Quodlibet
ſequēs mr̄imoniū ꝯtrahēdū: nec dirimit iā ꝯͣctū. Alio mō ſe hꝫ ꝑ moduꝫꝓhibētis vel puniētis: ⁊ hoc qͥdē impedit mr̄imoniū ꝯͣhēdum: ſed nō dirimit iā ꝯͣctū. puta vxoricide penā īpōiteccleſia: vt vlterius a mr̄imōio abſtineat. Si tn̄ ꝯͣxerit mr̄imoniū nō dirimitur. 3º mō ſe hꝫ ꝑ modū ſtatuētis:qd̓ fit ſolū auctoritate ſūmi pōtificis⁊ ẜm hoc ꝑſone aliq̄ reddunt̉ illegitime ad ꝯͣhēdū: ita ꝙ ſi etiaꝫ ꝯtrahātmr̄imonium dirimit̉: vt pꝫ ī qͥbuſdaꝫgradibus cōſanguinitatis ⁊ affinitatis: vel et̓ de adultera: cū qͥs dedit ei fidem de cōtrahendo: vel cū machinatus eſt in mortem vxoris.Articulus. 16.Dſecūdū ſic ꝓcedit̉. Uidet̉:ꝙ mulier accuſata de adulterio nō teneatur ſuū peccatuꝫin iudicio confiteri. Nullus enī tenetur ſuuꝫ peccatū occultum publicare.Sꝫ adulteriū mulieris ē occultū. Siaūt ī iudicio ꝯfiteret̉ ip̄m: veniret inpublicū. nō ergo tenet̉ mulier accuſata de adulterio ſuū peccatum in iudicio cōfiteri. ¶ Sed ꝯͣ ē: qꝛ debet p̄ſtareiuramētū de veritate dicēda: ſed nullo mō debet deierare. ergo debet ꝟitatem cōfiteri de ſuo pctō. ¶℟º dd̓: ꝙcirca hoc ē diſtinguēdū. Si enī adulteriū ſit oīo occultū nō dꝫ peccatū ſuum ī iudicio ꝯfiteri: nec dꝫ ab ea exigi iuramētū de ꝟitate dicēda: qꝛ occulta ſoli dīno iudicio reſeruātur: ſꝫ illd̓.i. ad corin 4. Nolite ante tp̄s iudicare: quouſqꝫ vēiat dn̄s qͥ illuīabit abſcōdita tenebrarū. Sed qn̄ de adulterio p̄ceſſit infamia vel aliqua ſigna
euidētia apparēt qͦ vehemēteꝫ ſuſpitionem face pn̄t: vel quādo eſt ſemiplene ꝓbatum: tunc debet ab ea exigi iuramētū d̓ ꝟitate dicēda: ⁊ ip̄a tenet̉ ꝯfiteri ꝟitatē. ⁊ ꝑ hͦ pꝫ rn̄ſio ad obiecta.Einde circa ꝟtutes q̄ſita ſūtd duo. Prīo circa iuſticiā ſiſialiqͥs incidens in latronesꝓmittat eis pecuniam pro ſua liberatione: ſi mutuo eam accipiat ab aliqͦſuo amico vtrum reſtituere teneatur.Secūdo circa abſtinentiam. vtrumaliquis peccare poſſit nimis ieiunando vl̓ vigilādo. Articulꝰ. 17O pͥmum ſic ꝓcedebat̉. Uidetur ꝙ ille qui pecuniaꝫ acaIcepit mutuo: vt redimeret ſea latronibus nō tenetur eam reſtitue̓qͥa vt Augu. dicit. Tēpore neceſſitatis omnia ſunt cōmuuia. Sꝫ nullusdebet quaſi ꝓprium petere id qd̓ ē cōevt Ambroſius dicit: ⁊ habet̉ ī decretꝭdi. 47. Cū ergo ille qͥ in latrones īcidit fuerit in maxima neceſſitate conſtitutus. vtpote in periculo mortis exiſtens videtur ꝙ factuꝫ ſit ſibi cōe aliquid quod erat alterius: ⁊ ita non teneatur ei reſtituere: qui mutuauit adſi eſſet proprium eius. ¶ Preterea nuſlus tenet̉ facere recompenſationē alicui ꝓ eo qd̓ ille facere tenebat̉. Sꝫ ille qui mutuauit pecuniam tenebat̉ ꝓximū ſuum a mortis ꝑiculo liberare:ẜm illud ꝓuer. 24. Erue eos qͥ ducūtur ad mortē. gͦ videtur ꝙ ille qͥ ē liberatus nō teneatur ei reſtituere pecuniam mutuatā. Sed cōtra ē: qd̓ dn̄sdicit Math̓. 7. Omnia que vultꝭ vtfaciant vobis homines: ⁊ vos facite