Tertium

Tunc .n. hꝫ locum quod apl̓us dicitad ro. 14. Unuſqͥſqꝫ in ſuo ſenſu abūdat. In his ꝟo que ꝑtinent ad fidem⁊ bonos mores nullus excuſatur ſi ſequat̉ erroneā opinionē alicuiꝰ magiſtri. In talibus enī ignorātia nō excuſat alioqͥn īmunes a peccato fuiſſētqui ſecuti ſunt opinionē Arij. Nēſtorij. ⁊ alioꝝ hereſiarcharuꝫ. nec pōtexcuſationem habere ꝓpter ſimplicitatē auditoꝝ: ſi in talibus erroneamopinionem ſequatur. In rebus enimdubijs non eſt de facili preſtandus aſſenſus qͥnīmo vt aug. dicit ī li. 3. de doctrina xp̄iana. Conſulere dꝫ quis regulam fidei: quā de ſcripturarum planioribus locis ⁊ eccleſie auctoritate ꝑcepit. Qui ergo aſſentit opinioni alicuius magiſtri contra manifeſtū ſcripture teſtimōiū: ſiue ꝯtra id quod publice tenetur ẜm eccleſie auctoritateꝫ:non poteſt ab erroris vitio excuſari.Ad illud ergo quod in contrariumobr̄ dicendum ꝙ ideo premiſit ſupercathedrā Moyſi ſeder̄t ſcribe ⁊ phariſei. vt qd̓ poſtea ſubdit oīa que dixerint vobis ſeruate ⁊ facite: de illis ītelligatur que ad cathedrā pertinēt. adqua non ꝑtinēt ea que ſunt contra fidem vel bonos mores.Einde queſitum eſt de hisque pertinent ad religioſos.dEt primo quātū ad īgreſſū.religionis. 2º quātum ad ea que cōueniūt iam in religione exn̄tibus.Circa primum queſita ſūt quatuor. ¶ Primo vtrū liceat iuuenes inducere ad religionis ingreſſum ꝑ obligationem voti vel iuramenti. 2

vtrum ſic obligati voto vel iuramento poſſint abſqꝫ peccato in ſeculo remanere. ¶3º vtrum liceat pctōres adreligionem inducere. 4º vtrum peccent qui aliquem iurare faciunt ne religionem ingrediatur.Articulus. xiꝰ.Oprimū ſic ꝓcedebatur. Ui¶ Idetur ꝙ nō liceat iuuenes īAducere ad religionem votovel iuramento. Illicituꝫ enī ē contraeccl̓ie ꝓhibitionē agere. Sed Innocentius quartus ꝓhibuit in quibuſdālr̄is ad religioſos directis hiꝰ voti ſuſceptionē. gͦ peccant qui voto vel iuramēto aliquos ad religionem obligar̄p̄ſumūt. ¶ Preterea extra de regularibus ⁊ tranſeuntibus ad religionē. c. i.dr. Nullus tōdeatur niſi legitia etate ⁊ ſpontanea voluntate. Sed quādo adoleſcētes obligati voto vel iuramēto ad religionē ſuſcipiūtur tonſorantur non in legitima etate: neqꝫ ꝓpria voluntate. Sed neceſſitate obligationis voti vel iuramenti. ergo hͦvidetur eſſe illicitum ¶ Preterea magis eſt neceſſarium v̓t aliqui adducantur ad fidem chriſtianam quamad aliquam religionem. Sed ad fidem chriſtianam non ſunt aliqui inducendi neceſſitate ſed voluntate.Dicitur enim. 45. diſtinctio. c. de iudeis. Qd̓ non vi. ſed libera animi voluntate: ⁊ facultate vt conuertanturſuadendi ſunt. Ergo multo minusimponenda eſt neceſſitas voti vel iuramenti vt aliqui ad religionem adducantur. Item hoc eſſe videtur cōtra honeſtatē religiōis: Adoleſcētuꝫ

e 4