impudicus accedit. culpam refugiatnō natura: facta denotet ſue turpitudinis nō verba nr̄e neceſſitatiſ: in quibus michi facilime pudicus ⁊ religioſus lector aut auditor ignoſcit: donec infidelitatē refellā. nō de fide rerū inexꝑtaꝝ. ſed deſenſu exꝑtaꝝ argumētante. Legit enī hec ſme offenſione qui nō exhorret apl̓m horrendafeminaꝝ flagicia rep̄hendente. queimmutauerūt naturalē vſū in eu vſuꝫqui eſt contra naturā: p̄cipue qꝛ nosnō danabilē obſcenitatē nūc ſicut ille ꝯmēmorauimus atqꝫ rep̄hedimus:ſꝫ ī explicadis quantū poſſumus humane gn̓acōnis effectibus. verba tn̄ſic̄ ille obſcena vitamus. ¶ Ca. xxiiij.Eminaret igit̉ ꝓlē vir. ſuſciꝑetfemia genitalibꝰ mēbriſ: qn̄ idopꝰ eſſꝫ et qͣntū opuſ eſſꝫ volūtate mōtis nō libidīe ꝯcitatiſ. Neqꝫ emī ea ſolamembra mouenius adnutū q̄ cōpactis articulata ſūt oſſibꝰ ſicut manuset pedes et digitos: veru etiā illa quemollibus remiſſa ſūt neruis cū volumus mouenius agitādo. et porrigedo ꝓducimus. et torquēdo flectimuſ.et cōſtringēdo duramus: ſicut ea ſūtque in ore et ī facie quantū poteſt volūtas mouet. Pulmōes dennqꝫ ip̄i oīmniſi medullarū molliſſimi viſceru ⁊ obhoc antro pectoris cōmuniti ad ſpiritum ducendū ac remittendū voceqꝫemittendā ſeu modificandā. ſicut folles fabrorū vel organorū. flantis. reſpiratis. loquētis. clamantis. cantantis ẜuiūt volūtati. Om̄tto qd̓ aīalibꝰquibuſdā naturaliter inditu eſt ut tegmen quo corpus omē veſtit̉ ſi quidin quocūqꝫ loco eius ſenſerint abigedu. ibi tantū moueāt vbi ſentiūt: necſolū inſidentes muſcaſ. veru etiā heretes haſtas. cutis tremore diſcutiant.Nūquid quia id nō poteſt homo: ideocreator quibꝰ voluit animātibꝰ donaliber xiiijꝰre nō potuit? Si ergo ⁊ ip̄e homo potuit obedientiā etiā inferiorū haberemembrorū: quā ſua in obediētia p̄didit. Neqꝫ enī deo difficile fuit ſic illumcondere ūt in eius carne etiā illud nōniſi eius volūtate moueret̉: qd̓ nuncniſi libidine nomouetur. Nā et hoīmquorūdā naturas nouimus multū ceteris diſpares et ip̄a raritate mirabiles: nōnulla ut volūt de corꝑe facientiū. que alij nullo mō poſſunt. et audita vix credūt. Sunt etenī qui ⁊ aureſmoueant. vel ſingulas vel ambas ſimul. Sunt qui totā ceſariē capite immoto quātū capilli occupāt deponūtad frontē: reuocātqꝫ cū volunt. Sūtqui eoꝝ que deuorauerūt incredibiliter plurima ⁊ varia paululuꝫ p̄cordijs contrectatis tanꝙͣ de ſaculo qd̓placuerit integerrimū ꝓferūt. Quidam voces auium pecorūqꝫ et alioꝝ.quorūlibet hoīm. ſic imitātur atqꝫ expͥmunt: ut niſi videātur diſcerni omīnō nō poſſint. Nōnulli ab imo ſmē pudore ita numeroſos ꝓ arbitrio ſomtus edunt: ut ex illa etiā parte cantare vvideātur. Ip̄e ſum exꝑtus. ſudae̓hoīem ſolere cū vellet. Notū eſt quoſdam flere cū volunt: atqꝫ vbertim lacrimas fundere. Iamillud multo eſtincredibilius qd̓ pleriqꝫ fratres iemoria recentiſſima exꝑtiſunt. Preſbiter fuit quidaꝫ reſtitutus noīe ī parrochia calamenſis eccleſie. quādo eiplacebat. rogabat̉ autē ut hoc faceret ab eis qui remirabilē corā ſcire cupiebant. ad imitatas qͣſi lamētantiscuiuſlibet homīs voces ita ſe auferebat a ſenſibus. et iacebat ſimilimusmortuo ut nō ſolū vellicates atqꝫ pugnantes minime ſentiret: ſꝫ aliqn̄ etiāigne vreretur admoto ſme ullo doloris ſenſu niſi poſtmoduꝫ ex vulnere.Nō autē obnntēdo ſꝫ nō ſentiendo nōmouere corpus eo probat̉ qd̓ tanꝙͣ