Druckschrift 
Quaestiones de duodecim quodlibet
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quartum

vnitate vel diuerſitate vocis vel ītellectus: quoꝝ vnū .ſ. vox ē ſignū nonſignatū tm̄. ītellectus aūt ſignū ſignatū ſicut res Pōt ergo nomē vl̓enūciabile aliud aliud vel ꝓpterdiuerſitatē vocis tm̄: ſicuti eſt in ſynonimis: ī qͥbus ē diuerſa vox: ſed idemſignificatū oīo: vel etiā diuerſitatevocis pōt diuerſitas intellectuū: ſiue ꝓpter diuerſitateꝫ rei ītellecte: ſiuepropter diuerſitatem modi intelligēdi. hoc contīgit quādocūqꝫ ē diuerſitas cōſignificatiōis: que cōſeqͥtur diuerſū modū ītelligēdi vnā eandē p̄cipue hoc apparet in tēpore: quod ſe cōmiſcetur oꝑationi intellectꝰ humani cōponētis diuidentis: vt dicit̉in. de aīa. Et dicēdum ē eſtidemenunciabile ſortem ſedere ſortem ſediſſe vel ſeſſurum: ſed ſortemſedere eſt idem enunciabile: qͥa eſt eadem vox idem modus ſīgnificandi ideo patet idem enunciabile pōtquādo verum qn̄qꝫ falſū. vn̄ duopͥma concedimus. Ad tertiū dd̓diuerſitas cōſignificatōis tollit noīsidentitatē ī tātuꝫ obliqͥ ſcd̓m ph̓mnon ſunt noīa. ſunt tamē vnum nomnon ſimpl̓r: ſed inqͣꝫtū conueniunt invno ordine declinationis.Articulus. 18.D tertiū ſic ꝓcedit̉. Uidet̉3magiſter determinās qōnestheologicas: magis debeatvti auctoritatibus qͣꝫ rōnibus. quia īqualibet ſcīa queſtiones optīe d̓terminatur per pͥma prīcipia illius ſcīe. Sꝫpͥma pͥncipia ſcientie theologice ſuntarticuli fidei: nobis per auctorita-

tes īnoteſcūt. maxīe qōnes theologice ſūt determināde auctoritates. Sed ꝯͣ ē qd̓ dr̄ ad Titū. i. Ut ſintpotētes exhortari ī doctrina ſanatradicētes reuīcere. Sed cōtradicentes melius reuincunt̉ rōnibus qͣꝫ auctoritatibus. ergo magis opꝫ determinare qōnes rōnes qͣꝫ auctoritates℟º dd̓ qͥlibet actus exequēdus ēẜm cōuenit ad ſuum finem. diſputatio autē ad duplicem finē pōt ordīari. Quedā enī diſputatio ordīatur adremouēdū dubitationem an ita ſit.ī tali diſputatōe theologica maxīe vtē ē auctoritatibus quas recipiūt illicum qͥbus diſputatur. puta ſi iudeis diſputet̉: opꝫ inducere auctoritatesveteris teſtamēti. Si manicheis: vetus teſtamentum reſpuunt: oportet vti ſolum auctoritatibus noui teſtamenti: Si autē ſciſmaticis recipiunt vetus nouū teſtamentū:aūt doctrinā ſanctoꝝ noſtroruꝫ: ſicutſunt greci: oportet eis diſputare exauctoritatibus noui vel veteris teſtamenti k illoꝝ doctoꝝ: quos ip̄i recipiunt. Si autē nullam auctoritatē recipiunt opꝫ ad eos cōuīcendos ad rōesnales ꝯfuge Quedā ꝟo diſputatio ēmagiſtralis in ſcholis non ad remouendū errorem: ſed ad inſtruendū auditores: vt īducantur ad intellectumveritatis quem ītendit. tunc oportetrationibuſ inniti inueſtigantibus veritatis radicē facientibus ſcire qūoſit verū qd̓ dicitur alioquin ſi nudisauctoritatibꝰ magiſter qōnē determinet certificabitur qͥdem auditor itaeſt: ſed nihil ſcientie: vel intellectus

h 3