Quodlibet
Aliqn̄ aūt nō ē occaſio data ſꝫ ſūptaputa cū aliqͥs īducit aliquē ad bonuꝫ⁊ ipſe ex hoc ſit deterior: nō eſt relinquenda monitio bōa: ꝓpter hoc ꝙ ille ſumit inde occaſionē ruine. Unde⁊ dn̄s nō dimiſit p̄dicationē ꝟitatis:ꝓpter ſcādalū phariſeoꝝ. vt habeturMath̓. 15. Et aug. dicit in epl̓a adBonifaciū: ⁊ hētur. 23. q. 4. Ipſe pietas. ⁊ infra. Qd̓ ſi plurimi eēt in domo ruitura. ⁊ inde ſaltem vnus liberari poſſet: atqꝫ id quia facere conaremur: alij ſemetipſos precipitatiōe vetarent: doleremuſ d̓ ceteris. veꝝ d̓ vnius ſaltem ſalute conſolaremur. Adqͣrtū dicēdū ꝙ libertas neceſſitati cōactionis oppoitur: q̄ eſt neceſſitas abſoluta: ⁊ talis neceſſitas ē cohibendaSed neceſſitas qͥ eſt ex ſuppoſitiōe finis nō opponit̉ libertati: ⁊ tali neceſſitate expedit vti ad cōmunē vtilitatealioquin nec pacta promiſſiōibus firmata: nec iuramēta in rebus humāisfieri deberēt. Multo aūt magis perhiꝰ expedit hoīes obligari ad diuina:que ſunt meliora. Ad qͥntuꝫ dd̓ ꝗdifficultas ingreſſus obſeruatur in religionibus ꝑ hoc ꝙ datur intrantibꝰānus ꝓbationis: in quo difficultatesreligiōis experiūtur. Ad ſextuꝫ dd̓ꝙ parieti nondū deſiccato nō ē onustignorum imponendum. tn̄ non ꝓhibetur quin ſit paries deſiccādus. Deſiccatur autē parieſ a prauo humore ſecularis affectus per religionem ⁊ id̓ocontingit ꝙ prius exercitentur aliquiin religiōe: qͣꝫ eis onus prelatiōis autſacroꝝ ordinū imponatur. de hoc oneloquit̉ Grego. vt pꝫ per ea que prece
dūt in illo capitulo. ⁊ in ſcd̓a omeliaEzech̓. ¶ Ad ſeptimū dicēdū ꝙ ſtatus religiōis ⁊ ē ſtatꝰ pnīe: ⁊ ē exercitium ſiue ſchola ꝑfectiōis. vnd̓ ad religionē recipiēdi ſūt peccatores propterpnīam: ⁊ recipiendi ſunt pueri innocetes quaſi in ſchola quadā perfectōisvt perfectius innocētiam cōſeruētAd octauuꝫ dd̓ ꝙ ſi oīo inuiti pueriad religionē inducent̉: timēdum eſſetde caſu futuro: ſed exquo propria voluntate ſe obligant ⁊ religionem ingrediunt̉ non habet locum rō inducta. ¶ Ad nonū dd̓ ꝙ ſicut magnū ⁊ꝑuū: multū ⁊ paucū ẜm ph̓m dicunt̉relatiue: ita ⁊ feſtīatū ſiue velox ⁊ tardū. Nā feſtinatū ſiue velox ē qd̓ in ꝑuo tꝑe multū mouet̉. Illa gͦ ſb̓a minuitur qͥ eſt feſtinata in reſpectu ad d̓bitū modū. puta ſi aliqͥs aliquē ſtatūaggreſſus ſtatī a pͥncipio cōtēptis rudimētis illius ſtatꝰ ea qͥ ſunt ꝑfectoꝝin ſtatu illo attētare vellet. Nō ē aūtſb̓a feſtinata ſi exercitiū ꝑfectōis ⁊ q̄ſi quādā ſcholā que ē religio a pueritia aliqͥs aggrediatur. Tantū ē eniꝫculmen perfectionis: vt etiam ſi a pueritia qͥs huiuſmōi perfectionē aggrediatur: ſemper habet vbi ꝓficiat: ſicut⁊ aug. dicit ad Uoluſianum de doctrina xp̄iana. Tanta eſt inqͥt xp̄ianorūprofunditas litterarum vt in eis quottidie proficereꝫ: ſi eas ſolas ab ineunte pueritia vſqꝫ ad d̓crepitam ſenectutem ſummo ſtudio meliore ingenioconarer addiſcere. ¶ Ad decimum dicenduꝫ ꝙ diuerſi ordīes ſūt qͣſi diuerſi gradus vnius clericalis vite. ⁊ idooportet vt a minoribus incipiat qͥ ad