eleuſmus ſuꝑ memoriā martirū q̄ inſuburbano eius ē: egritudine exanīatum poſuit infantulū filiū ſuū. Et poſtoracōnē quā multis cum lacrimis ibifudit: viuētē leuauit. Quid faciā? Viget huius opeis implenda ꝓmillio:vt nō hic poſſim om̄ia ꝯmemorare q̄ſcio. Et ꝓculdubio pleriqꝫ noſtroꝝcū hec legēt. dolebunt me tā multa ꝑtermiſiſſe: q̄ vtiqꝫ mecū ſciūt. Quosia nūc vt ꝯgnoſcant rogo: et cogitētꝙͣ ꝓlixi laboris ſit facere. qd̓ mehicnō facere ſuſcepti opei̓s neceſſitas cōgit. Si enī miracula ſanitatū vt aliataceā ea tm̄ mō velim ſcribere que perhūc martirē id eſt glorioſiſſimū ſtephanū facta ſūt in colonia calamēſiet in nr̄a: plurimi ꝯficiendi ſunt libri.nec tn̄ oīa colligi poter̄t: ſꝫ tm̄ de qͥbꝰlibelli dati ſūt. qui recitarētur in populis. Id nāqꝫ fieri voluimus. cum videremuſ ātiqͥs ſimilia d̓inaꝝ ſigna ꝟtutūetiā noſtris tēporibꝰ frequētari: et eanō debere multoꝝ noticie deperie̓. Nōdum ē autē bienniū exquo apud yppone regiū cepit eſſe iſta memoria. etmultis qd̓ nobis certiſſimū eſt nō datis libellis de hijs q̄ mirabiliter factaſūt: illi ipſi qui dati ſūt ad ſeptuaginta ferme numerū ꝑuenerat. qn̄ iſtaꝯſcripſi. Calame vero vbi ⁊ ip̄a memoria prius eſſe cepit. et crebrius dant̉:incomparabili multitudine ſuperant.vzali etiā que colonia vtice vicina ēmulta p̄clara ꝑ eundem martirem facta cognouimus: cuius ibi memorialonge pruiſꝙͣ apud nos ab epiſcopoeuodio ꝯſtituta eſt: ſꝫ libelloꝝ dandorū ibiꝯſuetudo nō eſt: vel potius nonfuit: nā fortaſſe nūc eē iam cepit. Cūenī nuꝑ illic eēmus. petroniā clariſſiſimā feminam q̄ ibi mirabiliter ex magno atꝫ diurno ī qͦ medicoꝝ aduitoria cūcta defecerant languore ſanata ē:bortati ſumus volēte ſupͣdcō loci epiſcopo vt libellū daret qui recitareturin popl̓o: et obediētiſſime paruit. Inquo poſuit etiā qd̓ hic reticere nō poſſum: ꝙͣuis ad ea q̄ hoc opus vrgentfeſtinae̓ ꝯpellar. A quodā iudeo dixit ſibi fuiſſe ꝑſuaſū vt ānulū capillatio vicl̓o inſere̓t. qͦ ſb̓ om̄i veſte ad nuda corporis cinge̓tur: qui annulus haberet ſub gemia lapidem in renibꝰinuētu bouis. Hoc alligata qͣi remedio: ad ſancti martiris limina venebat. Sꝫ ꝓfecta a carthaginēcū in cōfinio fluminis bagrade in ſua poſſeſſione māſiſſꝫ: ſurgēs vt iter ꝑage̓t ante pedes ſuos illu iacentem ānulū vidit: et capillatiā zonā qͣ fuerat alligatus mirata tēptauit. Quā cū omino ſuis nodis firmiſſimis. ſic̄ erat cōperiſſꝫaſtrictā: crepuiſſe atqꝫ exiluiſſe ānulū ſuſpicata eſt. Qui etiā ip̄e cū integerrimus fuiſſꝫ inuētus: futue̓ ſalutisquodamō pignus detāto miraculoſe accepiſſe p̄ſumpſit: atqꝫ illud vinculū ſoluens. ſimul cum eodē annuloꝓiecit in flumē. Nō credūt hoc qͥ etiam dn̄m nr̄m iheſū xp̄m ꝑ integra ꝟginalia matris enixū et ad diſcipuloſhoſtijs clauſis ingreſſum fuiſſe noncredūt. Sꝫ hoc certe querant: et ſi verū inuenerint illa credāt. Clariſſimafemina ē. nobiliter nata. nobiliter nupta: carthagine habitat. ampla ciuitas. ampla ꝑſona: rem querētes. latere nō ſinit. Martir certe ipſe quo imperāte illa ſanata ē: in filiu ꝑmanētisꝟginis credidit. ī eu qui hoſtijs clauſis ad diſcipulos ingreſſus eſt credidit: poſtremo ꝓpter qd̓ omīa iſta dicūtur a nob̓. in eū a qͥſcendit in celū cumcarne in qͣ reſurrexit credidit: et ideo ꝑ eutāta fiunt. qꝛ ꝓ iſta fide animāpoſuit. Fiūt ergo etiā nūc multa miracula. eodē deo faciēte ꝑ quos vult vtquēadmodū vult: qͥ⁊ illa q̄ legimusfecit. Sꝫ iſta nec ſimiliter innoteſcūt: