Tertium
ꝓpter qd̓ vt Greg. dicit. Sācti viri:vt ab illicitis abſtineāt: etꝭ licita p̄termittūt. vn̄ māifeſtū ē ꝙ nō peccāt: ſꝫlaudādi ſunt qͥ peccatores ad religionē trahūt. Nā ⁊ dn̄s de ſeipſo dicit.Non vēi vocare iuſtos: ſꝫ peccatoresad pnīam. Ad illd̓ gͦ qd̓ in ꝯͣriū obijcitur dd̓ ꝙ illa rō ꝓcedit ⁊ ꝯͣ rōnē doctrine euāgelice: ⁊ cōtra rōnem ph̓ieEt cōtra doctrinā qͥdem euangelicāqͥa cōſilia euangelica ad hoc dantur:vt per ea homo facilius ſalutē ꝯſeqͣt̉Unde ſtatus ſecularium periculoſior eē dr̄ qͣꝫ religiōis ſtatus. Stultū ēautem dicere: ꝙ alicui qui debiliorēpropter peccata q̄ cōmiſit: non ſit adſecuriorē viam fugiēdum. Eſt ēt ꝯtradoctrinā ph̓icam: q̄ docet illos: q̄ ſūtad vtia proni in cōtrariū debere reflecti: ſicut faciūt illi qͥ tortuoſa lignorum dirigunt.Articulus. 14.Oqͣrtū ſic ꝓceditur. Uidet̉:ꝙ aliqͥs abſqꝫ peccato poſſitaliquem iuramento aſtringere ad hoc ꝙ religionem non intretQd̓ enim licitū eſt fieri licitū eſt iurare. Sed licitū eſt alicui ſeculari: ꝙnunqͣꝫ religionem intret. gͦ licite pōthoc iurare. Qui ergo tali iuramentoaliquem aſtringit non peccat: qͥa nōfacit eū iurare aliquid illicituꝫ. Sꝫꝯͣ. Propoſitū intrandi religionem aſpiritu ſancto eſt: vt hr̄. 19. q. i. c. DueSed reſiſtere inſtinctui ſpūs ſanctiēgraue peccatum: de quo Stephanusrep̄hēdit iudeos. Actꝭ. 7. dicēs. Uosſemꝑ ſpiritui ſācto reſiſtitis. gͦ ille: qͥaliquem iuramento aſtringit ad nō
intrādū religionē gͣuiter peccat. ¶ ℟ºdd̓ ꝙ ſicut sͣ dictū ē ī actibꝰ hūanis n̄ē aliqͥd ſimpl̓r iudicādum licitum velillicitum propter id quod accidit ī aliquo particulari caſu: ſꝫ propter id qd̓eſt vt in pluribus: ſicut etiam in rebꝰnaturalibusⁱ conſideratur: quod inpluribus eſt. ¶ Contingit autem inaliquo caſu ꝙ abſqꝫ peccato aliquispoteſt aſtringere aliquem iuramento ad hoc ꝙ religionem non intret.puta ſi eſſet matrimōio ligatus: ⁊ vellet abſqꝫ conſenſu vxoris religionemintrare: vel in caſibꝰ ſimilibus. Simpliciter autem loquendo inducere aliquem ad iurandum ꝙ religioneꝫ nōintret: graue eſt peccatum. Si enimaliqͥs vellet religionē ītrare: ⁊ īmineret opportunitas temporis: ⁊ omnescircunſtantie conuenirent: grauiterpeccaret qui eum ab ingreſſu religionis prohiberet. vnde dn̄s Mat. 23ꝯminatur de phariſeis qui nec ip̄i intrabant in reggnum celorū: nec aliosintrare ſinebant. Cum autem aliqͥsfacit aliquem iurare: ꝙ religionemnon intrabit: impedit eum quantumin ſe eſt ab ingreſſu religionis ſcd̓mquodcūqꝫ tempus: ⁊ ſecunduꝫ quamcunqꝫ circunſtantiam opportunam:qͥa in vniuerſali includuntur omniaparticularia. Unde manifeſtum eſtꝙ grauiter peccat. Ad id vero: qd̓obijcitur in contrarium dicendum: q̄quanuis licitum ſit ab aliquo bonoopere abſtine. tn̄ illicitum ē: vel ſibi:vel alij impedimentum appone quominus in illud bonum opus procedere poſſit. ſicut licitum eſt non dare