gͦ ꝯſiderādum ꝙ in ſpūali vita dilectio dei ē ſicut finis. Ieiūia āt⁊ vigilie ⁊ alia exercicia corporalia n̄queruntur tanqͣꝫ finis. Quia ſicut dīad ro. 14. nō eſt regnum dei eſca ⁊ potus. ſed adhibentur tanqͣꝫ neceſſariaad finem .i. ad domandas concupīascarniſ. ẜm illud apl̓i. i. ad cor. 9. Caſtigo corpus meum ⁊ in ſeruitutem redigo ⁊c̄. Et ideo huiꝰ i ſunt adhibenda cū q̄dā menſura rationis. vt .ſ. ꝯcupīa deuitet̉ ⁊ naͣ non extinguater. ẜmillud ad ro. 12. Exhibeatis corpora veſtra hoſtiā viuētem. ⁊ poſtea ſubdit.Rōabile obſequiū veſtꝝ. Si ꝟo aliquis ī tātū ꝟtutē nature debiliter ꝑ ieiunia ⁊ vigilias ⁊ alia huiꝰ i. ꝙ nō ſufficiat debita opera exeqͥ. puta predicator p̄dicare. doctor docere. cātor cantare. ⁊ ſic de alijs. abſqꝫ dubio peccatſicut etiam peccaret vir qui nimia abſtinentia ſe impotentem redderet addebitum vxori reddendum. UndeHieronimus dicit. De rapina holocauſtum offert qui vel ciborum nimia egeſtate vel ſomni penuria immoderate corpus affligit Et iteꝝ rōnalis hominis dignitatē amirtit qui

k 4