Secundum
defectū baptiſmi īputat̉ ad pccm̄ eis:qͥ potuerūt baptizare ⁊ nō baptizauerūt. Sꝫ ꝯͣ. Nemini faciēda ē īiuriaFieret auteꝫ iudicis īiuria: ſi eoꝝ filijbaptizarētur eis īuitis. qꝛ amitterentius pr̄ne ptātis in filios iā fideles. gͦeis īuitis n̄ ſūt baptizādi. ¶℟º dd̓: ꝙmaximā auctoritatē hꝫ eccl̓ie ꝯſuetudo: q̄ ſemꝑ ē in omnibus emulanda.quia ⁊ ipſa doctrina catholicorum doctorū ab eccleſia auctoritatem hēt. vn̄magis ē ſtādum cōſuetudini eccleſieqͣꝫ vel auctoritati aug. vel Hiero. velcuiuſcūqꝫ doctoris. Hoc autem eccl̓ievſus nūqͣꝫ hūit. ꝙ iudeoꝝ filij inuitisparētibus baptizarētur: qͣꝫuis fuerintretroactis temporibus multi catholici principes potētiſſimi: vt Cōſtantinus: Theodoſius ⁊ alij plures. qͥbusfamiliares fuerūt ſanctiſſimi epiſcopi: vt Silueſter Cōſtantino. ⁊ Ambroſius Theodoſio: qͥ nullo modo hͦp̄termiſiſſent ab eis impetrare: ſi hoceſſet cōſonū ratiōi. ⁊ ideo periculoſuꝫvidet̉ hanc aſſertionem de nouo inducere. vt preter cōſuetudinē in eccl̓iahactenus obſeruatā iudeorū filij inuitis parētibus baptizentur. Et huiusro ē duplex. vna qͥdem propter pericūlū fidei. Si enī pueri nōdum vſuꝫ rōnis habētes baptiſmū ſuſciperēt: poſtmodū cū ad ꝑfectā etatē peruenirentde facili poſſent a parentibus induci:vt relinquerēt quod ignorātes ſuſceperunt: quod verteret in fidei detrimētum. Alia vero rō eſt quia repugnatiuſticie naͣli. Filius enim naturaliterē aliqͥd pr̄is. ⁊ primo quidem aparente non diſtinguitur ſecundum corpus
ꝙͣꝫdiu ī matris vtero ꝯtinet̉. Poſtmodū ꝟo poſtqͣꝫ ex vtero egredit̉: anteqͣꝫvſū liberi arbi. hēat ꝯtinet̉ ſub parentū cura ſicut ſub qͦda ſpūali vtero. qͣꝫdiu enī vſū rōnis nō hēt puer nō differt qͣꝫtū ad ea q̄ agit ab aīali irrōnali vn̄ ſic̄ bos vel equꝰ iure gētiū vel ciuili eſt poſſeſſoris: vt vtatur eo: cumvoluerit: ſicut proprio inſtrumēto: itad̓ iure naͣli ē ꝙ filius antequā habeatvſū ratiōis ſit ſb̓ cura patris. vnde cōtra iuſticiam naturalem eſſet: ſi pueranteqͣꝫ haberet vſū liberi arbi. a curaparētū ſubtrahatur: vel de eo aliquidordinet̉ inuitis parentibꝰ. Poſtquaꝫaūt incipit habere vſū liberi arbi. iaꝫincipit eſſe ſuus. ⁊ poteſt quantuꝫ adca que ſunt iuris. diuini vel natural̓ſibi ipſi prouidere. ⁊ tūc eſt inducēdusad fidem nō coactiōe ſed perſuaſione⁊ pōt etiam inuitis parentibus cōſentir fidei ⁊ baptizari: nō aūt antequāhē at vſū rōnis. vnde de pueris antiqͥrn patrū dicit̉ ꝙ ſaluabant̉ ī fide parentū. per qd̓ dat̉ intelligi ꝙ ad parētes ꝑtinet prouidere filijs de ſua ſalute: p̄cipue anteqͣꝫ habeāt vſū rationis¶ Ad pͥmū gͦ dicēdū ꝙ in vīculo matrimoniali vtriqꝫ cōiugū habēt̉ vſumliberi ar. ⁊ vterqꝫ pōt inuito altero fidei aſſentire: ſed hoc nō habet locū inpuero anteqͣꝫ hēat vſū ratiōis. ſꝫ poſtqͣ hēt vſū rōnis tūc tenet ſimilitudo:ſi conuerti voluerit. Ad ẜm dd̓: ꝙa tēporali non eſt aliqͥs eripiendus ꝯͣtra ordinem iuris ciuilis. puta ſi aliquis a ſuo iudice condemnet̉ ad mortem: nullus debet eum violēter cripe.vn̄ nec aliquis debet irrūpere ordinē
D