Quodlibet
ē vitioſꝰ: qꝛ vt Grego. dicit. Contranaͣm ſuꝑbire ē hoīem hoī velle dn̄arivn̄ ſi ille qͥ dat licētiā ad cathedram:magiſtralē poſſit eminētiā ſapīe darſicut ille qͥ ꝓmouet ad cathedrā pōtificalē dat eminētiā poteſtatis: eēt ſimpliciter expoſcenda: cum tamē petereexcellentiam poteſtatis ſit turpe. Cūaūt ille qui accipit licētiam ad cathedr̄am magiſtralē accipiat ſolā opportunitatem cōmunicandi ꝙ licet petehiꝰ licentiam quantum in ſe eſt nullāvidetur turpitudinem contine̓: qꝛ cōmunicare alijs ſcīam: quā qͥs hꝫ laudabile eſt: ⁊ ad charitatē ꝑtinēs ẜmillud ſap. 8. Quam ſine fictione didici ⁊ ſine inuidia cōmunico. Et pͥmaPe. 4 dr. Unuſqͥqꝫ ſic̄ accepit gr̄aꝫin alte rutrū illaꝫ admīſtrantes. Poteſt tn̄ turpitudinē cōtine ratiōe preſumptionis: que eēt ſi ille qui n̄ ē idoneus ad docendum: peteret docendiofficiū. Sed hec preſumptio nō eqͣliter ē in petentibus licētiam ad docendū: ⁊ in petētibus pontificatū. Naſcīa per quā aliqͥs ē idoneus ad docēdum poteſt aliquis ſcire per certitudinē ſe habere. Charitatem autemper quam aliquis eſt idoneus ad officium paſtorale nō poteſt aliqͥs percertitudinem ſcire ſe habere. Et ideoſemper eſt vitioſum pontificatum petere. non ſemper autem vitioſum eſtpetere licentiam docendi: quāuis honeſtius ſit ꝙ per alium petat̉ niſi forte aliquando ex cauſa aliqua ſpūali.Per hoc gͦ pꝫ reſpōſio ad pͥmas duasrationes. Ad tertiū dicēdū ꝙ quicunqꝫ non cauet: pericula videtur cō
temere id cuius detrimētū ꝑicula inducere poſſunt. ⁊ qꝛ laudabile ē ꝙ hōꝯtēnat bōa corꝑalia: ꝑꝑ bōa ſpūalialaudabile eſt ꝙ aliqͥs ꝑiculis corꝑalibus ſe expōit ꝓpter ſpūalia bōa: ſꝫ cōtemere ſpūalia bōa ē valde vitioſū⁊ iō ꝙ aliqͥs ꝑiculis ſpiritualibus ſeexponat: eſt valde vituperandū. Imminent autē pericula ſpiritualia his:qui habent magiſterij locū. Sꝫ ꝑicula magiſterij cathedre paſtoralis deuitat ſcīa cum charitate: quam hō neſcit ſe per certitudinē habere periculaautem magiſterij cathedre magiſtralis vitat homo per ſcīam: quam pōthomo ſcire ſe habere. vnde non eſt ſimil̓ ratio de vtroqꝫ.Articulus. io.Dẜm ſic ꝓcedit̉. Uidetur ꝙiuditores diuerſorum magiſtroꝝ tenētium diuerſas opiniones excuſent̉ a peccato erroris: ſiopīones magiſtroruꝫ ſuorū ſequāturDicit enī dn̄s Math̓. 23. ſuꝑ cathedram moyſi ſederunt ſcribe ⁊ phariſei: omnia que dicunt vobis ſeruate:⁊ facite. Multo ergo magis ſeruanda ſūt illa q̄ tradūtur a doctoribꝰ ſacre ſcripture. gͦ nō peccant qͥ eoꝝ opiniones ſequūt̉. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ dr̄ Mathei. 15. Si cecꝰ ducatū ceco p̄ſtet: ambo in foueā cadunt. Sed qͥcūqꝫ erratcecus ē inqͣꝫtū errat. gͦ quicūqꝫ ſequit̉opīonem errātis magiſtri in foueampeccati cadit. ¶℟º dicendum ꝙ diuerſe opiniones doctorum ſacre ſcripture ſiqͥdem non pertineāt ad fideꝫ:⁊ bonos mores abſqꝫ periculo auditores vtranqꝫ opinioneꝫ ſequi poſſūt