libe: xviobtinuit. Hoc aūt nomē illi ab angelo inpoſitū eſt qui cū illo fuerat in itinere de meſopotammīa redeūte luctatus: tipū xp̄i euidētiſſime gerēs. Nāqd̓ ei p̄ualuit iacob vtiqꝫ volēti ut miſteriū figuraret: ſignificat paſſionemxp̄i vbi viſi ſūt ei ꝑualere iudei. Et tn̄bn̄dictōne ab eodē angelo que ſuꝑauerat impetrauit: ac ſic huius nomīsimpoſico bn̄dictio fuit. Interp̄taturaut iſrahel vidēs deum: qd̓ erit in finepͥmii oīmſanctorū. Tetigit porro illiidem angelus veluti p̄ualenti latitudinē femoris: eūqꝫ iſto modo claudūreddidit. Erat itaqꝫ vnus atzidē iacob et bn̄dictus ⁊ claudus: bn̄dictuſin eis qui in xp̄m ex eodē ppl̓o crediderūt: atqꝫ in infidelibꝰ claudus. Nāfemoris latitudo generis eſt multitudo. Plures quippe ſunt in ea ſtirpe dequibꝰ ꝓphetice p̄dictū eſt: et claudicauerūt a ſemitis ſuis. ¶ Ca. xl.Ngreſſi itaqꝫ referūtur in egiptuꝫſimul cū ip̄o iacob ſeptuagintaquiqꝫhoīes annumerato ip̄o ⁊ filijs ſuis. Inquo numero due tantū femine ꝯmemorātur: vna filia: neptis altera. Sꝫres diligēter ꝯſiderata nō indicat ꝙtantus numerus fuerit in ꝑrogemeiacob: die vel anno quo ingreſſus eſtegiptū. Cōmemoratiſūt quippe in eisetiā ꝓnepōtes ioſeph qui nullo modoiam tūc eſſe potuerūt. qm̄ tūc centumtriginta annorū erat iacob: filius vero eius ioſe ph trignitanoue. que accepiſſe triceſio anno ſuo vel ampliꝰconſtat vxorē: quo potuit ꝑ nouē annos habere ꝓnepotes de filijs quosex eadem vxore accepit? Cum igiturnec filios haberēt effrem ⁊ manaſſesfilij ioſeph. ſed eos pueros infra quānouenes iacob egiptuꝫ ingreſſus inuenerit: quo pacto eoꝝ nō ſolū filijſed etiā nepotes in illis ſeptuagintaquiqꝫ numeratur. qui tunc egiptum-greſſi ſūt cū iacob. Nā ꝯmemoraturibi machir filius manaſſe nepos ioſeph. et eiuſdē machir filius id eſt galaad nepos manaſſe ꝓnepos ioſephibi eſt ⁊ quē genuit effrem alter filiꝰioſeph id ē vtalaam nepos ioſeph:ibi eſt ⁊ bareth filius ip̄ius vtalae ideſt nepos effrem ꝓnepos ioſeph: quinullo modo eſſe potuerūt qn̄do iacobin egiptū venit. et filios ioſeph nepotes ſuos. auos iſtorū minores ꝙͣ nouē annorū pueros inuenit. Sꝫ minirū introitus iacob in egiptū. quādoeū in trigiitaquiqꝫ homibꝰ ſcripturacōmemorat non vnus dies vel vnusannus: ſꝫ totū illud eſt tempus ꝙͣduivixit ioſeph ꝑ quē factū eſt ut intraret. Nam de ip̄o ioſeph eadē ſcriptura ſic loquitur. Et habitauit ioſeph inegipto ip̄e ⁊ fratres eiuſ. et omīs cōhabitacō patris eius. et vixit annoscentudecem et vidit ioſeph filios effremuſqꝫ in terciā gn̓acōnē. Ip̄e eſtille ꝓnepos eius ab effrem tercius.Generaconē quippe terciā dicit filiū.nepote. ꝓnepote. Deinde ſequitur. Etfilij machir filij manaſſe. nati ſūt ſupͣfemora ioſeph. Et hic ille ip̄e eſt nepos manaſſe: ꝓnepos ioſeph. Sedpluraliter appellati ſūt ſicut ſcripturaconſueuit. que vnā quoqꝫ filiā iacobfilias nūcupauit: ſicut in latine lingueconſuetudīe liberi dicūtur pluraliterfilij. etiā ſi nō ſint vno amplius. Cū ergo ip̄ius ioſeph p̄dicetur felicitas.quia videre potuit ꝓnepotes: nullomodo putandi ſūt iam fuiſſe triceſimo nono anno ꝓaui ſuioſeph qͣndoad eū in egiptū pater eius aduenit.Illud aūt eſt qd̓ fallit minus iſta diligenter intuentes: qm̄ ſcriptū eſt: hecaut noīa filioꝝ iſrahel qui intrauerūtin egiptū cū iacob pr̄e ſuo. Hoc autēdictū eſt quia ſimul cū illo cōputatur.lxxx quiqꝫ: nō qꝛ ſimul iam erat omēſ