Quodlibet

ſecūdū ſic ꝓcedit̉. Uidet̉:⁊a ꝙ hec ſit falſa. deus pōt peccare: ſi vult. De quocūqꝫ enīpoſſum dicere ꝙ hō pōt face ſi vultꝭ:pōt etiā dici ſimpl̓r ꝙ hō pōt facereillud. Si gͦ hec ꝓpoſitio ē ꝟa. Deꝰ pōtpeccare ſi vult: ſeqͥtur ꝙ hec ſit vera:Deus pōt peccare: ſed hoc ē erroneuꝫgͦ ⁊ pͥmū. ¶ Sed ꝯͣ. Quicūqꝫ vult peccare peccat. Sꝫ ſeqͥtur: ſi deus peccatpōt peccare. gͦ ſeqͥtur ſi vult pōt peccare. ¶℟º dd̓ ꝙ hec coniunctio ſi ordinem quendam importat. pōt aūt in ꝓpoſito duplicem ordinem importare.Uno quidem modo ordinem cauſe ſiue principij: ⁊ hoc modo propoſitiofalſa eſt. voluntas enim dei eſt pͥncipium ⁊ cā reſpectu creaturarū: nō aūtreſpectu eorū q̄ pertinent ad diuinamnaturā. vnde nō dicimus ꝙ pater genuerit filiū volūtate: ſꝫ naturalr̄: vt pꝫꝑ Hyla. in li. de ſyno. Potētia auteꝫdei ad ipſam naͣm diuinam pertinet.Un̄ hoc ip̄m quod eſt poſſe peccare n̄eſt ſubiectum diuine voluntati: alioquin voluntas deil eſſet principiū immutationis diuine nature: quod ē impoſſibile. Alio modo poteſt importare ordinem conſequentie. ⁊ ſic hec locutio eſt vera. Si deus vult peccare:poteſt peccare. Sequitur enim ſineconditione ſi argumentamur ex impoſſibili poſito. Dus vult peccare. ergo poteſt peccare. Omnia enim: quevult poteſt: ſed non econuerſo. Adprimum ergo dicendum ꝙ cum dicitur. Si hō vult curre pōt curre: ancedēs ē poſſibile. ⁊ iō ꝯn̄s ē ſimpl̓r poſſibile. Sꝫ cū dr̄ ſic. Si deꝰ vult peccare

pōt peccare. an̄cedēs eſt impoſſibilevnde nihil prohibet cōditionalē eē veram: ꝯſequente exiſtēte impoſſibili.Einde quantuꝫ ad naͣꝫ aſſūd pram queſita ſunt duo. Primo vtrū totus ſanguis quēxp̄us in ſua paſſione effudit in reſurrectione ad corpus eius redierit. SSecūdo in quo xp̄s nobis maḡ ſignū dilectiōis exhibuerit. vtrū in hoc ꝙ xp̄spaſſus ē ꝓ nobis. vel in hoc ꝙ corpꝰ ſuum dedit nobis ſub ſacr̄o in cibū.Articulus. 5.D pͥmū ſic proceditur. Uidetur ꝙ totus ſanguis xp̄i: quieſt in paſſione eius effuſusad corpus eius in reſurrectione redierit. Reſurrectio enī noſtra ꝯformiserit reſurrectiōi xp̄i ẜꝫ illud ad phil̓. 3.Reformabit corpus humilitatis nr̄e:configuratum corpori claritatis ſueSed ad corpus noſtrum in reſurrectione redibit totum quod fuit de veritate humane nature. Sanguis aūtxp̄i in paſſione effuſus fuit de veritate humāe nature. ⁊ ſacer dicit̉ ẜm illd̓Quem ſacer cruor perunxit fuſus:agni corpore. gͦ videtur ꝙ ille ſāguisxp̄i paſſione effuſus in reſurrectionead corpus eius redierit. Preterea ībum dei nunqͣꝫ depoſuit qd̓ in nr̄a naaſſumpſit: partibus humane natureabinuicem in paſſione ſeperatis. Sꝫꝟbum dei aſſumpſit in natura nr̄a nōſolū corpus: ſed etiā ſanguinē. gͦ ſanguis ille nunqͣꝫ fuit a verbo depoſitusredijt gͦ ad ip̄m ī reſurrectiōe. Sꝫ ꝯͣeſt ꝙ in aliquibus eccleſijs ſanguisChriſti vſqꝫ hodie dicitur ſeruari.