T bonos et malos deos ⁊cͣ.Hic incipit liber nonus in qͦbtūs aug̓. inquirit an ſint aliqui demones boni a quibꝫ ſitvita eterna ſperāda poſt morte. intēdes ꝓbare ꝙ nulli tales ſint. Et continet liber iſte. xxiij. capitl̓a inquoꝝ pͥmo on̄dit que ſit ſua intencō in hoc libro. et quia ſua intencō eſt diſputare de demonibꝫ. ideo in hoc capl̓o facit tria. qꝛ pͥmo on̄ditquid vocauerūt demones hij qͥ poſuerūt quoſdam deos malos ſicut labeo ⁊ alij. ſicut patuitſupͣ libro. ij. ca. xiij. et libro. viij. ca. xiij. Iſti vero crediderūt demones eē deos quoſdā. ¶ Secūdo ibi. hij aūt qui om̄es deos ⁊cͣ. on̄dit qͥdvocabat demones platonici qͥ om̄es deos bonos dicūt eſſe. Iſti autē ſenſerūt ꝙ demonesnō fuerūt dij ſꝫ mediatores inter deos ⁊ hoīesut pꝫ de apuleio ſupͣ libro. viij. ca. xiiij. ubi diſputatū eſt de hac poſicōe cū apulcio ⁊ in tribꝫcapitulis ſeqͥntibꝫ. ¶ Tercō ibi. ꝓinde hic liber ⁊cͣ. declarat intentū ſuū in hͦ libro. videlꝫ ꝙintedit diſputae̓ de differētia demonū inter ſe.Pud p̄leroſqꝫ emī eſt ⁊cͣ.¶ In hoc capl̓o. ij. reddit aug̓. cauſaꝫ qͣrevult diſputare de differētia demonuꝫ inter ſe.et patet totum.Se igitur eſt differētia ⁊cͣ. In hoc ca. iij.pit otus aug̓. dilputacōem ſuā de demonibus et ponit verbā apulci de ip̄is. Ex quibꝫ pꝫꝙ demones qͣſi in ſalo id eſt inmari fluctuantagitati vanis paſſionibꝫ. Sūt enī oſorēs id eodiētes. et amatores hommi. et miſerētur et indignātur ⁊ agūtur id ē triſtātūr. et letantur.Sūt aūt verba apulei ab illo loco. ex hoc ferme ⁊cͣ. vſqꝫ ibi excluſiue. vnde ē in hijs ⁊cͣ. ſūpta ex libro de deo ſocratis qͣſi circa mediuꝫ librū. Et patꝫ totū capitulū.Se ſūt ſentētie ⁊cͣ. In hͦ capl̓o. iiij. btūsug. occaſionē eius qd̓ dictū ē in p̄cedēti capitio de paſſionibꝫ demonū. incipit age̓ depaſſionibꝫ quātū ē ncc̄e ad ſuū pnͥtipale ꝓpoſitū. Et on̄dit btūs auḡ. ī hoc capl̓o quōꝯcorditer ph̓i ſentiūt de paſſioiibꝫ hmōi. et facitduo. qꝛ pͥmo on̄dit quō inter ph̓os eſt diſcordia verbalis ⁊ appares. nā peripatetici ⁊ platonici dicūt eas poſſe in ſapiente cade̓. ſtoyci vero hoc negat quā opinionē ſtoicoꝝ nititur ſeneca in epl̓a ad lucillū multis rōnibꝫ ꝯfirmare¶ Scd̓o ibi. hos aūt id ē ſtoycos ⁊cͣ. on̄dit ꝙiſtā diſcordia nō eſt realis qꝛ in re ꝯcordant.Et fac̓ hic duo. qꝛ pͥmo de iſta diſcordia ponitſententiā tullij libro videlicꝫ. iij. de finibꝫ bonorū ⁊ maloꝝ circa mediū. et libro. iiij. circa fine.et libro etiā. v. de finibꝫ. et libro pͥmo de legibꝫ.Et tagit tullius duplice diſcordiā inter ſtoicos ⁊ alios. pͥma ē de paſſionibꝫ p̄dē̄is. ſcd̓a ēde bonis. qꝛſtōici nō cōcedūt ꝙ corꝑis ſint aliqua bona. nec etiā ꝙ extra homineꝫ ſut aliquabona hoīs. ſꝫ ea que peripatetici bona corꝑis etbona exteriora dicūt. ſtoyci vocāt ea ꝯmoda.Et quātū ad vtrūqꝫ ſentit tullius ꝙ nō e diſcordia ꝟ̓balis. ¶ Scd̓o ibi. vid̓r aut michi ⁊c.ponit de iſta diſcordia duplici ſuā ſententiā.et pͥmo de ip̄a et qͣntū ad eā facit tria qꝛ pͥmoſententiā ſuā ponit q̄ ꝯſona ē ſententie tullij.ſcd̓o ibi. ut emī alia obmittā ⁊cͣ. ſententiā ſuaꝯfirmat ꝑ epitectū ſtoicū cuius dicta allegātaug̓. q̄ referēte. a. gellio libro. xxj. nocti acticarū id ē noctiū athenienſiū didicit. fuit autiſte epitectus ſic̄ dicit a. gellius libro pͥmo ſtoycoꝝ maximus ẜuilis tn̄ ꝯdiconis ut idē diclibro. ij. et ſicut idē dicit libro. xvij. domiciancimperāte. epitectus ph̓s nicopolima roma diceſſit. cū eſſꝫ ſenatus ꝯſultuꝫ ut omēs ph̓i vrbeeiecti ⁊ ytalia interdicti eſſent. fit aūt hic innarracōne a. gellij quam ponit aug̓. mentio deariſtippo ſocratis diſcipulo de quo dictū fuitſupͣ libro. viij. ca. iij. Fit etiā mencō de zenonē ⁊criſippo. De quibꝫ ſciendū ē ꝙ zeno ut dic̄ tullius libro. iij. de finibꝫ. pn̓ceps fuit ſtoycorūnō tam rerū inuētor qͣꝫ nouoꝝ verboꝝ. Idē inlibro de natura deoꝝ dicit ꝙ criſippus ſtoycōrū ſomnioꝝ veterrimus hētur interpres. Cera patēt. ¶ Tercō ibi. Que ſi ita ſūt ⁊ cͣ. declarat intencōem ph̓oꝝ quo ad iſtā diſcordiā utſic pateat eos real̓r ꝯcordare. Et infra ¶ Qd̓aūt aiūt ⁊cͣ. on̄dit btūs aug̓. quid ſentiat deſcd̓a diſcordia inter ph̓os. Sentit aūt ut tullius. Adducit aūt hic vnū ꝟſu ꝟgilij libro. iiij.eneidos. ſcꝫ Mens immota ⁊c. ubi virgiliusde enea recede̓ diſponēte loquēs. quem didoconabat̉ retinere nec valebat tn̄. licet ip̄a multis fletibꝫ ſe ꝓ cius receſſu afflige̓tur dicit verſum hūc p̄dictum.On ē eſt nūc ncc̄e copioſe ⁊cͣ. In hͦ capitulo. v. on̄dit btūs augͥ. quid de pdc̄is paſſionibꝫ teneāt xp̄iani. Et fac̄ tria. pͥmo em̄ on̄ditqͥd poteſt haberi ex ſacra ſcpͥtura de eis. Scd̓oibi. nam ⁊ miſcd̓iam. rep̄hendit ſtoicos dupliciter. pͥmo qꝛ miſcd̓iaꝫ culpāt. dices ꝙ ſtoycꝰille de quo in p̄cedēti capl̓o dictū ē. timore naufragij ꝑturbatus eſt. qd̓ tn̄ ex dictis epitectiꝓbauit idē ſtoicus nō eſſe vicioſu. honeſtiusfuiſſet ꝑturbatus miſcd̓ia. Et adducit ad hocdictū ciceronis in orone quā fecit quīto ligario vbi miſcd̓iam ponit inter ꝟtutes. laudasſingl̓ariter miſcd̓iam ceſaris. Iteꝫ rep̄henditſtoycos de hͦ ꝙ dicūtur ſolū ꝯtra alios ph̓osverbis ꝯtende̓ ⁊ adducit ꝯtraſtoycos dictuꝫtullij libro pͥmo de oratore qͥ grecos de hmōiꝯtencōnibꝫ vituꝑat. Tercō ibi. ſꝫ ad hūc merito ⁊cͣ. mouet qōem quandā dedictis paſſionibꝫ. an videlꝫ ſint in angelis quam tn̄ nō determīat. Cōſtat tn̄ in angl̓is hmōi paſſionescū ſint motus appetitus ſenſitiui nullatenusinueniri.Sia interim de ſanctis. In hoc capitulo.vj. Sbat omēs demones eſſe malos ex dictis