Druckschrift 
De civitate dei
Einzelbild herunterladen
 

factū eſt eſau. Quādo enī dictū eſtin iſaac vocabit̉ tibi ſeme. ꝑtinēs vtiqꝫ ſeme ad ciuitatē dei. ſeꝑatū eſt indealiud ſeme abrahe qd̓ erat ī ancille filio: et qd̓ futurū erat in filijs cethure.Sed adhuc erat ambiguū de duobꝰgeminis filijs iſaac. an ad vtrūqꝫ. anad vnū eoꝝ illa bn̄dictio ꝑtineret: etſi ad vnū. quiſnā eſſꝫ illoꝝ qd̓ nūc̓ declaratū eſt. ꝓphetice a patre bn̄dicitur iacob dicit̉ ei: Et eris in cōgregacōnes gentiū: et det tibi bn̄dictōeꝫabraham patris tui. Pergēs itaqꝫ inineſopitamiā iacob in ſomnis accepitoraculū de quo ſic ſcriptū eſt. Et exijtſacob a puteo iuracōnis et profectusin charra. et deuenit ī locū dormiuitibi. occiderat em̄ ſol: et ſūpſit ex lapidibꝰ loci⁊ poſuit ad caput ſuū: et dormiuit in loco illo ſomniauit. Et ecceſcala ſtabilita ſuꝑ terra cuius caputptingebat ad celū et angeli dei aſcendebāt deſcēdebāt illā: et dn̄s inbebat ſuꝑ. Et dixit. Ego ſum deusabrahā pr̄is tui: et deus iſaac̓. Noli timere: terra in quatudormis ſuꝑ eam.tibidabo illā. et ſemini tuo: et erit ſemētuū ſicut arena terre. et dilatabit̉ ſupͣmare: et in africū. et in aquilonē. et acorientē: et bn̄dicetur in te omēs tribꝰterre. et ī ſemine tuo. Et ecce ego ſumtecūcuſtodiēs te in omni via quacuqꝫ ibis: et reducā te ī terrā hanc: qꝛte derelinquā donec faciā omīa tecūlocutus ſum. Et ſurrexit iacob de ſomno ſuo dixit. Quia dn̄s eſt ī loco hocego aūt neſciebam. Et timuit: et dixit.Quā terribilis locus hic: eſt hicniſi domus dei hec eſt porta celi. Etſurrexit iacob ſūpſit lapidē quemſuppoſuit ſibi ſub caput ſuū. et ſtatuitillū titulū: et ſuꝑfudit oleū in cacumeneius: et vocauit iacob nomē loci illiuſdomus dei. Hoc ad ꝓphetiā ꝑtinet: necmore ydolatrie lapideꝫ ꝑfudit oleolibe: xvijiacob. velut faciēs illū deum: neqꝫ enīadorauit eudē lapidē vel ei ſacrificauit: ſꝫ qm̄ xp̄i nomē a criſmate eſt id ēab vnctōne: ꝓfecto figuratū eſt hicaliqͥd qd̓ ad magnū ꝑtineat ſacrni.Scalam vero iſta intelligitur ip̄e ſaluator nobis in memoriaꝫ reuocare ineuāgelio. ubi dixiſſet de nathanahele. ecce vere iſrahelita in quo dolus eſt. qꝛ iſrl̓ viderat iſtā viſionē. ip̄eeſt enīiacob: eodē loco ait. Amē amēdico vobis: videbitis celū apertum. etangelos dei aſcendētes deſcēdētesſuꝑ filiuꝫ hoīs. Perrexit ergo iacobin meſopotamiā: ut inde accipet vxorem. Vnde aūt illi acciderit quatuorhabere femīas. de quibꝰ. duodecī filios. et vnā filiā creauit. earū nullāꝯcupiſcit illicite: diuina ſcpͥtura indicat. Ad vnā quippe accipienda venerat: ſꝫ illi altera altera ſuppoſitafuiſſꝫ. nec ip̄am dimiſit. neſciēs vſusfuerat in nocte. ne ludibrio ea videretur habuiſſe: et eo tꝑe qn̄ multiplicande poſtei̓tatis cauſa plures vxores lex nulla ꝓhibebat. Accepit etiāillā cui vm futuri ꝯiugij fidē fecea̓t.Que eſſꝫ ſterilis: ancillā ſuā de quafilios ip̄a ſuſciperet marito dedit. Qd̓etiā maior ſoror eius ꝙͣuis peperiſſetimitata: qm̄ multiplicare ꝓlem cupiebat. effecit. Nullā iacob legit̉ pētiſſep̄ter vnā. nec vſus plimis niſi gignēde ꝓlis officō ꝯiugali iure ſeruatō: utneqꝫ hoc faceret inſi vxores eius id fieri flagitaſſent: corꝑis viri ſui habebāt legitimā poteſtatē. ca. xxxix.Enuit ergo duodecim filios etvnā filiā ex quatuor mulieribꝰ.Peinde ingreſſus ē in egiptū filiūſuū ioſeph venditus ab inuidētibꝰfratribꝰ eo ꝑductus fuit: atqꝫ ibidemſublimatus. Iacob aūt etiā iſrahel ſic̄paulo ante dixi vocabatur: qd̓ nomēmagis populus ex illo procreatus