tn̄ momentoꝝ inmnutatim detractōnecōſumūtur ⁊ detrahatur hec tanta ſpacia nō ſemel atꝫ iterū vel ſepius ſed ſꝑ:qͥd fit. qͥd agit̉. qn̄ nunꝙͣ ad initiū qd̓omino nullū ē ꝑuenit̉? Quapropterquod nos modo quermius poſt qnqꝫmilia. et qd̓ excurrit anorū. poſſent etpoſtei̓ poſt ānorū ſexcēties milies eade curioſitate requirere. ſi intantū hecmortalitas hoīm exoriēdo ⁊ occubādo ⁊ mmipita ꝑſeueraret infirmitas. Potuerūt et qͥ fuerūt an nos ip̄is recentibꝰ hoīs creati tēporibꝰ. iſtā mouerequeſtionē. pp̄edenqꝫ pͥmus hō ⁊ poſtterciā die vel eodē poſtea ꝙͣ factus ēpotuit inquire̓ cur nō an ſit factus: etquādocūqꝫ ante factus eſſꝫ. nō virestūc alias. et alias nūc. vel etiā poſteaiſta de mnitio rerū tēporaliū cōtrou̓ſiareperiret. ¶ Ca .xiij.Anc aut ſe philoſophi mundihuius nō aliter putauer̄t poſſe vel debere diſſolue̓ niſi ut circuitus tēporūinduceret quibꝰ eadē ſemꝑ fuiſſe renouata atꝫ repetita ī rerū naturā atqꝫdeinceps fore ſme ceſſacōe aſſeueraretvolumīa veniētiū ⁊ p̄tereūtiū ſeculorūſiue mūdo ꝑmanēte. iſti circuitus fieret. ſiue certis interuallis oriēs et occidēs mūdus eadē ſꝑ quaſi noua quetranſacta ⁊ venturā ſūt exhiberet. Aquo ludibrio ꝓrſus immortalē aīametiā cū ſapiētia ꝑceꝑit liberae̓ nō poſſunt. eunte ſme ceſſacōe ad falſaꝫ btitudinē: et ad veramiſeriā ſme ceſſacōeredeuntē. Quo enī vera btītudo eſt decuius nunꝙͣ eternitate ꝯfiditur: dumanima venturā miſera aūt imperitiſſime in veritate neſcit: aut infeliciſſimein beatitudīe ꝑtimeſcit? At ſi ad miſerias nunꝙͣ vlterius rediturā ex hijsad beatitudinē ꝑgit: ſit ergo aliquidnoui ī tꝑe: qd̓ fine non habet tēporis.Cur nō ergo et mūdus? Cur nō et hofactus in mūdo: ut illi neſcio qui falſiliber duodeciꝰcircuitus a falſis ſapiētibꝰ fallacibuſqꝫ cōꝑti in doctrina ſana tramite recti itineris euitētur? Nā quidā ꝑ illd̓qd̓ legit̉ in libro ſalomonis qͥ vocat̉eccleſiaſtes. qͥd eſt qd̓ fuit. ip̄m quoderit. et qͥd eſt qd̓ factū eſt. ip̄m qd̓ fiet. et nō eſt omē reces ſub ſole: qͥ loquit̉ et dicit. ecce hoc nouū ē. iā fuit inſeculis q̄ fuerūt ante nos. ꝓpter boscircuitus ī eadē redeūtes. et in eadeꝫcūcta reuocātes dictū intelligi volūtqd̓ ille aūt de hijs rebꝰ dixit de quibꝰſuꝑius loquebat̉. hoc ē de gn̓acōibꝰalijs eūtibꝰ alijs veniētibꝰ. de ſolis anfractibꝰ de torrētiū lapſibꝰ: aut certede oīm rerū generibꝰ que oruitur aūtoccidūt. Fuerūt enī hoīes an̄ nos: ſūtet nobiſcū: erūt ⁊ poſt nos. Ita queqꝫanimātia vel arbuſta. moſtra qͦꝫ ip̄a. q̄inuſitata naſcūt̉. ꝙͣuis inter ſe diuerſaſint. et quedā eorū ſemel facta narrent̉: tn̄ ſcd̓m id qd̓ gn̓aliter miracula ⁊ mōſtra ſūt vtiqꝫ fuerūt ⁊ erūt: necreces ⁊ nouū ē ut moſtrū ſb̓ ſole naſcatur: ꝙ uis hec ꝟba quidā ſic intellexerūt. tanꝙͣ in p̄deſtinacōe dei iā factafuiſſe omīa ſapīēs ille voluiſſet intelligi: et ideo nichil reces fuiſſe ſub ſole. Abſit aūt a recta fide ut hijs ſalomonis ꝟbis illos circuitus ſignificatos eſſe credamus quibꝰ illi putāt ſiceadē tēporū ſiue tꝑaliū rerū volumīarepeti ut ꝟbi gra. ſicut iſto ſeculo plato philoſophus ī vrbe atheniēſi. et inea ſcola que achademica dicta eſt diſcipulos docuit: ita per innumerabiliaretro ſecula multū quidē ꝓlixis interuallis ſꝫ tn̄ certis. et idē plato ⁊ eadēciuitas. et eadeꝫ ſcola. et idē diſcipulirepetiti ꝑ̄ innumerabilia deinde ſecularepetēdi ſint abſit inꝙͣ ut nos iſta credamuſ. Semel enī xp̄us mortuus eſtpro pcc̄is nr̄is. reſurgens aūt iam amortuis nō morit̉: et mors ei vltra nōdn̄abit̉. Et nos poſt reſurrectionē ſꝑ