cauſas habent: ſꝫ formas varias quibus mundi huius viſibilis ſtructuraformoſa eſt. ſentiēdas ſenſibꝰ prebetut pro eo ꝙ noſſe nō poſſunt. qͣi innoteſcere velle videātur. Sꝫ nos ea ſenſu corꝑis ita capimus: ut de hn̄s nonſenſu corꝑis iudicemus. Habemusem̄ aliū interioris hoīs ſenſū. iſto lōge p̄ſtantiorem. quo iuſta vel iniuſtaſentimus: iuſta ꝑ intelligibilē ſpeciēiniu̓ſta ꝑ eius pͥuacōꝫ. Ad huius ſenſus officiū. nō acies pupille. nō forame auricule. nō ſpirame narui. nō guſtus fauciū. nō vlluſ corporeus tactuſaccedit. Ibi me et eē. et hoc noſſe certus ſū: et hec amo: atqꝫ amae̓ me ſimiliter certus ſum. ¶ Ca .xxviij.Ed de duobꝰ illis eſſentiaſcꝫ etnoticia quatu ametur ī nobis. et queadmodū etiā in ceteris rebus q̄ infraſūt. eoꝝ reꝑiat̉ et ſi differēs. quedātn̄ ſimilitudo: qͣntū ſuſcepti huiuiſ operis racō viſa ē poſtulae̓ ſatis diximuſ.De amore aūt quo amat̉: vtrū et ipſeamor amet̉. nō dictū eſt. Amat̉ aūt:et hinc ꝓbamus: quo ī homībꝰ qͥ rectius amātur. ip̄e magis amat̉. Neqꝫem̄ vir bonus merito dicit̉ qui ſcit qd̓bonū eſt: ſꝫ qui diligit. Cur ergo et innobilip̄is nō et ip̄m amore nos amae̓ſentimus: quo amamus. quicqͥd boin amamus? Eſt emī ⁊ amor quo amatur qd̓ amandū nō eſt: et iſtu amoreꝫodit in ſe qui illū amat quo id amat̉.qd̓ amandū ē. Poſſunt enī ambo eſſein vno hoīe: et hoc bonū ē homi. ut illo ꝓficiente quo bn̄ viuimus. iſte deficiat quo male viuimus: donec ad pfectū ſanet̉. et in bonū cōmutet̉ omneqd̓ viumius. Si enim pecorā eſſemuſcarnalē vitā et qd̓ ſcd̓m ſenſū eius eſtamaremus: idqꝫ eſſet ſufficiēs bonumnr̄m: et ſcd̓m hoc cū eſſꝫ nobis bn̄. nichil aliud q̄reremus. Item ſi arboreseſſemus. nichil quidē ſentiētes motulib̓ vndeciꝰamare potuiſſemus: verūtamē id qͣſiappetere viderem: quo feracius eſſemus vberiuſqꝫ fructuoſe. Si eſſemꝰlapides. aut fluctus. aut ventus. autflāma: vel qͥd huiuſmodi. ſme vllo qͥdē ſenſu atqꝫ vitā: nō tn̄ nobis deeſſetqͣi quidā nr̄oꝝ locoꝝ atqꝫ ordinisappetituſ. Nā velut amoe̓s corꝑm. momenta ſūt ponderū: ſiue deorſu grauitate: ſiue ſurſū leuitate nitāt̉. Ita enīcorpus ponde̓ ſic̄ animus amore fertur: quocūqꝫ fertur. Qm̄ igitur hoīesſumuſ. adnr̄i creatoris imagme creati. cuius evera eternitas eterna veritas. eterna ⁊ vera caritas eſt: quia ip̄eeterna et vera et cara trinitas neqꝫ cōfuſa. neqꝫ ſeꝑata in hijs quidē rebusque infra nos ſunt. qm̄ et ip̄a nec aliquo mō eſſent. nec aliqua ſpēcie contineretur. nec alique ordine vel appeteret vel tenerēt niſi ab illo facta eſſentqui ſūme eſt. qͥ ſūme ſapiēs eſt. qui ſūme bonus eſt. tanꝙͣ ꝑ om̄ia qui fecitmirabili ſtabilitate currētis. qͣi quēdā eius alibi magis. alibi minus impreſſa veſtigiā colligamus: in nobisaūt ip̄is eius imaginē ꝯtuentes. tanꝙͣ minor ille euāgelicus filius ad noſinetip̄os reuerſi ſurgamus: et ad illūeamus. a quo peccando receſſeramuſ.Ibi eſſe nr̄m non habebit mortem: ibinoſſe nr̄m nō habebit errorē: ibi amare nr̄m nō habebit offenſioneꝫ. Nuncaūt tria iſta nr̄a quāuis certa teneamus nec alijs ea credamus teſtibꝰ. ſꝫnos ip̄i p̄ſentia ſentiamus atꝫ interiore veraciſſimo cernamus aſpectu: tn̄quādi futura vel vtrū nunꝙͣ defutura.et quo ſi benequo aūt ſi male ꝑuentura ſint. qm̄ ꝑ noſip̄os noſſe nō poſſumus. alios hinc teſtes vel q̄rimus velhabemus: de quorū fide cur nulla debeat eſſe dubitacō nō eſt iſte ſꝫ poſterior erit diligentius diſſerendis locus. In hoc aūt libro de ciuitate quo