Quartum

tua plena eſt multis bonis: ⁊ nō egredit̉ ex ea oīno aliquid ad eos īpoſſibile enim ē implere p̄dictum mādatum⁊ eē diuitē ⁊ maxime hēre tātaſ poſſeſſiones. Et hoc idem ꝯfirmat̉ per Hiero. qui dicit ſuꝑ Mat. Mentit̉ adoleſcenſ. Si enim qd̓ poſitum eſt ī mādatis: diliges ꝓximū tuuꝫ ſicut te ip̄ꝫoꝑe ꝯpleſſet. quomod poſtea audiensvēde omnia q̄ habes ⁊ da pauperibꝰtriſtis abijſſet. Sed qꝛ Criſoſtimus⁊ alij expoſitores dicūt adoleſcentemillum nō fuiſſe mētitum vtrūqꝫ ſaluari pōt. Nam hoc preceptum. Diligeſꝓximū tuum ſicut te ipſum dupliciter pōt obſeruari. Uno modo imperfecte: vt .ſ. aliquis nō faciat ꝯͣ ꝓximūqd̓ nō vult ſibi fieri. ⁊ vt ſine detrim̄to ꝓximo ſubueniat. Alio modo. vt.ſ. ad ſubueniēdum neceſſitatibus ꝓximiorum corꝑalibus ita ſe habeat ſicut ad ſubueniendum neceſſitatibusꝓprijs. hoc enī modo non īplet hoc p̄ceptum qͥ cum multas diuitias habeat ſibi eas reſeruat ꝑmittēs ꝓximumegere. Cōſilia autē ad hoc ordināturvt p̄cepta ꝑfectiꝰ cuſtodiātur. Et ideodominus obſeruanti precepta imperfecte ſuperaddit ꝯſilia: per que p̄ceptaperfectius obſeruētur. Ad ſecūdumdicendū ꝙ ꝑfectio vite ī preceptis ſecūdū ꝙ ſūt de interioribus virtutumactibus cōſiſtit eſſentialiter. Nā caritas ē vinculū ꝑfectionis. ſicut apoſtolus dicit ad col. 3. Et ideo cum dominꝰ p̄cepta caritatis poſuiſſet Ma.5. ſubiūgit. Eſtote ergo perfecti. Sꝫ1ꝯſilijs q̄ ſūt de qͥbuſdā exterioribus

actibus cōſiſtit ꝑfectio īſtr̄aliter. qꝛ .ſ.huiuſmodi ꝯſilia ſūt qͣſi qͥdā inſtr̄a ꝑq̄ facilius ad perfectiōem preueniturUnde in collatōibus patrum dr̄. Ieiunia. vigilie meditatio ſcripturarumnuditas ac priuatio omnium facultatum: nō perfectio: ſꝫ perfectionis īſtrumēta ſunt. qꝛ non in ipſis cōſiſtit diſcipline illius finis: ſed per illa peruenitur ad finem. Et auguſt. dicit in libro de perfectione iuſticie. Sic audiamus precepta perfectionis ne currere negligamus ad perfectōem caritatis. Et Hieronymꝰ ſuper Matheūdicit exponens illud. Ecce nos reliqͥmus omnia ⁊ ſecuti ſumus te. Quiainquit non ſufficit tantum relinquere: iungit quod perfectum eſt: ⁊ ſecūti ſumus te. quid ergo erit nobis. quaſi dicere. fecimus quod iuſſiſti. quidergo dabis premij. Precepta ergo imper fecte abſeruata pertinent ad communem iuſticiam. Sed perfectio vite conſiſtit in ipſa plena obſeruantiapreceptorum. ¶ Ad tertium dicendūꝙ aliquid ad finem ordinaturʳ dupliciter. Uno modo vt neceſſarium ad finem: ſine quo finis eſſe non poteſt. ſicut cibus ad vitam corporis obſeruādam. Alio modo ſicut neceſſariumad finem. Sine quo ad finem nonita bene perueniri poteſt ſicut equusordinatur ad iter. Non qꝛ ſine equoaliquis ire non poſſit. ſꝫ quia in equomelius vadit. Similiter ⁊ conſiliaordinantur ad precepta. Non quiaſine conſilijs precepta obſeruari nōpoſſint. Et quantum ad interiores

i 4