Quartum
ſignificamꝰ. ſed qꝛ nos nō totū id: qd̓habitu ſcimus actu mēte cōcipimꝰ. ſꝫde vno intelligibili mouemur ad aliud. inde eſt ꝙ in nobis non eſt vnumſolū verbū mentale ẜm multa: quorūnullū adequat noſtrā ſcīam. Sꝫ deusqͥcquid ſcit ac u intelligit. Et ideo inmente eius non ſuccedit verbū verbo⁊ ſicut eadē ſcīa ſcit ſe ⁊ omnia alia:ita etiā eodem verbo expͥmit ſeipſum⁊ oīa alia. nec eſſet eius verbū ꝑfectūvt aug. in eodē libro. dicit: ſi aliquidminꝰ eēt in eiꝰ ꝟbo qͣꝫ ī eius ſcīa. vn̄ qͥcqͥd pr̄ ſcit totum vnico ſuo ꝟbo dicit. ⁊ſic neceſſe ē ꝙ idem verbū ſit: qͦ dicitſeipſum: ⁊ quo dicit creaturaꝫ. ¶ Adpͥmū gͦ dd̓ ꝙ dicere: ſi proprie ſūmat̉ē ꝓdacere verbū quod ſoli patri ꝯuēit⁊ ideo ſi dice̓ in diuinis ꝓprie ſumat̉:ſolus pater dicit: qꝛ ſolus ipſe gn̓at ꝟbum. Hoc enim ꝟbo expͥmitur qͥcqͥdtota trinitas ſcit. qꝛ trium ꝑſonarumē vna ſcīa. ⁊ ex hac rōne verbū importat reſpectū ad creaturā inqͣꝫtū eſt expreſſio quedā ſcīe quā pater cōiter hꝫcū alijs ꝑſonis de creatura. ¶ Ad ẜmdicēdū ꝙ aliud eſt verbū ⁊ id qd̓ dicitur ꝟbo. hoc enī ꝟbo qd̓ ē lapis ſignificat̉ res q̄ nō ē verbū: ſed corpus. vn̄nihil ꝓhibet creaturā ꝓcedere a deo ꝑmodū voluntatꝭ. Uerbū aūt quo dicitur creatura per modum nature.Articulus. ⁊D ẜm ſic ꝓceditur. Uidet̉ ꝙfilius diſtinguatur filiatiōea ſpū ſancto. Eod̓ enī modoaliqͥs cōſtituit̉ ⁊ ab alio diſtinguiturSed ꝑſona filij cōſtituit̉ filiatiōe: q̄ē ꝓprietas perſonalis: ideſt ꝯſtituēs ꝑ
ſonam filij. gͦ filiatiōe diſtinguitur aſpū ſancto. Sed cōtra ē qd̓ Boeciꝰdicit in lib. de tri. ꝙ ſola relatio in diuinis multiplicat trinitatē. Et Anſel. dicit in lib. de ꝓceſſiōe ſpūs ſācti.ꝙ ibi ſolū diſtinguuntur ꝑſone dīne:vbi occurrit relatiōis oppoſitio. Sedfiliꝰ nō oppōit̉ relatiue ipūi ſancto filiatiōe: ſꝫ ſolū pr̄i. ergo filiꝰ nō diſtingͣuitur filiatiōe a ſpū ſācto: ſꝫ ſolū a patre. ¶ ℟º dd̓ ꝙ hoc modo ſe habentproprietates perſonales in dīnis addiſtinguendū perſonas ſicut ſe habētin rebus naturalibꝰ forme ſubſtātiales ad diſtinguendas ſpecies rerum.ſic tamen ꝙ a creaturis exēpla ad deum aſſumpta nō omnino ſimilia ſūt.In rebus autē naturalibus diſtīguit̉aliqͥd per formā ſuam ab alio dupl̓r.Uno modo ẜm directaꝫ oppoſitionēforme ad formam. ⁊ hoc modo diſtingͣuitur vnaqueqꝫ res naturalis ab oībus ſpēbus ſui generis: que habēt formas oppoſitas: ẜm ꝙ genus diuidit̉oppoſitꝭ differētijs: ſicut ſaphirꝰ diſtinguitur ſua forma ab omnibus alijsſpēbus lapidum. Alio modo diſtingͣuitur res naͣlis ꝑ ſuā formā ẜm hr̄e:⁊ nō hr̄e. ⁊ hoc mō qd̓ hꝫ aliquā formā naͣlē diſtinguit̉ ab oībus nō hn̄tibus formā illā. ſicut ſaphirus ꝑ ſuamformā naͣlē diſtinguit̉ n̄ ſolū ab alijsgeneribꝰ lapidū: ſed a ſpēbꝰ aīalium ⁊plantarū. Sic ergo dd̓ ꝙ filiꝰ ſua filiatione diſtinguit̉ qͥdē a pr̄e ẜm oppoſitionē relatiuā filiatiōis ad pr̄nitatēſed a ſpū ſancto diſtinguit̉ filiatiōe ꝑhoc ꝙ ſpūs ſanctꝰ nō hꝫ filiationē: qͣꝫfilius hꝫ. ⁊ ꝑ hoc pꝫ rn̄ſio ad obiecta.