cuius morteꝫ frater ſuus ſua morte redemit.hij duo ẜm hiſtoria veracū audiſſent ſororēſua rapta ab alexādro filio pͥami inſecuti eunauigio. ſꝫ cum portu quodā ſoluiſſent nauigiū nuſqͣꝫ ꝯparuerūt vn̄ creditu fuit eos fuiſſe inter deos trāſlatos. De alijs vero dijs maioribꝫ ſcꝫ ioue quondā rege crete ⁊ iunone qde ſamio inſula oruida fuit et alijs de quibꝫ tractat cicero de tuſculanis qōnibus. et hic facitniencōem aug̓. dictū eſt ſupͣ in multis libris.Qūo vero varro conatur eos ad ꝑtes mūdireferre. pꝫ ſuꝑius libro. vj. et. vij. Scd̓o ibi.ſꝫ alij qͦꝫ ph̓i ⁊cͣ. p̄fert aug. doctrina platonicōrū de deo theologie alioꝝ ph̓oꝝ naturali. et facit duo. na p̄mo on̄dit quo alij ph̓i a ph̓is platonicis diſcrepat ponētes deū corpus eē. et pꝫſatis lr̄a. ſcd̓o ibi. Sij ⁊ ceteri ſimiles ⁊cͣ. on̄diteoꝝ cecitate ⁊ ignorātia. et fac etiā h̓ duo. qꝛpͥmo reprobat gn̓aliter omēs qͥ ponūt deū eēcorpus. ſcd̓o ſpecialiter eos qͥ poſuerūt deū nōeſſe corpus. ſꝫ eiuſdē nature cū aīa hūana. ibi.Cedant ⁊ illi ⁊cͣ. Et ē ſciēdū ꝙ iſtoꝝ erat duogenera ut patꝫ ꝑ yſidoꝝ libro. viij. ethimologiarū. qd̓ etiā augͥ. h̓ mnuit. nā quida poſuerianimum hoībꝫ ꝯmanēte eſſe deū ut pitagorāsCuiꝯcordat illd̓ catonis ſtoicij. Si deus ē ammus nob̓ ut carmīa dicūt. hic tibi p̄cipue ⁊cͣ.lij dixerūt mente ſoluta ut cicero. et hos reprobat augͥ̓. hic dicēs. Sꝫ dicūt corpore ⁊cͣ.derūt gͦ iſti ph̓i ⁊cͣ. In hoc ca.vj. on̄dit btus augͥ. quomō platoniciꝑuēnerūt in noticiā dei. et fac̄ in hͦ ca. dūo ẜmduas vias quibꝫ in noticia dei ꝑuenerunt q̄rūpͥma eſt ꝑ viā cauſalitatis. ſcd̓a ē ꝑ viā eniietie. ſcd̓a ꝑs ē ibi. Cōſiderauer̄t aūt quicqͥd ⁊cͣ.Et pꝫ intentio beati aug.Sod aūt attinet ad doctrina ⁊cͣ. In hoccapitio. vij. p̄fert btus aug̓. platonicos alijsph̓is in ſciētia loycali ſeu rōnali. et fac̄ in hoccapitl̓o tria. nā pͥmo ponit illud in quo ꝯueniunt alij ph̓i ſcꝫ tā epicurei qͣꝫ ſtoyci. ſcd̓o quiaſtoyci videtur logicam ſeu dyalecticaꝫ plusamare q̄ꝫ epicurei ꝯtra ip̄os arguit ⁊ eos ſpecialiter improbat. ibi. vbi ego multū ⁊cͣ. tercovero ponit platonicoꝝ ſententia ibi. hij veroquos merito ⁊cͣ. et pꝫ ſatis intencō aug̓.¶ Eliquā eſt ꝑs moralis ⁊cͣ.In hoc ca. viij. btus augͥ. cōꝑat platoniet p̄fert in ſciētiā morali alijs ph̓is. Et qꝛvltimus finis ⁊ ſūmū bonū ſe hꝫ in moralibusſicut pnͥcipiū. ideo in hͦ ca. on̄dit ꝙ circa hocplatonici melius ſenſerūt qꝫ alij. et facit in hͦcapl̓o duo. qꝛ pͥmo on̄dit diu̓ſitate opmnionūcirca fine vltimū eoꝝ qͥ poſuerūt ip̄m cōſiſterein fruicone alicuius boni creati. Et lꝫ eoꝝ fintopmiones multe valde ut pꝫ ꝑ aug. infra libro. xix. ca. pͥmo. tn̄ reducūtur ad tres tantūin gn̓e. quarū diſtinctō ſic accipit̉. qꝛ nullusph̓oꝝ poſuit fine vltimū ꝯſiſtere in bonis exterioribꝫ puta in diuitijs ⁊ honoribꝫ et hmōi.ſꝫ ſolū in interioribꝫ q̄ vel ſūt bona tātū corꝑis.vel bona aīe. vel bona totius homīs ꝯpoſiti excorꝑe ⁊ aīa. et ẜm h̓ tria tripliciter opinati ſūt¶ Sciendū ē tn̄ hic ꝙ ꝑ ip̄m corpus in ꝓpoſito nō intelligitur ip̄m corpus ꝓut diſtinguit̉ꝯtra ſpūm vel mente. ſꝫ corpus ī ꝓpoſito includit appetitū ſenſitiuū. Epicurei g poſuerūt vltimū finē in bono corꝑis. qꝛ in voluptate. Stoici in mente qꝛ inꝟtute ⁊ in bono ronis creatotn̄. Peripatētici duplice poſuerūt felicitatē ſcꝫꝯtemplatiuā ⁊ actiua. actiua poſuerūt in bonocorꝑis ⁊ aīe id ē totius hois ꝯpoſiti ex vtroqꝫScd̓o ibi. cedāt gͦ hijs om̄es ⁊cͣ. p̄fert opmionē illoꝝ qͥ poſuerūt ſūmū bonū eſſe fruicōnemdei quales fuerūt platonici. ut pꝫ in ſeqn̄ti ca.Et infra. ¶ Alio loco ⁊cͣ. ſcꝫ infra libro. xxij.capitl̓o. xxix. et ca. xxx.Snc ſatis ſit ⁊cͣ. In hͦ ca. ix. on̄dit btūsaug. quō ad ph̓os debēt ſe hr̄e xp̄iani eos ſcꝫcauēdo vel nō cauēdo. Et qꝛ in bono qd̓ a deoeis reuelate acceperūt cauēdi non ſūt. in malicia vero cauēdi fūt ideo fac̄ in hͦ capitl̓oduo.pͥmo emī on̄dit qūo quida eoꝝ de btitudine etſūmo bono recte ſenſerūt. ſic̄ plonici ⁊ quicūqꝫphiloſophi eis ꝯſenſerūt. ſiue fuerint ioniciſiue italici quoꝝ vtriqꝫ in grecō ph̓ati fūt. etnō in latino. nā etiā uſqꝫ in pn̄tem diē ppl̓i aliqui in italia q̄ quonda magna grecia vocabatur vulgare grecū habēt. et eodē mō eſt ſiuefuerit atlātici ſcꝫ hitates in africa iuxta mōtēatlante. ſiue libiēs id ē de libia. q̄ ē ꝓuicia africe. et qn̄qꝫ ponitur ꝓ tota africa. ſꝫ vndecūqꝫfuerint ⁊ quocūqꝫ noīentur ſi ſenſerūt ſic̄ plato ſcꝫ ꝙ btitudo ꝯſiſtit in fruicōe dei recte ſerſerūt. et in hͦ nō ſūt a xp̄ianis vitādi. Scd̓o ibiquauis enī homo xp̄ianus ⁊cͣ. on̄dit in quibꝫph̓i ſūt vitādi. nā aliqui ph̓i errauerūt tam inꝯgnicone dei ⁊ ſum boni qͣꝫ in eius cultū. et hijſūt de quibꝫ dic̄ apl̓s ad coloc̄. ij. ca. Cauēte nequis vos decipiat ꝑ ph̓iam qūo ad pͥmū errorem. et mane ſeductōem ẜm elemēta huiusmūdi qūo ad ſcd̓m errore. nā q̄ ſeducitur intantū ut lapides ⁊ beſtias ⁊ corꝑa ⁊ alia cōlatſeducitur ẜm elemēta mūdi. Sed alij ph̓i licꝫerrauerūt ſcd̓o mō. nō tn̄ pͥmo ſic̄ platonici eteis ſimiles. vn̄ de platōne dic̄ augͥ. de vera religionē ꝙ vſqꝫ adeo ꝑuerſam tepoꝝ ſuoꝝ timuit opinionem. ut ꝑhibeatur ſacrificaſſe nature. ideo qūo ad ſcd̓m vitādi ſūt. Cōtra iſtosph̓os infra libro. xiij. et ſeqn̄tibꝫ diſputādum¶ec a lras eoꝝ ⁊cͣ. In hͦ ca. x. incipit btūslūg. aſſignare cās q̄re potius cū ylatonicisqͣꝫ alijs diſputare ꝓponit. Et tangit in hoc ca.vnā cām dices ꝙ cauſa nō eſt qꝛ ip̄i ſoli quigrecū loquebatur potuerūt ad veritate apropinquare. nā hoc potuerūt ph̓i cuiuſcūqꝫ gētiſſꝫ cauſa ē qꝛ eoꝝ lr̄e ſut notiores. et pꝫ intencō¶ Iratur aut qui ⁊cͣ. Inh̓ ca. xj. aſſignatauguſtini in hͦ capl̓o
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten