futurū diaboli et oīm ad eū ꝑtinētiū inhoc libro nobis qͣntū ope diuina valebimus diligētius diſputādū ē. Ideoaut hūc tene ordine malui ut poſteadiſſera de felicitatē ſanctorū: qm̄ vtrūqꝫ cū corꝑibꝰ erit: et incredibilius videt̉ eſſe ī eternis corꝑa durae̓ cruciatibꝰ: ꝙ ſme dolore vllo in eterna bt̄ītudine ꝑmane̓. Ac ꝑ hoc cū illā pena nōdebere eſſe incredibilē demōſtrauero:adiuuabit me plurimū ut multo facilius omī cares moleſtia immortalitaſcorꝑis in ſanctis futurā credat̉. Necadiuinis ordo iſte abhorret eloquijſvbi aliqn̄ quidē bonorū btitudo priusponitur. ut ē illud. qui bona fecerūt inreſurrectōnē vite. qͥ aūt mala egerūtin reſurrectionē iudicij: ſꝫ aliqn̄do etpoſterius: ut ē. mittet filius hoīs angelos ſuos. et colliget de regno eiusoīa ſcandala. et mittet ī camnū ignisardētis. illic erit fletus ⁊ ſtridor dentiu: tūc iuſti fulgebūt ſic̄ ſol in regnopatris ſui: et illud. ſic ibunt iniuſti inſuppliciū eternū: iuſti aūt in vitā eterna: et in ꝓphetis. qd̓ ꝯmemorae̓ lōguꝫeſt. nūc ille. nūc iſte ordo ſi quis inſpiciat inuenitur. Sꝫ ego iſtū q̄ cauſaelegerim dixi. ¶ Ca. ij.Vidigitur oſtēdā. vnde coniuncātur increduli poſſe hūana corꝑaaīata atꝫ viuētia. nō ſolū nūquā morte diſſolui: ſed ī eternorū qͦꝫ igniū durare tormētis? Nolūt enī hoc ad omipotētis nos referre potentia: ſꝫ aliquoexēplo ꝑſuadei̓ ſibi flagitāt. Qd̓ ſi reſpondebimus eſſe aīalia ꝓfecto corruptibilia qꝛ mortalia. q̄ tn̄ in medijsignibꝰ viuat. nōnullū etiā genus ꝟmiui aquaꝝ calidaꝝ ſcaturigīe repire quarū feruorē nemo impune cōtrectat. illos aūt nō ſolū ſme vlla ſuileſione ibi eſſe. ſꝫ extra eſſe nō poſſe. a̓nolūt crede̓ ſi oſtēdere nō valemus:aut ſi valuerimus. ſiue oculis demo-liber xxijſtrare res ip̄as. ſiue ꝑ teſtes ydoneosedocere. nō ſatis eſſe hoc ad exēplūrei de qua queſtio ē. eadē infidelitateꝯtendūt: qꝛ hec aīalia. nec ſꝑviuūt. etin illis feruoribꝰ ſme doloribꝰ viuūt:ſue quippe nature ꝯueniētibꝰ vegetātur. illis nō cruciatur elemētis: qi nonincredibilius ſit vegetari. ꝙ cruciaritalibꝰ rebꝰ. Mirabile eſt em̄ dolere inignibꝰ et tn̄ viuere: ſꝫ mirabilius viue̓in ignibꝰ nec dolere. Si aūt hoc credit̉: cur nō et illud? ¶ Ca. iij.Ed nullū ē inquiūt corpus qd̓doleri poſſit: nec poſſit mori. Ethoc vn̄ ſcimus? Nāde corporibꝰ quiscertus ē demonū vtrū in eis doleat qn̄ſe affligi magnis cruciatibꝰ ꝯfitetur?Qd̓ ſi reſpōdet̉. terrenū corpus ſolidūſcꝫ atqꝫ ꝯſpicuū nullū eſſe. atꝫ ut vnopotius noīe id explice nullā eſſe carnē q̄ doleri poſſit moriqꝫ nō poſſit: qͥdaliud dicit̉ niſi qd̓ ſenſu corꝑis hoīeset exꝑiētia colleger̄t? Nullā nāqꝫ carnē niſi mortalē ſciūt. Et hec ē eoꝝ tota racō: ut qd̓ exꝑti nō ſūt: nequaꝙͣ eēpoſſe arbitretur. Nā cuius racōis eſtdolorē facere mortis arguintu: cū vite potius ſit indiciū? Et ſi enī qͦrimusvtrū ſemꝑ poſſit viuere: certu tn̄ ē viuere om̄e qd̓ dolet: doloreqꝫ omēꝫ niſiin reviuente eſſe nō poſſe. Neceſſe eſtergo ut viuat dolēs: nō ē ncc̄e ut occidat dolor: qꝛ nec corꝑa iſta mortalia: et vtiqꝫ moriturā omīs dolor occidit. Et ut dolor aliqͥs poſſit occidere:illa cauſa eſt: qm̄ ſic eſt aīa ꝯnexa huic corꝑi ut ſūmis doloribꝰ cedat atqꝫdiſcedat qm̄ ⁊ ip̄a ꝯpago mēbrorū atꝫvitaliū ſic infirma ē. ut eā vini qͥ magnū vel ſūmūdolorē facit non valeatſuſtinere. Tūc aūt tali corꝑi aīa. et eoꝯnectetur mō ut illud vinculū ſic̄ nulla tꝑis lōgitudīe ſoluit̉: ita nullo dolore rūpat̉. Proinde etiā ſi caro nunctalis nulla eſt que ſenſū doloris ꝑpeti