ſeip̄m diligit. Nemo enī vnꝙͣ carneꝫſuā odio habuit. Sanāda ſūt enimhec ſicut noſtra. nō ſicut aliena damnāda. Sed illud dei p̄ceptū. cam ſicutp̄uaricator accepit. Inualeſcēte quippe niuidētie vicio fratrem inſidiatusoccidit. Talis erat terrene conditorenutatiſ. Quomō aūt ſignificauei̓t etiācam iudeos a quibus xp̄us occiſuseſt paſtor ouiuꝫ hominiū. quā paſtorouium pecoꝝ p̄figurabat abel. quiain allegoria propheticā res eſt. parconūc dicere. et quedam hinc aduerſuſfauſtum manicheū dixiſſe me recolo.vnc aūt defen ¶ Ca. octauūdēda michi videtur hiſtoria. noſit ſcpͥtura incredibilis que dicit edificatā ab vno homine ciuitate. eo tꝑequo pluſꝙͣ viri quatuor vel potius treſpoſtea quā fratrē frater occidit fuiſſevidentur in terra id eſt pͥmus homopr̄ oīm et ip̄e cam et eius filius enochex cuius noīe hec ip̄a ciuitas nūcupata eſt. Sꝫ hoc quos mouet parū confiderāt nō omnes homines qui tunceſſe potuerūt ſcpͥtorē ſacre huius hiſtorie neceſſe habuiſſe noīare. ſꝫ eosſolos quos ſuſcepti oꝑis racō poſtulabat. Propoſitū quippe ſcpͥtoris illiꝰfuit ꝑ quē ſpūs ſanctus id agebat. ꝑſucceſſiones certarū generacōnū exvno homine ꝓpagataꝝ ꝑuenire adabrahā ac de inde ex eius ſemine adppl̓m dei in quo diſtīcto a ceteris gētibus p̄figuraretur. et pnunciarenturomīa que a ciuitate cuius eternuꝫ regnū eſt et de rege̓ eius eodēqꝫ cōditore xp̄o ī ſpiritu pͥuidebātur eſſe ventura. ita ut nec de altera ſocietate hominū taceretur quā terrena dicimusciuitate quantū ei comemorāde ſatiseſſet. ut ciuitas dei etiā ſue aduerſariecomꝑacōne clareſcat. Cū igit̉ ſcpͥtura diuina vdi et numerū annorū quosilli hoīes vixerūt ꝯmemorat ita ꝯclu-dat ut dicat de illo de quo loquebat̉et genuit filios ⁊ filias. et fuerūt om̄sdies illius vel illius quos vixit āni totet mortuus eſt. nūquid qꝛ eoſdē filioſet filias nō mominat. ideo intelligere non debemus per tam multos ānoſquibus tūc in ſeculi huius pͥma etateviuebāt naſci potuiſſe plurimos homines quoꝝ cetibꝰ cōdi poſſent etiāplurime ciuitates? Sed pertinuit addeū quo iſta inſpirante ꝯſcripta ſunt.has duas ſocietates ſuis diu̓ſis generacōnibꝰ pͥmitus digerere atqꝫ diſtīgue̓ ut ſeorſū hoīm id ē ſcd̓m hoīeꝫviuētiū ſeor ſū aūt filiorū dei idē hoīmſcd̓ꝫ deū viuētiū generacōes ꝯtexeretur uſqꝫ diluuiū. vbi ambaꝝ ſocietatu diſcretio ꝯcrecōqꝫ narratur. Siſcretio qͥdē ꝙ amboꝝ ſeparati generacōnes ꝯmemorātur vnius fratricide camalterius aūt qui vocabat̉ ſeth. natuſquippe fuerat et ip̄e de adam pro illoque frāter occidit: cōcretio aūt quiabonis ī deterius declinātibꝰ tales vniuerſi facti fuerāt ut diluuio delerentexcepto vno iuſto cuius nomen eratnoe. eius ꝯiuge et tribꝰ filijs totideqꝫnuribꝰ qui hoīes octo ex illa oīm vaſtacōne mortaluū ꝑ archā euāde̓ meruerūt. Quod igitur ſcriptū eſt. et cognouit cam uxorē ſuā. et ꝯcipiens pepit enoch et erat edificans ciuitate innoīe filij ſui enoch. nō eſt quidē cōſequēs ut iſtū pͥmū filiū genuiſſe credatur neqꝫ enī hoc ex eo putādū ē qꝛ dictu ē ꝯgnouiſſe vxore ſuā qͣi tūc ſe illiprimitus ꝯcūbendo miſcuiſſet. Namet de ip̄o patre oīm adā nō tūc ſolumhoc dictū eſt quādo ꝯceptus eſt camquē pͥmogenitū videtur habuiſſe. verū etiā poſterius eadē ſc̓pͥtura cognouit inquit adā euā uxorē ſua. et concepit et peꝑit filiū. et noīauit nomē eiuſſeth. Vnde intelligitur ita ſolere ſcpͥturā illā loqui quāuis non ſemꝑ. cū in