Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

neqꝫ vt excidāt aīo qͣſi glare a memorie crebralectōe tudūtur. vbidiligētia eſt. nunc apud nos eſſe cepit. vt libelli eoꝝ qui beneficia ꝑcipiunt recitetur in populo. ſemel hoc auduit qui adſūt. plureſqꝫ adſūt: vtnec illi adfuerūt poſt aliquot diesqd̓ audier̄t inēte retineāt. vt vix quiſqꝫ repeiatur illoꝝ qui ei quē non affuiſſe ꝯgnouerit indicet quod audiuit.vnū ē apud nos factū maiusilla quē dixi. ſꝫ clarū atꝫ illuſtre imraculū: vt nullū arbitrer eeypponenſiū hoc vel viderit. vel didicerit:nullū obliuiſci vlla racōne potuerit.Pece quidā fratres quoꝝ ſeptē ſuntmares tres femine. de ceſarea capādotie ſuoꝝ ciuium ignobiles. maledicto matris recēte patris eoꝝ obitu deſtitute que iniuriam ſibi ab eis factam acerbiſſime tulit: tali pena ſuntdiuinitus cōherciti. ut horribiliter qͣteretur om̄s tremore mēbroꝝ. In fediſſima ſpecie oculos ſuoꝝ ciuiū feretes: quaqͣ ꝟſum cuiqꝫ ire viſū eſt. toto pene vagabātur orbe romano. Exhijs etiā ad nos vener̄t duo. frater ſoror. paulus palladia: multiſ alijs locis miſei̓a diffamāte ꝯgniti. venerūt aūt an paſca ferme dies qͥndeciꝫad ecc̄iam cotidie. et in ea memoriamgl̓ioſiſſimi ſtēpham freq̄ntabāt orates vt iam ſibi placae̓tur deus: et ſalutem p̄ſtina redde̓t. Et illic. et quacunqꝫ ibant: ꝯu̓tebat in ſe ciuitatis aſpectu. Et nonnulli eos alibi viderantcamqꝫ tremoris eoꝝ nouerat: alijs vtcuiqꝫ poterant indicabāt. Venit paſcha: atꝫ ip̄o die domicō mane freqn̄s ppl̓s preſens eſſꝫ lociſcī cacelloſvbi martiru erat idem iuuenis oranſtene̓t. repente ꝓſtratus eſt: et dormīeti ſmilimus iacuit. tn̄ tremens ſic̄etiā ſomnū ſolebat. Stupētibꝰ quiaderant atqꝫ pauētibꝰ alijs atqꝫ alijsliber xxijdolentibꝰ. quidā vellēt erigere.nonulli phibuer̄t: et potius exitum exſpectādū dixer̄t. Et ecce ſurrexit et tremebat qm̄ ſanatus erat: et ſtabat incoluis intuēs intuēteſ. Quis ergo ſe tenuit a laudibꝰ dei? Clamātiūgratulantiūqꝫ vocibꝰ ecc̄ia vſqueqͣqꝫꝯpleta ē. Inde ad me curritur. vbi ſedebā iam ꝓceſſurus. Irruit alter qͥſqꝫpoſt alterū: omnis poſtei̓or quaſi no quod alius pͥor dixerat nūcianteſ.Meqꝫ gaudēte. et apud me deo gratias agēte: ingreditur etiam ipſe cumplui̓bꝰ. inclinatur ad genua mea. erigitur ad oſculum meū. Procedimusad ppl̓m: plena erat eccleſia. perſonabat vocibꝰ gaudioꝝ. deo gras. deolaudes nemine tacente. hinc atqꝫ inde clamātium. Salutaui ppl̓m: et rurſus eadē feruentiore voce clamabāt.facto tādem ſilētio ſcpͥturaꝝ d̓inaꝝſūt lecta ſolemnia. Vbi aūt ventū eſtad mei ẜmonis locū: dixi paucapore. et illiuſ iocūditate leticie. Magis emī eos in oꝑe d̓ino. qͣndā dei eloquētiam audire. ſꝫ ꝯſiderae̓ ꝓmiſiNobiſcū prādit: et diligēter nob̓om̄em ſue ac mat̓ne fratneqꝫ calamtatiſ indicauit hiſtoriā. Seqn̄ti itaqꝫdie poſt ẜmonē redditu: narracōniseius libellū in craſtinū populo recitā ꝓmiſi. Qd̓ ex domīco paſchedietercio fieret in gradibꝰ exedre inde ſupei̓ore loquebar loco: feci ſtareambos fratres. eoꝝ lege̓turlibellꝰIntuebatur ppl̓us vniu̓ſus ſexus vtriuſqꝫ vnū ſtātem ſme deformi motu: altera membris om̄ibꝰ ꝯtrementē. Etipſū viderāt: quid in eo d̓me miſericordie factū eſſet in eius ſorore cernebant. Videbāt enī quid in illotulandum: quid illa eēt orandū. Inter hec eoꝝ recitato libello. de conſpectu ppl̓i abie̓ eos p̄cepi: et de tota ip̄a aliqͣnto diligētius ceperā diſputae̓.