ſuſcepit ut totū quod conſtat homo apeccatoꝝ peſte ſanaret: quē tu qͦꝫ vtinā cognouiſſes. eiqꝫ te potius. ꝙ veltue virtuti que hūana fragilis amfirma eſt. vel pincōſiſſime curioſitati ſanandū tutius cōmiſiſſes. Non em̄ tedecepiſſet: quem vr̄a ut tu ip̄e ſcribisoracula. ſanctū imimortalēqꝫ confeſſaſūt. De quo etiam poetā nobiliſſimuspoetice quideꝫ. quia ī alterius adunibrata ꝑſona: veraciter tn̄ ſi ad ip̄m referas dixit. Te duce ſi qͣ manēt ſceleriſveſtigia noſtri: irrita ppetuo ſoluētformidine terras. Ea quippe dixit. q̄etiā multū ꝓficientiū in virtute iuſticiepoſſunt ꝓpter huius vite infirmitateꝫet ſi nō ſcelera. ſcelerū tamē mane̓ veſtigia: que nō niſi ab illo ſaluatorē ſanātur: de quo iſte verſus exp̄ſſus eſt.Nam vtiqꝫ nō hoc a ſe ip̄e dixiſſe virgilius in egloge ip̄ius quarto fermeverſu indicat: vbi ait. Vltima cumeiiam venit carminis etas. Vnde hoc acumea ſibilla dictum eſſe incunctāterapparet. Theorgi vero illi vel potius demōēs deoꝝ ſpeciēs figuraſqꝫ fingēteſ:inqͥnāt potius ꝙͣ purgāt hūanū ſpiritu falſitate phataſmatū. et deceptoriavanaꝝ ludificacōne formaꝝ. Quomodo enī purgent homis ſpiritū: quiimmūdū habēt ꝓpriū? Alioquī nullomodo carnibꝰ inuidi hoīes ligarentip̄mqꝫ mane bn̄ficiū qd̓ p̄ſtaturi videbātur. aut mētu p̄merēt: aut ſimili inuidētia denegarēt. Sufficit ꝙ purgacōne theorgica neqꝫ intellectualēanimā hoc eſt mentē nr̄am dicis poſſepurgari: et ip̄am ſpiritalē id eſt nr̄eanime parte mente inferiorē quā taliarte purgari poſſe aſſeris. immortalētn̄ eternaqꝫ nō poſſe hac arte fieri cōfiteris. Xp̄us aūt vitā ꝓmittit eternā. Vn̄ ad eū mūdus vobis quidemſtomachantibꝰ: mirātibꝰ tn̄ ſtupentibuſqꝫ ꝯcurrit. Quid ꝓdeſt qꝛ negare nō potuiſti errare hoīes theorgicadiſciplina et ꝙ plurios fallere percecā inſipienteqꝫ ſentētiā. atqꝫ eſſe certiſſimū errore. agēdo et ſupplicandoad principes angeloſqꝫ ꝑcurrere? Etrurſū quaſi ne opera ꝑdidiſſe videaris iſta dicēdo. mittis hoīes ad theorgos: ut ꝑ eos anima ſpiritalis purgetur illoꝝ. qui nō ſcd̓m intellectuale animā viuūt. ¶ Ca .xxviij.Ittis ergo hoīes in errorē cerAtiſſimū. Neqꝫ hoc tantū malumte pudet. cū virtutis et ſapiētie te ꝓfiteariſ amatorē: quā ſi vere acfideliteramaſſes. xp̄m dei virtutē ⁊ dei ſapiētiāognouiſſes: nec ab eius ſaluberrimahumilitate tumore inflatus vane ſcientie reſiluiſſes. Confiteris tn̄ ⁊ ſpiritalē animā ſme theorgicis artibus etſme theletis quibus fruſtra diſcēdiselaboraſti. poſſe continētie ꝟtute purgari. Aliqn̄ etiam dicis ꝙ thelete nōpoſt mortē eleuāt animā ut iā nec eidēip̄i quā ſpiritalē vocas aliqͥd poſt huius vite fine ꝓdeſſe videātur: et tamēverſas hec multis modis ⁊ repetis adnichil aliud quantū exiſtimo niſi uttaliū quoqꝫ rerū quaſi ꝑitus appareas et placeas illicitaꝝ artiū curioſis:vel ad eas facias curioſos ip̄e. Sꝫ bn̄eſt. ꝙ metuendā dicis hanc artem vellegum ꝑiculiſ. vel ip̄ius actōnis: atqꝫvtinā hoc ſaltē abs te miſeri audiantet inde ne illic abſorbeātur abſcedāt:aut eo penitus nō accedāt. Ignorātiā certe et ꝓpter eā multa vicia ꝑ nullas theletas purgari dicis: ſꝫ ſolū patricū noyn id eſt patrinā mentē ſiueintellectuꝫ: qui paterne eſt conſciusvolūtatis. Hūc aūt xp̄m eſſe nō credis. contenis enī eū ꝓpter corpus exfemīa acceptū. et ꝓpter crucis opprobriū: excelſam videlicet ſapiētia ſpretis atqꝫ abiectis infimis. idoneus deſuꝑioribꝰ carpere. At ille implet: qd̓