liber xxꝰait. venit hora et nūc eſt. Non autēiſta corpoꝝ. ſed animaꝝ eſt. Habentenī et anime mortē ſuam in impi etateatqꝫ peccatis. Scd̓m quā mortē mortui ſunt. de quibus idē dn̄s ait. Sinemortuos ſepelire mortuos ſuos: ut ſcꝫin anima mortui. in corꝑe mortuos ſepeliret. Propter iſtos ergo impietateet iniquitate in anima mortuos: venitinquit hora et nūc eſt qn̄ mortui audient vocē filij dei: et qui audierint viuent. Qui audierint dixit. qui obedierint. qui crediderint et uſqꝫ in finemꝑſeuerauerit. Nec fecit hic ullā differentiā bonoꝝ et maloꝝ. Omībꝰ enībonum eſt audire vocē eius et viueread vitā pietatis ex impietatis mortetranſeūdo ire. De qua morte ait apl̓spaulus. Ergo omēs mortui ſunt. et ꝓomnibus mortuus eſt xp̄us: ut qui viuūt iam nō ſibi viuat: ſed ei qui ꝓ ip̄iſmortuus eſt ⁊ reſurrexit. Omēs itaqꝫmortui ſūt in pcc̄is. nemine ꝓrſus excepto ſiue originalibꝰ ſiue etiā volūtate additis. vel ignorādo vel ſciendonec faciēdo quod iuſtū eſt. Et ꝓ omībus mortuis. viiius mortuus eſt vnꝰid eſt nullū habēs ominio peccatū: utqi ꝑ remiſſione peccatoꝝ viuūt. iamnō ſibi viuant. ſꝫ ei qui ꝓ om̄ibꝰ mortuus eſt ꝓpter peccata noſtra. et reſurrexit ꝓpter iuſtificacōꝫ noſtrā: ut credentes ī eū qui iuſtificat impiū: ex impietate iuſtificati. tanꝙͣ ex mortē viuificati ad pͥmā reſurrectōne que nūceſt aīaꝝ p̄tinere poſſemus. Ad hācemī prima nō ꝑtinet niſi qui beati erūtin eternū. Ad ſecūdā vero de quā moxlocuturus eſt et beatos p̄tinere docebit et miſeros. Iſta eſt miſericordie:illa iudicij. Propter qd̓ ī pſalmo ſcpͥtū eſt: miſericordiā et iudiciū cantabotibi dn̄e. De quo iudicō ꝯſequēter adiūxit. atqꝫ ait. Et ptātem dedit ei ⁊ iudiciuꝫ facere: qꝛ filius homis eſt. Hicoſtendit ꝙ in ea carne veniet iudicaturus in qua venerat iudicādus. Adhoc enim ait quonā filius bomīs eſt.Ac deinde ſubuigēs vnde agimus.nolite inquit mirari hoc qꝛ venit horain qua omēs quiin monumētis ſunt.audiēt voce eius. et ꝓcedēt qui bonafecerūt in reſurrectōne vite: qui veromala egerūt in reſurrectōne iudicij.Hoc illud ē iudiciū qd̓ paulo ante ſic̄nunc ꝓ danacōne poſuerat dicēs. quiverbū meū audit ⁊ credit ei qui miſitme habet vitā eterna: et in iudiciū nōvenit ſed tranſit a mortē in vitā: id eſtꝑtinēdo ad pͥmā reſurrectōnem quanūc traſitur a morte ad vitā. in damnacōne nō veniet quā ſignificauit appellacōne iudicij: ſicut etiā in hoc vbiait. qui male egerunt in reſurrectonēiudicij: id eſt damnationis. Reſurgat ergo in prima: qui nō vult in ſecunda reſurrectione damnari. Veiit hora ⁊ nūc ē qn̄ mortui audiēt vocē filij dei. et qͥ audierīt viuent id eſtin dānacōnē nō veniēt: que ſcd̓a morſdicitur In quā mortē poſt ſecūdā quecorpoꝝ futurā eſt reſurrectōne: p̄cipitabūtur qui in pͥma que animaꝝ eſtnō reſurgūt. Veniet enī hora vbi nōait ⁊ nūc eſt: qꝛ in fine ſeculi erit. hoceſt in vltimo ⁊ maximo iudiciodei qn̄om̄es qui ī monuiniētis ſūt audiēt vocem eius et ꝓcedēt. Nō dixit queadmodū in pͥma. et qui audierint viuēt:nō enī omēs viuēt. ea ſcꝫ vita que qͣm̄beata eſt. ſola vitā dicenda eſt. Namvtiqꝫ non ſme qualicūqꝫ vita poſſentaudire ⁊ de monumētis reſurgēte carne ꝓcedere. Quare aūt nō omēs viuent: in eo qd̓ ſequitur docet. Qui bona inquit fecerūt in reſurrectōne vitehij ſūt qui viuēt. Qui vero mala egerūt in reſurrectōne iudicij: hij ſūt quinō viuēt. qꝛ ſcd̓a morte moriētur. Mala quippe egerūt: qm̄ male vixerunt.