Quodlibet
intellectum in aliquo ſui bono. qꝛ omne verū eſt quoddā ītellectus. ſꝫ nonoīs ſcīa ponit ītellectū in ſui optimo.ſꝫ illa ſola ē circa pͥmā ꝟitatē: nec etiāveꝝ ē ꝙ magice artes ſint ſcīe: ſꝫ potius ſūt q̄dam fallacie demonū. Adẜm dd̓ ꝙ hiꝰ artes ſūt ꝓhibite. ꝙͣꝫtuꝫad ſuū vſū. Si ꝟo ꝓhiberet̉ alicui ēteaꝝ ſtudiū ꝓpter ꝑiculū vtēdi: tūc eētmalum qꝛ ꝓhibitum.Articulus. 17ꝰ.D̓ ẜm ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙnō oꝫ enūciabile qd̓ ſemel ēveꝝ ſemꝑ futuꝝ eē veꝝ. ſienī hoc eēt veꝝ ī alijs enūciabilibusde futuro. Sꝫ ī iſtis hoc nō eſt veruꝫqꝛ vt dicit ph̓s in2ª. de generatōne.Futurus quis incedere nō īcedet: ergo non oportet enunciabile qd̓ ſemelē verum ſemꝑ eē futuꝝ veꝝ. ¶ Preterea ſi partes ſunt eedē ⁊ totū ē idē. Sꝫpartes enūciabilis ſunt p̄dicatū ⁊ ſb̓iectum ⁊ cōpoſitio. ergo idem eſt enūciabile exiſtente eodem predicato ⁊ ſb̓iecto ⁊ compoſitione. ſꝫ taliter exiſtente eodem enunciabili ꝯtingit ꝙ ſitqn̄qꝫ verum ⁊ qͥn̄qꝫ falſū. ſicut hͦ enūciabile ſor. ſedere ē verum eo ſedēte: ⁊falſum eo nō ſedēte. ẜm illud ph̓i in p̄dicamentis. Ex eo ꝙ res eſt vel noneſt oratio eſt vera vl̓ falſa: ergo enunciabile quod ſemel eſt verum: nō ꝓpter hoc ſemper eſt verum. ¶ Sꝫ ꝯͣ iſtaenunciabilia: Sortē currere ⁊ ſortemcucurriſſe: ⁊ ſortē fore curſurum n̄ differunt niſi ẜm diuerſam ꝯſignificationem temporis. Sed diuerſa conſignificatio non tollit idētitatem noīsIdem enim nomen dicitur eſſe ꝑ oēſ
caſus ⁊ in ſingulari ⁊ in plurali numero. ergo etiam predicta tria enunciabilia ſunt nūciabile. Sed ſi vnū horum ſemel ſit verū ſemꝑ opꝫ ꝙ aliqd̓eorum ſit verum qꝛ ſi ſemel eſt veruꝫꝙ ſortes currit: prius erat verum ꝙſortes curret. ⁊ poſtea erit verū ꝙ ſortes cucurrit. ergo ſi enūciabile aliqd̓ſemel eſt verum ſemꝑ erit verum.℟º dd̓ ꝙ huius dubitationis visin hoc ꝯſiſtit vt ſcitur vtrum ſit idemenūciabile qd̓ ē de pn̄ti preterito ⁊ futuro. Si enim hoc verū ſit ꝯn̄ſerit ꝙenūciabile qd̓ ſemel eſt verum ſemꝑerit verū: licet forte hoc dubitationeꝫaliquam hēre poſſit circa enunciabilia de futuro ꝯtingenti. ſꝫ hoc eſt altioris īquiſitionis. Si vero ſint diuerſa enunciabilia de preſenti preterito⁊ futuro. eſt aūt idē enūciabile qd̓ eſtde pn̄ti qualitercunqꝫ res ſe habeat:manifeſtum eſt ꝙ idem enunciabilequandoqꝫ ē verū quādoqꝫ falſum ẜꝫꝙ philoſophus dicit in predicamentis. Qd̓ eadē oratio ⁊ opinio qn̄qꝫ ēvera quādoqꝫ falſa. Ad cuiꝰ euidentiam ſciendum eſt ꝙ ẜm ph̓m in prīoperiarmenias tria quedam ꝑ ordineꝫīueniuntur Nā voces ſūt ſigna intellectū. ītellectus aūt ſūt rerum ſimilitudines. manifeſtū ē aūt ꝙ vnitas vocis ſignificatiue vel diuerſitas nō depēdet ex vnitate vel diuerſitate rei ſignificate: alioquin non eſſet aliquodnomen eqͥuocum./ Secūdū hoc enī ſiſint diuerſe res eſſent diuerſa nomina ⁊ non idem nomen. dependet ergo vnitas vel diuerſitas vocis ſignificatiue ſiue ꝯplexe ſiue incōplexe ex