reſponſionē. et facit hic duo. qꝛ primo illā reſponſione q̄ dicit ea q̄fiūt a poetis turpiter fieri. nō aūt qͥ a ſacerdotibꝫ in cultu deoꝝ reprobat ꝑ racōem. Scd̓o ibi. dennqꝫ cū memoratusreprobat idē ꝑ dcā varronis. ubi ſciendū ꝙaug̓. adducit ꝯtra rn̄ſione duo d̓cā varroniquoꝝ pͥmū dicit theologiā ciuiſē diſtinctam aduabꝫ alijs. nō ſicut omnio diſperata. qꝛ nichilꝯn̄e hr̄et cū eis ymo habꝫ aliqͥd ꝯmune cumvtraqꝫ ⁊ ab vtraqꝫ ſcꝫ tā poetica qua naturalimultū accipit. magis tn̄ deberet acciꝑe a theologia naturali. Et ita in hac aūctate varronis tangitur illud qd̓ deberet fieri. Aliud verodictū varronis expͥmit illud qd̓ eſt factū. qꝛlicꝫ theologia ciulis magis deberet ꝯuenire cunaturali qͣꝫ fabuloſa ſeu poetica. tn̄ quia poetecauſa delectaconis ſcribebat etiā delectabiliaideo ppl̓s fuit magis inclinatus ad portas qͣꝫad ph̓icos. hoc eſt naturales id eſt naturaliaſcribētes. Et ſic̄ dicit aug. in rei veritate poetetalia ſcripſerūt qualia dij volebat ſcribi et appl̓o exhiberi tam moribꝫ qͣꝫ etiā in theatro utalias libro ſcd̓o dictū fuit.¶Euocatur igitur ad theologiā ⁊cͣ. In hͦcapl̓o. vij. on̄dit btus aug̓. quō iſte duetheologie videlꝫ ciuilis ⁊ poetica ſe hn̄t adinuicem. et ꝓbat in hͦ capl̓o duo. nā pͥmo ꝓbatꝙ theologia ciuilis nō diſtinguit̉a poetica ſic̄omnio deſperata. Scd̓o ibi. epulones ⁊cͣ. oſtēdit ꝙ ciuilis nō ſit honeſtior quā poetica. Circapͥmū vero duo facit qꝛ pͥmo ꝯcludit ex dictisin p̄cedēti capl̓o. ꝙ theologia fabuloſa reuocatur ad ciuilē tanqͣꝫ ꝯuenies. ut pꝫ ex mimediate dictis ⁊ allegatiſ. vocat aut theologiapoetica. que ſcꝫ dicitur poetica ab eius auctōribus. fabuloſam qꝛ fabulis traditur. et theatricam. quia in theatro extra ſcena id eſt domuculā poetarū actitat̉ a mimis. et ſcenicā qꝛin ſcena a poetis recitabatur ⁊ canebat̉. Scd̓oibi. et hec tota. on̄dit ꝙ theologia fabuloſaſit quedā ꝑs theologie ciilis et nō ſicut parsquedā a toto abſciſa et vix toti adheres. ſꝫ ſicꝑs q̄ ſuo toti optime ꝯgruit. et hͦ ꝓbat. qꝛ tales ſūt effigies deoꝝ in tēplis quales deſcributur a poetis. ut pꝫ diſcurredo. Conſtat aūt ꝙdij temploꝝ et quos ſacerdotes et ppl̓us cōſunt ꝑtinet ad theologiā ciulē et ita vid̓r manifeſte ꝙ theologia ciuiſis qūo ad deos nō diſtinguit̉ a fabuloſa. ymo cōu̓enit cū ea. ſicuttotū cū ꝑte. qꝛ ciuilis habꝫ duas ꝑtes id eſtduos modos colendi deos eoſde. quoꝝ vnuseſt in tēplis et ꝑtinet ad ſacerdotes. et alterin theatro et ꝑtinet ad poetas. et etiam eſt ꝑstheologie ciuilis ex alia cauſa. qꝛ ſcꝫ theologiaciuilis multo plures deos hꝫ qͣꝫ fabuloſa. ſꝫ tn̄nullū hꝫ fabuloſa que non habeat ciuilis. Etinfra. ¶ Apollo ephebus. ephebus d̓r luciduset totus pulcher. et ſic fingebatur ſiulachrūapollinis id eſt ſolis. ideo aūt ſic pingitur ẜmyſidoꝝ qꝛ ſol cotidie oritur ⁊ noua luce nalci-tur. Et infra. ¶ Nūquid dyana ⁊cͣ. dyanā theatricā vocat dyanā q̄ in theatro colebat̉ morepoetico q̄ fuit dea venatoꝝ ⁊ ideo pingebaturcū arcū ⁊ ſagitta. et ē eadē cū luna. ideo autēpingebatur cū arcū ⁊ ſagittis. qꝛ radios ex ſeluna emittit ut prꝑ yſidoꝝ libro. viij. ethimologiarū. Srbana dea vocat ciileꝫ q̄ in templocolebatur. qͥ etiā fingebatur cum armis ⁊ nonſmmpliciter ut virgo id ē nō ſolū ut vna ꝟgoImplex id ē mitis et manſueta ⁊ copoſita utvirginē decet eſſe. Et infra. ¶ Scenicus apollo ⁊cͣ. vult dicere ꝙ apollo ſcencus id eſt quiin ſcena colitur fingit̉ eodē mō tenēs citharaſicut apollo delphicus id ē ſic̄ apollo apud delphos in tēplo ſuo tenet. ubi tn̄ fuit p̄cipuuꝫ teplū ſuū. Ideo vero cū cithara fingit̉. qꝛ ẜyſid̓.libro. v. ethimologiaruꝫ. apollo pͥmus citharam inuenit. Et infra. ¶ Quid de ioue ⁊cͣ. hicon̄dit aug̓. ex quadā dea ſcꝫ nutrice ioius quapoſuerūt in capitolio quidā romani. qꝛ ip̄i cōfitebantur in facto ioue fuiſſe hoīem et ꝑ ꝯn̄smultomagis alios deos. cū iupiter ſit ſumuseoꝝ. Iſtud aūt factū nō fuit poetarū. ſꝫ cirū.et ꝑtinet ad theologia ciuilē. Nutrix vero ioius ẜm remigiū ſuꝑ marcū fingit̉ veſta terreſtris. qꝛ ignis terreſtris nutrit igne celeſtem.Quidius vero. v. libro de faſtis dicit nutriceꝫioius fuiſſe capta a maltea cuiꝰ lacte nutebatur iupiter quē naijs a maltea in ſilua abſcōderat ne a ſaturno filios ſuos deuorāte iupiterinuētus fuiſſꝫ et dedit ſibi lac capre ſue quampoſtmodū iupiter ad celos tranſtulit et lucetin celo iā ſignū qd̓ vocat̉ capͥcornus. Et infra.¶ Nōne atteſtati ſūt eueniero id ē tali auctori ⁊ ſcriptori greco de quo fac̓ augͥ. mencōneinfra libro. vij. ca. xxvj. Et infra. ¶ Epulonesetiā ⁊cͣ. hic on̄dit btūs augͥ. ꝙ ciuilis theoſogīa etiā quātū ad illa ꝑte que ad templa ⁊ ſacerdotes ꝑtinet ⁊ nō eſt honeſtior nec decētiorqͣꝫ fabuloſa. et pͥmo ꝓbat hͦ ex ritu ⁊ modo etcauſa colendi deos in tēplis. ſcd̓o ꝓbatidē excōdicōne ſacerdotū ꝑ quos colūtur in tēploibi. Eoſdē tn̄ hoīes ⁊cͣ. pͥmo on̄dit ꝓpoſitū ſuūex hijs q̄ patēt. ſcd̓o on̄dit ꝙ male licꝫ ſentirede hijs q̄ latet ibi. Quid de ſacris ⁊cͣ. pͥmū ꝓbat tripliciter. pͥmo excolēdi mō. ſcd̓o ex cauſa. ibi. vnde etiā illud. tercō ex loco. ibi. Sacraſūt iunonis ⁊cͣ. ¶ Quātū ad pͥmū ſciendū ꝙſic̄ ſupͣ libro. iij. ca. xvij. cū de lectiſternijs deoꝝage̓tur dc̄m fuit ꝙ ꝯſueuerūt romam in honorem deoꝝ ip̄os qͣſi ad epulas ⁊ ꝯuiuia inuitare. et ꝓpter hͦ lectos ſterne̓ quibꝫ dij recūberettagit vero h̓ augͥ ꝙ in ꝯuiuio iouis poſueruntſacerdotes paraſitos .i. paratos ad menſamiouis quos parali tos deos faciebant epulones idē qͣſi ſmul epulātes cū ioue. vel aug.ꝯteptibiliter de eis loqn̄s vocat eos epulonesid evoraces ⁊ glutones. ſicut ⁊ alias ſupͣ deosepulones ⁊ beluones vocat. Dicit gͦ a ug. hicꝙ modus colēdi qui ſit in tēplo non differt