Quintum
cui credidi ⁊ certꝰ ſū: qꝛ potēs ē depoſitū meū ſeruare. Māifeſtū ē aūt ꝙ ille qͥ morit̉ in redeūdo d̓ vltra mare ceteris paribꝰ cū pluribus meritꝭ morit̉:qͣꝫ ille qͥ morit̉ in eūdo. Habet .n. meritū ex aſſūptione itineris: ⁊ vlteriꝰ exꝓſecutiōe: ī qua forte multa grauia ēpaſſus. ⁊ ideo ceteris paribus meliusmoritur ille qui moritur redeundo: ꝙͣuis ire ſit magis meritorium qͣꝫ redir̄genus operis conſiderando. ¶ Ad pͥmum ergo dd̓ ꝙ illud propoſitum exponēdi ſe morti ꝓpter chriſtū hūit etꝭiſte in eundo: nec hoc meritū perdiditſi ſe a peccato īmunē cuſtodiuit.Einde circa matrimoniumd Pquelita ſunt duo. ¶ Primo:ſi aliquis deſpondeat aliquaper verba de futuro: ⁊ poſtea carnalicognoſcat: non qͥdem quaſi cōſentiēsin matrimoniū: ſꝫ ſolūmō volēs fraudulēter ſurriꝑe cōpulam carnalem: ſipoſtmodū contrahat cum alia ꝑ ꝟbade p̄ſenti. vtrum ſecunda ſit vxor eius2º ſi vir accuſet vxorem de adulterioocculto. vtrum mulier teneatur in iudicio ſuum peccatum confiteri.Articulus. 15.O pͥmuꝫ ſic ꝓcedebat̉. Uidet̉ꝙ ille qui cognouit carnaliter quam deſponderat pet ꝟba de futuro non poſſit habere vxorēillam cum qua poſtea contrahit per ꝟba de p̄ſenti. Iudicio enim eccleſie cōpellitur ſtare cuꝫ pͥma quā carnalitercognouit. ſꝫ eccleſia pōt facer ꝑſonasillegitimas ad contrahēdū. gͦ videturqͣꝫ talis non poſſit cum alia mulierehabere matrimoniū. ⁊ ita illa cū qua
ſecūdo cōtraxit ꝑ verba de pn̄ti nonerit vxor ſua. Sed ꝯͣ ē: ꝙ error hoīsnō p̄iudicat ꝟitati mr̄imonij. Sꝫ exerrore hoīs p̄ſūentis eē cōſenſū vbi fuit carnalis copula: cōtingit qͣꝫ ꝑ iudicium eccleſie cōpellit̉ aliqͥs illā hr̄e:quā cognouit carnaliter poſt cōtractūꝑ ꝟba de futuro. ergo nō p̄iudicat veritati ſecūdi mr̄imonij: qd̓ ē rite ꝯͣctūꝑ verba de p̄ſenti. ℟º dd̓: ꝙ ſic̄ Leopapa dicit. Cauſa matrimonij ē ꝯſenſus ꝑ ꝟba de p̄ſenti exp̄ſſus. ſine quocetera etiaꝫ cū coitu ſubſecuta fruſtrātur. Remota autem cauſa remouetureffectus. vnde cū in pͥmo matrimōioponatur nō fuiſſe conſenſus: māifeſtūeſt ꝙ nō fuit matrimonium. Et quiapoſita cauſa ponit̉ effectus: cōſequēsē vt ſecundum fuerit matrimoniū inquo ponitur fuiſſe mutuus cōſenſus ꝑverba de p̄ſenti expreſſus inter ꝑſōasa matrimonio ſolutas. ¶ Ad pͥmumgͦ dd̓ ꝙ eccleſia in his que ad mr̄imonium ꝑtinent̉ tripliciter ſe hēt. Unoqͥdem modo per moduꝫ iudicantis. ⁊quia hoīes vident ea: que apparent.ẜm ꝙ dr̄. i. Regū. 16. Oportet ꝙ iudex eccleſiaſticus iudicet ẜm ea q̄ ſibiapparēt per cōfeſſiōes partiū: ⁊ ꝑ idoneos teſtes ⁊ per alia legitima documenta: quibus in omnibus adhibitis cōtingit quādoqꝫ veritatē late. ⁊ p̄cipue in his que pertinent ad interioraᵉ cordis: que humano teſtimonioprobari non poſſunt. Et ſi per aliquaſigna exteriora de his poſſit aliqua cōiectura haberi. ⁊ ideo iudicium eccleſie circa ea: que ad matrimoniū ꝑtinent: ſi veritas lateat: non impedit
k 3