Quodlibet
iuris naͣlis quo filiꝰ ē ſub cura patrisvt eū liberet a ꝑiculo mortis eterne.Ad tertiū dd̓ qͣꝫ iudei ſunt ẜui pͥncipū ſeruitute ciuili: que nō excludit ordinē iuris naͣlis vel diuini. AAd qͣitū dd̓ ꝙ hō ordinat̉ ad deū ꝑ rōnem:pͦ quā deū ꝯgnoſce̓ pōt. vn̄ puer an̄qͣꝫvſū rōnis hēat naͣli ordīe. ordinatur īdeū ꝑ rōnē parentū: quoꝝ cure naͣl̓rſb̓iacet: ⁊ ẜm eoꝝ diſpoſitioneꝫ ſuntcirca ip̄m diuina agēda. Ad qͥntuꝫdicēdum ꝙ ꝑiculū quod ſeqͥtur ex p̄dicatiōe omiſſa nulli imminet niſi eicui ē cōmiſſum predicatiōis officiumvn̄ in Ezech̓. p̄mittit. Speculatoremdedi te filijs iſrael. prouidere autempueris infidelium de ſacramētis ſalutis: pertinet ad parentes eoruꝫ. vndeeis īminet ꝑiculū propter ſubtractionem ſacr̄orū: ſi eoꝝ paruuli detrimentū ſalutis patiantur.Articulus. 8.D tertiū ſic ꝓcedebat̉. Uidetur ꝙ propter cōſuetudinemIlaliqͥ deobligent̉ a iure reddēdi decimas. Magis enī eſt acciperedecimas qͣꝫ non dare. Sed ꝓpter cōſuetudinē in aliqͥbus terris aliqͥ milites accipiunt decimas. ⁊ hoc ab eccleſia toleratur. ergo ml̓to magis ꝓptercōſuetudinē aliqui deobligant̉ vt decimas non ſoluāt: neqꝫ ſoluere tencātur. Sed contra. Ius diuinum nonabolet̉ per diſſuetudinem. Sed decime debētur d̓ iure diuino. gͦ per diſſuetudinē non aboletur ius reddēdi decimas. Tenent̉ gͦ hoīes redde̓ decimasꝯtraria cōſuetudine non obſtante.℟eſpondeo dicēdum ꝙ ea que ſūt d̓
iure poſitiuo ꝑ diſſuetudinē abolēturEa ꝟo q̄ ſūt a iure naͣli vel de iure diuino nulla diſſuetudīe aboleri poſſūtNulla enī diſſuetudīe fieri pōt vt ſitlicitū furari vl̓ mechari. Eſt gͦ ꝯſiderandū ad ꝓpoſitā qōnē vtrū dare decimas ſit de iure dīno vel de iure poſitiuo hūano. Ius aūt dinū ī nouo ⁊ veteri teſtamēto cōtinet̉ ⁊ qͥdeꝫ n̄ apꝑerin nouo teſtamēto aliquod p̄ceptumdatū de decimis ſoluendis in doctrina dico euangelica vel apoſtolica.Qd̓ enī dr̄ Mat. 23. de ſolutiōe decimarū hoc oportuit facere ⁊ illa nōomittere. ⁊ qd̓ dicit phariſeus Luce.18. Decimas do oīum: que poſſideo.magis videt̉ ad ſtatū veteris teſtam̄ti ꝑtine qͣꝫ obſeruātie noui teſtamētiformam imponere. In veteri autemteſtō triplex genus preceptorum eratquedā enim erant precepta moralia:quedam iudicialia: quedam cerimonialia. Precepta moralia ſūt que ſūtindita naͣli ratiōi ad que hoīes omnitempore obligantur. vt honora prem⁊ matrē. nō mechaberis. non furtumfacies ⁊ ſimilia. Precepta aūt iudicialia ſunt per que iudicia exercebant̉.puta ſiquis furaretur vnam oueꝫ: redderet quattuor. ⁊ huiuſmodi preceptanō ſunt indita rationi naturali: nonenim ratio naturalis habet: ꝙ ille: qͥfuratur ouem magis reddat quattuor qͣꝫ tres vel vnam. Sed tamen perhuiuſmodi p̄cepta determinatur morale preceptum. Habet enim rationaturalis: ꝙ ille qui furatur debeatpuniri: ſed ꝙ tali pena puniatur: hocdeterminat̉ per preceptum iudiciale.