principatū: vbi eſt tanꝙͣ in metropoli habitaculū regni quauiſ ꝑfecta nōfuerit uſqꝫ in tantū modū quantū ſuꝑba cogitabat impietas: nam mimadiſponebātur altitudo q̄ dicta eſt uſqꝫin celū. ſiue vnius turris eius qua p̄cipuā moliebātur inter alias. ſiue oīmturriū que ꝑ numerū ſingulare ita ſignificate ſūt: ut dicit̉ milies ⁊ intelligutur milia miliū: ut ranā et locuſta.Sic em̄ appellata eſt multitudo ranarū ac locuſtaꝝ in plagis: quibꝰ egiptij ꝑcuſſi ſūt ꝑ moyſen. Quid autēfactura erat hūana ⁊ vana p̄ſumpcōcuiuſlibꝫ ⁊ quantūlibꝫ ī celū aduerſusdeū altitudinū mole ſe extolle̓t: quādomontes trāſcende̓t vniuerſos. quādoſpaciū nebuloſi aeris huius euadet?Quid deniqꝫ noceret deo quatacūqꝫvel ſpūalis vel corꝑalis elacō? Tutaꝫveraqꝫ ī celū viā molit̉ hulitas: ſurſum leuas cor addn̄m nō cōtra dn̄m:ſicut dictus ē gigas iſte venator ꝯtradn̄m. Qd̓ nō intelligētes nōnulli anibiguo greco falſiſūt. et nō interptabatur ꝯtra dn̄m ſed ante dn̄m. Enanthion quippe et ante ⁊ contra ſignat.Hoc enī verbū eſt in pſalmo ⁊ ploremus ante dn̄m qui fecit nos. Et hocverbū ē etiā ī libro iob vbi ſcriptū ēin furore erupiſti cōtra dn̄m. Sic ergo intelligēdus e gigas iſte venatorꝯtra dn̄m. Quid aūt hic ſignificaturhoc noīe qd̓ eſt venator niſi aīaliū terrigenaꝝ deceptor. opp̄ſſor. extictor?Erigebat ergo cū ſuis ppl̓is turre cōtra dn̄m: qua eſt impia ſignificata ſup̄bia. Merito aut malus punit̉ affectus: etiā cui nō ſuccedit effectuſ. Denus vero ip̄m pene qͣle fuit? Quoniāenī dn̄acō imꝑātis in lingua eſt: ibi ēdānata ſuꝑbia: ut nō intelligeret̉ iubens homī: qui noluit intellige̓ ut obediret deo iubēti. Sic illa ꝯſpiratio diſſoluta ē: cū quiſqꝫ ab eo que nō intel-liber xvvligebat abſcede̓t: nec ſeniſi ei cū quoloqui poterat aggregae̓t: et ꝑ līguasdiuiſe ſūt gētes. diſꝑſeqꝫ per terras:ſicut deo placuit. qͥ hoc modis occultis nobiſqꝫ incophenſibilibꝰ fecit.Sod enī ſcriptū eſt. ¶ Ca. v.t deſcendit dn̄s vide̓ ciuitatemet turre qua edificauer̄t filij hoīm: hoceſt nō filij dei. ſꝫ illa ſocietas ſcd̓m homine viues quā terrenā dicimus ciuitatē. Non loco mouet̉ deus. qui ſemꝑvbiqꝫ eſt totus: ſꝫ deſcendere dicit̉. cūaliqͥd facit ī terra: qd̓ p̄ter vſitatū nature curſum mirabiliter factū p̄ſentiāeius quodāmo oſtēdit. Nec vidēdodiſcit ad tēpus qͥ nūquā poteſt aliqͥdignorae̓: ſꝫ ad tēpus vide̓ ⁊ ꝯgnoſce̓dicit̉: qd̓ videri ⁊ cognoſci facit. Nōergo videbat̉ illa ciuitas quo deusvideri fecit: qn̄ ſibi ꝙ diſpliceret oſtēdit. Quāuis poſſit intelligi deus acillā ciuitatē deſcendiſſe: qꝛ deſcēder̄tangeli eius ī quibꝰ habitabat: et qd̓adiūctū ē et dixit dn̄s deuſ. ecce genꝰvnū. et labui vnū oīm⁊ cetera: ac demde additū veīte et deſcēdētes ꝯfundamus ibi lingua eoꝝ recapitulacō ſitdemōſtras quēadmodū factū ſit qd̓dictū fuerat: deſcēdit dn̄s. Si emī iadeſcenderat: qͥd ſibi vult venite ⁊ deſcedētes ꝯfundamus ibi linguā eoꝝqd̓ intelligit̉ angelis dictū: niſi qꝛ ꝑangelos deſcēdebat. qͥ in agelis deſcendētibꝰ erat? Et bene nō ait veniteet deſcendētes ꝯfundite. ſꝫ ꝯfundamꝰibi lingua eoꝝ: oſtendēs ita ſe oꝑariꝑ miniſtros ſuoſ: ut ſint etiā ip̄i cooꝑatores dei ſicut apl̓us dicit. Dei enimſumus cooꝑarij. ¶ Ca. viOterat et illud quādo factus ēhomo de āgelis intelligi qd̓ dictū eſt. faciamus hoīem: qꝛ non dixitfaciā. Sꝫ qꝛ ſequit̉ ad imagine nr̄amnec phas eſt crede̓ ad imagine angeloꝝ hoīem factum: aut eandē eſſe