ꝓclamauerūtqꝫ. ne iuſiurādū diceret. Idē cūquibuſdā detractoribꝫ intereſſꝫ ⁊ taceret q̄rētevno cur ſolus taceret. qꝛ dixiſſe me inquit aliquādo penituit. tacuiſſe nūqͣꝫ. Pulchra de ip̄onarrat valerius. Iſti vero duo ⁊ eoꝝ ſucceſſores achademici vocabātur. Fuerūt autē duogn̓a achademicoꝝ. ut patꝫ ꝑ augͥ. infra libro.xix. ca. ij. Scd̓o ibi. recetiores tn̄ ⁊cͣ. commedat illos diſcipl̓os platonis qͥ ſe platonicosnoīabant. ex quibꝫ fuit plotinus. qͥ quo tꝑefuerit nō inueni. niſi ꝙ hugo floriacen̄. diciteū ſucceſſiſſe platom. ſꝫ ꝙ ei mamediate ſucceſſerit. vel ꝙ ſibi ꝯtēporaneus fuerit nō dic. necvid̓r hͦ velle aug̓. qͥ ponit ip̄m hic inter recetiores platonicos. Et infra libro. ix. capl̓o. x. diēlic. ꝑlotinus certe noſtre memorie vicinustemporibꝫ. Conſtat tn̄ ipſum fuiſſe ante mercuriū. qͥ libro de ꝯſtellacōne dicit ſic. plotinusſmgl̓aris ph̓s quas ph̓ie non attigit ꝑtes cūeius doctrina vite ſeque̓tur inlignia. cū illudqd̓ dicebat nō alieno ſꝫ ꝓprio ꝟtutis on̄de̓turexemplo. et multa alia laudabilia valde deipſo dicit. in hoc ſolo ip̄m depinges ꝙ fatalēneceſſitatē omnio negauit aſſeres hoīs liberaeſſe volūtate. De ip̄o plus dicetur. infra libro.ix. capl̓o. x. ¶ Inter ſequaces vero platonisfuerūt excellentes viri iamblicus de quo noīfacit auguſtinus mencōnem in ſeqntibꝫ. Etporphirius qui fuit tēpore magni cōſtantimut ſuꝑius dictū fuit libro. v. Apuleius etiamafer id ē africanus. Dicit autē augͥ. epiſtolapͥma ad marcellinū de ip̄o ſic. Apuleius nob̓afris afer eſt. de quo etiā et de libris eius dixiſupͣ libro. iiij. capitl̓o. ij. Quibꝫ vero tꝑibꝫ fuerit nō memī me legiſſe. De huius apulcioditionibꝫ multa ſcripſit auguſtinus epl̓a p̄dcāque ſic incipit. illuſtri pͥncipi ⁊ eloquētiſſimo⁊cͣ. dicens ꝙ erat honeſto pr̄ie ſue loco natuset liberaliter educatus. et magna eloq̄ntia p̄ditus. deditus vero magicis artibus. et multaalia de ip̄o narrat ibidē btus aug̓.Sanqͣꝫ ergo a nobis ⁊cͣ. In hoc capitl̓oxiij. btūs auguſtinus incipit cū platonicis contra multitudine deoꝝ diſputare. Etreprobāt in hoc capitl̓o duo gn̓a deoꝝ videlꝫdeos malos ⁊ deos ſcemcos. Sciendū ē enī ꝙſicut ſuꝑius libro. ij. capitl̓o. xiiij. dictū fuit.romam aliquos deos poſuerūt bonos ⁊ aliqͦsmalos quos coluerunt intemplis plus qͣꝫ inſcena. dij vero ſcenici vocantur quorū crimiaactitabatur in ludis ſcemcis de quibꝫ libro..ij. multa dcā ſūt. Facit autbtus auguſtinusin hoc capl̓o tria. quia pͥmo ex dictis platoniſreprobat deos malos ꝓbans omēs deos eſſebonos. et patet lr̄a. Scd̓o ibi. qui ſūt ergo illi⁊cͣ. reprobat ex dictis eiuſde deos ſcemcosqui expetūt ſibi ab hoībꝫ ludos ſcemcos exhiberi. ut ſupra patuit libro. iiij. capl̓o. xxvj. ubiillud quod hic tangit auguſtinus de tito latimo plamus habetur. hos vero deos repro-bat auguſtinu̓s ꝑ dicta platonis qui libro derepublica. ut ſupͣ libro. ij. capitl̓o. xiiij. cenſuitpoetas ꝑ quos dij in ſcena colutur. in vrbe bene inſtituta omnio expellendos. Tercō aūt ibi.hūc autē platōne ⁊cͣ. ſpecialiter arguit cōtralabeone tam deoꝝ maloꝝ aſſertoreꝫ qͣꝫ ⁊ ſcenicorū defenſorē. qui deos maſos iudicat victimis placādos in templo. bonos vero ludis intheatro. de quo ſabeone et dictis eius bonis ⁊malis et etiā platōne dictū eſt ſupra libro. ij.capl̓o. xiiij. dicit autē platōnē eſſe ſemideū etideo auguſtinus hic pͥmo arguit ꝯtra labeonem ex dictis platonis. cui ip̄e teſtimoniūꝑhibet et patꝫ lr̄a. Scd̓o ibi. qui ſane dij ⁊cͣ. arguit ꝯtra ip̄m ex facto deoꝝ. nam ex eo quodfecerūt circa titū latiniū de quo iam tactū eſtpatꝫ deos nō tantū eſſe ludibundos. ſꝫ valdeſcenos. cuius oppoſitū dicit labeo. Tercō ibi.exponant ergo ⁊cͣ petit augͥ a platonicis ſibiexponi quomō ſtet cū doctrina platonis quiomēs deos bonos eſſe voluit. quidij ludis ſornicis delectētur.Mmū inquiūt aīaliū ⁊cͣ. In hͦ capitulo.xiiij. improbat btūs aug̓. expoſiconem platonicoꝝ. qui ſe exponendo dant moduꝫ quopoſſet intelligi ꝙ dij ſcencis ludis delectentur. et facit in hoc capitulo duo. nam pͥmo reprobat eoꝝ delectaconem. ſcd̓o diſputat cunapulcio ſpecialiter. cuius dictū adducitur adillius confirmaconis declaracōnem. ibi. hec ſiita ſūt ⁊cͣ. In pͥma ꝑte facit duo. quia pͥmo ponit quomō ſe declarat. ponut enī demones medios inter deos ⁊ hoīes. quia ſūt infra deos etſupra homīēs. ideo ludis delectatur. et patettotu. Scd̓o ibi. ex quo colligitur ⁊cͣ. arguit cōtra dicta. qꝛ ex eis ſequitur. ꝙ ludi nō exhibētur dijs. ſed demonibꝫ. Et infra. ¶ Hec ſi itaſūt ⁊cͣ. hic ſpecialiter diſputat cum apuleio etfacit duo. quia pͥmo on̄dit quomō apulciusin libro de deo ſocratis cū p̄cedenti expoſicōequātū ad diſtinctōnem deoꝝ demonū ac hoīmet demonū mediacōnem concordat. et patetintentio apulei. Eſt aūt hic aduertēdū ꝙ coſtructio eſt diu hic ſuſpenſa et ideo quod hicdicitur. hec ſi ita ſūt. iterū replicatur in ſeqn̄tibus cū dicitur hec ergo cū ita ſunt. vbi cōtraapuleiū. vel potius ex dictis apulci contra demonū cultu arguit. et facit hic duo. nā pͥmoex dictis apulei ⁊ platonis cui apuleius noncontradiceret deducit ad vna ꝯcluſionem ſubdiſiūctione trimembrē videlꝫ vel ꝙ ſocratesnō habuit aliquod numē ſibi amicū ⁊ familiare de gn̓e eoꝝ qui ludos ſcemcos expetuntid eſt demonū. vel plato eſt ſibiipſi cōtrarius.vel ꝙ ſocrati nō erat amicicia demonis gratulanda id ē nō erat de ea ſibi gaudendū. Scd̓oibi. de quauſqꝫ adeo ⁊cͣ. ꝯfirmat illud vltimuꝫmembrū ꝑ apuleiū. et facit dupliciter. pͥmoex titulo ſui libri. quē de deo ſocratis et non detemone intitulauit. et patꝫ lr̄a. ꝯcd̓o ibi. quid