Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

preclara ⁊cͣ. agit de diſcipulis eius qui duo fuerūt ſcꝫ ariſtippus ⁊ antiſtenes qui ſe de ſūmobono in duas opiniones diuiſerūt. nā ariſtippus ſumū bonū poſuit voluptatē. et alius ꝟtutem. de quibꝫ augͥ. infra libro. xviij. ca. xj. facitnienconē. De ariſtippo vero narratur in librode moribꝫ ph̓oꝝ. ꝙ vituꝑatus aliqn̄ qꝛ vberrime viue̓t rn̄dit. Si hoc malū eſſꝫ nō vtiqꝫ age̓tur in feſtis deoꝝ. Ingreſſus vero qn̄qꝫ domūmeretricis ignorāter viſo ſcorto ſtatim exijt.pueīs vero qui cū eo erat erubeſcēte eo dixit.Intrare illuc malū nō eſt. ſꝫ nequire exire. Itēquida dicēte ſibi. homīes te ꝯtemnūt. et illosalini inquit. ſꝫ nec illi almos nec ego eos curo. De antiſtene dixii capitl̓o p̄cedēti ꝙ fuitmgr̄ dyogenis. Iſte vero antiſtenes ſic̄ narrat ieromiius cōtra ioiimanū cū glorioſe docuiſſet rethoricā et audiſſꝫ ſocrate. dixiſſe fert̉ad diſcipl̓os ſuos abite ⁊ mgr̄m queite vobisego iā reꝑi mgr̄m. ſtatīqꝫ venditis q̄ habebatet publice diſtributis nͥl ſibi pluſqͣꝫ palliolumreẜuauit. Innumerabiles libros ſepſit aliosph̓ocō alios rethorico genere. Habuit etiā etaliū diſcipulū nomīe p̄hedronē ſibi ⁊ platonivalde familiare. cui plato intitulauit librū deimmortalitate ſcpͥtū ſicut dic̄ A. gellius li. ij.Ed inter diſcipl̓os ſocratis ⁊cͣ.In iſto ca. iiij. incipit btūs aug̓. age̓ deplatōne et facit in hͦ ca. tria. qꝛ pͥmo on̄dit quōylato inſciētiā ꝓfecei̓t. ſcd̓o quomō doctrināſuā tradiderit. ibi. quid aūt in hijs ⁊cͣ. tercōquid de eius doctrina ⁊ dictis ſuis ſuo oꝑi auguſtinus inſerēdū iudicauei̓t. ibi. Ex hijs tn̄que ⁊cͣ. Natus ē plato ẜm euſebiū āno. iiij.darij nothi ſcꝫ anno ab ortu ſocratis. xliij. decuius natiuitatis tēꝑe facit aug̓. infra libro.xviij. ca. xxxvij. mencōem. De ipſo vero dicitieromiius libro pͥmo ꝯtra ioiinianū. ꝙ ſpeuſippus nepos platonis ⁊ quidā alij ſcpͥſeruntin laudē platōnis mr̄em eius fantaſmate apolinis oppreſſam fuiſſe ⁊ ſapīe pnͥcipē nō aliterniſi partu virgmnis editū arbitrātur. hic ẜmapuleiū libro de moribꝫ ⁊ vita platonis ariſtocles noīatus ē. pr̄ vero eius ariſton de genereneptum fuit. mater vero eius a ſolone ſapiētiſſio traxit originē. floruit vero ẜm euſebiuꝫāno artarxerſis ſcd̓i. xvij. De ꝑegrinacōevero eius ꝓpter ſapiētiā acquirēdaꝫ. de qualoquitur aug̓. etiā valerius libro. viij. ca. vij.facit menconē ſatis exp̄ſſe ea deſcribēs. de ip̄aetiā fac̄ ieronimus mencōnē in ꝓlogo bibliedicēs ſic. plato egiptū et architam tarētinū.eandēqꝫ orā italie q̄ quondā magna greciadicebatur laborioſiſſime ꝑagrauit ⁊cͣ. Quātu vero ad modū tradēdi ſciētiā ſuā ſciēdū ꝙin libris ſuis ſꝑ introduxit ſocrate: vel aliosloqn̄tes ⁊ nunqͣꝫ ſeip̄m. et ideo quid ip̄emet dehijs q̄ tractat ſenſerit. nō ē facile ſcire ex libris ſuis. Et ſimiliter ſicut dic̄ helinādus. cōſuetudo ſua fuit libros ſuos intitulare noībꝫmgroꝝ ſuorū. vel eoꝝ qui mgr̄os ſuos docuerūt. hinc ſūt libri eius appellati. thimeus. phedron. gorgias. pitagoras. Cetera huius cavituli ſatis patent.ergo plato ⁊cͣ. In hͦ ca. v. btūs aug̓incipit preferre ph̓os platonicos ph̓is alijson̄dens eos excellere inſciētia naturali ⁊ ſpecialiter incipit in hoc ca. p̄ferre doctrinā platonicā de deo om̄ibꝫ theologijs hoīm fidē xp̄i nōhn̄tiū. Et fac̄ in hͦ ca. duo. qꝛ pͥmo p̄fert eā theologie fabl̓oſe ſeu theatrice. et etiā theologieciuili quarū vtraqꝫ ſuꝑius in duobꝫ libris p̄cedentibꝫ ē reprobata. vbi ⁊ doctrina varronisfere ꝑ totū reprobata ē. Et de libris nume pōpilij quos de dijs ſcÿſerat ſepultis ⁊ ꝯbuſtispoſtmodū dc̄m ē libro. vij. capitulis. xxxiiij.et .xxxv. In epl̓a vero alexādri ſit mentio defauno ⁊ pico de quibꝫ ſupͣ libro pͥmo ca. iiij. dixi. Itē ſit in ea mencō de enea. de qua titus liuius de vrbis origine libro pͥmo dic̄ ꝙ apudfluuiū minuchui ꝓ deo colitur quē incole deūindigentē vocāt id ē iouē de hoīe factū. nā dijindigētes vocantur dij de hoībꝫ facti. de cuiusdeificacōne facit aug̓. infra libro. xviij. ca. xix.mencōem. Itē de romulo de quo deificato dc̄mē ſupͣ libro. ij. ca. xv. Itē de hercule qͥ fuit thebanus et de thebis cū ſocijs ſuis trāſiuit ī hiſpaniā qͥ cū de hilpania reuerie̓tur ut veiiret adloca illa italie ubi euādereo tꝑe hitauit int̓fecto caco qͥ boues ſuos furatus fuit ſic̄ narrat titus ſiuius de vrbis origine libro pͥmo.euāder eū filiū iouis ſalutat dicēs mr̄em ſuāq̄ carmētis vocabat̉ veridicā ⁊ interp̄teꝫ deoꝝceciniſſe ꝙ eſſꝫ aucturus nu̓m celeſtium ibiqꝫſtatim dedicata ē ara herculi. ubi poſtmodū ſacra herculis a romanis celebrata ſūt. apud alias etiā gētes ꝓpter ſtrenua ⁊ mira oꝑa q̄ geſſit ꝓ deo hītus ē. Sciēdū tn̄ ꝙ multi fuerunthercules ẜm aug̓. infra libro. xviij. ca. xij. Dehercule vero dic ariſtotiles libro de ꝓbleumatibꝫ ſic. Quicūqꝫ excellētes fuer̄t viri. aut ẜmph̓iam aut politicā. aut poeſm. aut artes. vocantur melancolici. etenī hercules fuit huiusnature. et occupātur ab egritudinibꝫ q̄ ſūt aingra colera. ideo egritudineꝫ epilenticoꝝ abhercule denoīant antiqui ſacrū morbū ⁊ herculeiū. Itē fit hic mencō de eſcolapio de qͦ ſupͣdictū ē libro. iij. ca. xvij. Iteꝫ de libero id ē bacho qͥ fuit etiā thebanus et uſqꝫ ad fines indiepenetrauit. et docuit indos vites colere ⁊ face̓vinū ꝓpter qd̓ deus vini dictus ē. hic fingiturfuiſſe filius ioius ex ſemele. Fuerunt tn̄ multiliberipatres ẜm aug̓. infra libro. xviij. ca. xij.Itē facit mencōem de tindaridis fratribꝫ id ēcaſtore ⁊ polluce qͥ fuerūt filij lede vxoris tindari quoꝝ ſoror fuit helena. cuius raptus fuit cauſa belli troiam. finguntur aūt fuiſſe filijiois ex leda ẜm vnā fabulā. ẜm aliā vero fabulā. helenā ⁊ pollux fuer̄t filij ioius ⁊ immortales. Caſtor vero fuit filius tindari ⁊ mortal̓.